Park langs vegen. Slik ser parkane ut her i området.

I dag kjende eg  behov for å sjå noko anna enn gatene i Liberia, og tok bussen til kysten av Stillehavet, til El Coco. Ein 45 minutters tur, til kr. 7. Ikkje grunna til å klage på prisen, i alle fall!

Her var veret veldig bra, klar himmel til klokka 12, deretter skya det til. Det er jo vinter her, og då er det visst slik. God plass på stranda, og det gjorde

Store bilar har dei også her….

Ein strålande dag, fekk starta på Ken Folletts «Vinter over verden, åt lunsj på ein kafè – med god oversikt over aktiviteten på strandpromenaden. Her var det skating og sykkeltriksing som var dei populære fysiske utfordringane for ungdomen i El Coco 🙂

Ein ting som undra meg – på vegen heim att – med stappfull buss og mange som måtte stå: Ikkje ein einaste som lot seg irritere! Alle like blide og vennlege!

I morgon skal eg møte alle på kontoret til Project abroad, og min superwiser Andres. Spennande!

El Coco

El Coco

Nokre rikfolk finst òg…

El Coco

El Coco

El Coco

Kanskje monstermaster er betre?

Det kan vere eit problem – ofte – at ein gjer seg nokre førestillingar om korleis

Ei «vanleg» gate i byen Liberia.

ting og stadar ser ut – før ein kjem dit. Eg skal vere ærleg å seie at eg faktisk hadde sett føre meg Liberia som ein liten og vakker by i Guanacaste i nord-øst Costa Rica. At han er liten, er korrekt, men eg vil ikkje akkurat kalle han vakker. Men han gjenspeglar at det er mykje fattigdom her, og vedlikehald er eit framandord, diverre.

Vegane og gatene er eit einaste stort lappeteppe.

Men eg tippar at eg etter kvart vil sjå at han kan også vere vakker, når eg får litt meir tid på meg 🙂 Dessutan så finst det veldig mange fine stadar her i Costa Rica!

I tillegg så er folka her –  fantastiske! Utruleg vennlege, rolege og tålmodige.

Trur dette skal gå bra 🙂