Cafe con leche etter arbeidstid.

Fredagane er ikkje det same her som heime i Norge, etter ei full arbeidsveke – å kunne sette seg ned og nyte kvelden. Men vi nyt tida her og 🙂 T.d. så har eg begynt å gjere det til ein vane å sette meg ned på ein plass og drikke ein kopp «cafe con leche» etter jobb om dagane, slik også fredag 🙂 Sjå på folk, nyte varmen i skuggen, og kjenne påå at her er det godt å vere.

Sabine var i full gang med å planlegge dessertlaging då eg kom «heim», ho ville lage tiramisu, som overaskelse til Hellen når ho kom heim frå ein lang dagstur med dattera og skulen hennar til Volcan Arenal.

Overraskelse 🙂

Og eg tok meg ein joggetur, det gjorde godt både for kroppen og sjela, og temperaturen varfaksisk overkommeleg – litt «kald» vind……. 🙂

Kokken var Sabine.

I dag, lørdag, går turen til kysten igjen, med buss til stranda. Håpar regnet ventar lenge før det kjem i dag 🙂

FLOTT HELG til dokke alle!

Tiramisu smakte nydeleg 🙂

Bil som passerer på rett side 🙂

Guanacaste-treet blei eit nasjonalsymbol for Costa Rica i 1959, som ein hyllest til folket frå Guanacaste-regionen. Namnet kjem frå aztecar-språket nahuatl, der guautil betyr tre, og nacaztli betyr øyre. Så dei innfødde kalla det «øyre-treet» fordi frukta liknar på mennskeøyre. Guanacaste-treet har ei enormt stor og vid krune – som ein diger paraply. Den gir god skygge – og  kan vere 10 meter i dm. Høgde kan bli 30 m, og stammen kan vere 2,5m i dm.

Her i Liberia er det mange slike tre, og det verkar som dei er «verna».

I alle fall står det eit enormt tre midt i ei av gatene i eit kryss her i byen.

Guanacaste-treet midt i gata i Liberia, og ein bil som tek ein «spansk ein»….

Frukta – som liknar menneskeøyre.

Det seiest å vere eit ulykkeskryss………… Kanskje ikkje så rart, når bilane vel å passere det på feil/vestre side. Berre den vesle stunda eg stod der i dag og tok bilete, passerte to bilar på feil side.