Eg som hadde sett fram til å ha 10 timar på jobb i dag, blei snytt for den erfaringa! Det er slikt som skjer her i Costa Rica. Først hadde min superwiser gløymt å fortelje meg at dei første 2 timane – frå kl. 7, var kansellert pga av «eksamen»…… Så fekk eg etter kvart vite at dei siste 3 klassane «gjekk ut»- også det pga av eksamen.

Her veit vi i grunnen ofte ikkje kva som kjem til å skje eller om der blir endringar. Det er kanskje dette som ligg i uttrykket «Pura Vida»?

Har i dag møtt to skjønne grupper med 8-9åringar. Litt ville og galne, dei òg, men ingen som øydela for kvarandre. Og utruleg nysgjerrige på korleis det er i Norge. Så vennlege og hyggelege!

Klasse 3:3. Ikkje akkurat moderne pultar, og behagelege stolar.

Einaste som hadde gjort leksa, å lage ei volleybane.

Læraren Jessica framfor klassen 3:3.

Volleyball også i dag, og eg fekk att litt av sjølvtilliten med denne gjengen. Eit par gutar kom bort til meg etter timen og sa at «du er ein god lærar». Og det må eg jo berre gøyme i mitt hjarte, må vite 🙂 Kom vel av at eg prøvde å instruere dei, og gi feedback, viktig!

Her i Costa Rica står snart «langferien» for døra, skuleåret er slutt om ikkje lenge. Og her har altså elevane eksamen på kvart klassetrinn, før skuleslutt, for å sjå om dei kan flytte opp til neste trinn. Dersom dei stryk no, får dei ein ny sjanse i februar. Stryk dei då òg, må dei gå omatt!

Skulen har også mange plakatar hengande rundt omkring, om kva som er viktige verdiar å ha, som respekt, ærlegheit og rettskaffenheit. Og dei har ein «verdi» kvar månad. Denne månaden er det  SUKSESS som er valt, heng vel kanskje saman med at det er eksamenstid?

Månadens verdi: Suksess!

Elles så kan ungane her kjøpe is og chips og sukkerhaldig drikke i kiosken på skulen, og dei et i timen, går rundt slik det passar dei, og læraren truar med melding heim. MEN: Det er ikkje ungane sin feil! Det er grunnleggande ting som mangel på struktur og konsekvente reglar, som ikkje blir drilla inn frå starten av. Utgangspunktet dei har for å få det til – er utruleg flotte ungar!

Sjå berre her:

Skønne jenter + ein gut, 8-9 år 🙂

Fleire kom til og ville vere med 🙂

Flotte ungar i 3.klasse.

I dag fekk eg ein uventa dag fri, men skal jobbe lørdag, så då går det vel opp i opp 🙂 Ønska å verkeleg «ha ferie», og drog til eit hotell her i Liberia, der ein kan nyte dagen ved bassengområdet for 6 dollar.

Bassenget for meg sjølv 🙂

Hadde heile området for meg sjølv, herleg avslappande i selskap med Ken Follett og «Vinter over verden».

Eg har elles jobba med meg sjølv, og mine frustrasjonar frå i går, og prøver å skru ned forventningane mine. Det trur eg (?) at eg skal klare……. Eg er spent på morgondagen, med 6 grupper og 6 dobbelttimar på rappen. 10 timars arbeidsdag, ikkje rart det blir kaos!

Iguan

På veg til bassenget, såg eg denne karen: Ein iguan. Ganske flott, synst eg. Nyttedyr, heilt ufarlege, men bit viss dei ikkje kjem seg unna. Dei kjem t.d. inn i huset til Hellen, og et insekt, maur og andre dyr som måtte befinne seg der. Mindre artar – firfisle – kryp oppover veggane. Det kan ikkje iguanen.

Også passerte eg parken i byen, kyrkja og plassen framfor. Har begynt å like parken, og synst at den er fin, med sine originale benkar 🙂

Parken i Liberia.

Parken i Liberia.

Ei av kyrkjene, ein moderne variant.

Avslutta dagen med ei god suppe til middag, med Hellen som kokk, og i selskap med Sabina, frå Holland, som også er volontør, og bur på naborommet 🙂

Take care i heimlandet, ser at det er meldt «Indian summer» heime, det gjer nok godt, tenkjer eg 🙂

På jobb i dag, der eg skal jobbe saman med/og tidvis i staden for – Jessica. Her skal eg vere onsd. – fredag. Onsdagar frå 7 til 11.30, torsdagar og fredagar frå 7 til 17. Hjelpe meg, for nokre lange dagar! Måndagar og tysdagar på ein annan skule……

To skjønne, glade jenter 🙂

Eg avslutta heldigvis dagen i dag med denne gjengen. Der var det i alle fall ingen som plaga andre…….. Med den første klassen eg deltok i først dag, frå 8.25 – der var det store utfordringar i så måte! FOR ein kulturkollisjon, og for nokre disiplinære problem dei har her! Eg trur at eg kan seie at eg aldri har følt meg så mislykka som lærar nokon gang, som når eg skulle prøve å undervise den gjengen i dag! Heilt makteslaus følte eg meg, eigentleg………., grunnleggande kaos.

Læraren brukte elles halve tida inne i klasserommet, (for å prøve å disiplinere elevane? Eller for å «overleve»?) Ho brukte alltid å starte inne i klasserommet, sa ho….. PÅ timeplanen står det volleyball – heile oktober.

Øving må til…..

Og desse 11-12-åringane hadde hatt prøve i reglane i volleyball. Straffelekse for dei som ikkje gjorde det godt nok. Og når der ikkje blei ro, så heva berre læraren stemma slik at ho skulle overdøyve støyen…..

Eg må seie – at eg er temmeleg disillusjonert etter første dagen. Kva kan vesle meg gjere, når eg berre snakkar sånn halvveges bra spansk – i ein

Og her er vi, klasse 6-4.

slik samanheng…….? Jaja, vi får no sjå korleis det går, kanskje skal eg ikkje ha nokon illusjon? Hadde det ikkje vore for denne siste klassen, så hadde eg sett temmeleg mørkt på å vere 4 veker på denne skulen.

Håpar det går betre etter kvart!

Det er tysdag ettermiddag her i Liberia, regnet har nett begynt for dagen……og heime gjer de dokke klare til å gå til sengs. Eg har etter kvart begynt å tilpasse meg tidsforskjelen.

La mamá de casa – Hellen 🙂

Eg bur i det rosa huset, ved hotellet La Riviera, 75m meter mot nord, Liberia = adressa der eg bur. Her i Liberia har ikkje gatene namn, berre nr. 1 eller nr. 2 – i beste fall….. Og adressa til ulike hus blir knytta til spesielle bygningar i nærleiken 🙂

Her bur Hellen, og dattara Ashley. Vi er to voluntørar som bur hos henne, Sabina frå Holland, og eg. Her blir vi teke godt vare på, Hellen er ei strålande dame på 36 år, og alltid blid og hyggeleg – som alle costarikanarar.

Eg kunne ha vore mora 🙂

Hellen elskar å lage mat. Det varierer mykje kva vi får til dei ulike måltida, til frukost i dag, t.d. fekk vi pannekaker. Uvant for meg som er van med den norske frukosten. Her er det også slik at det er «husmora» som legg på tallerkenen når vi får middag.

I morgon skal eg møte på den skulen der eg skal jobbe dei fleste dagane. Det blir spennande, for

Utsikt frå rommet mitt, første solnedgang, dei andra dagane har det regna….

her er det mykje disiplinproblem, og eg har ei kjensle av at eg blir ein slags aktivitetsleiar.

¡ Hasta pronto!

Park langs vegen. Slik ser parkane ut her i området.

I dag kjende eg  behov for å sjå noko anna enn gatene i Liberia, og tok bussen til kysten av Stillehavet, til El Coco. Ein 45 minutters tur, til kr. 7. Ikkje grunna til å klage på prisen, i alle fall!

Her var veret veldig bra, klar himmel til klokka 12, deretter skya det til. Det er jo vinter her, og då er det visst slik. God plass på stranda, og det gjorde

Store bilar har dei også her….

Ein strålande dag, fekk starta på Ken Folletts «Vinter over verden, åt lunsj på ein kafè – med god oversikt over aktiviteten på strandpromenaden. Her var det skating og sykkeltriksing som var dei populære fysiske utfordringane for ungdomen i El Coco 🙂

Ein ting som undra meg – på vegen heim att – med stappfull buss og mange som måtte stå: Ikkje ein einaste som lot seg irritere! Alle like blide og vennlege!

I morgon skal eg møte alle på kontoret til Project abroad, og min superwiser Andres. Spennande!

El Coco

El Coco

Nokre rikfolk finst òg…

El Coco

El Coco

El Coco

Kanskje monstermaster er betre?

Det kan vere eit problem – ofte – at ein gjer seg nokre førestillingar om korleis

Ei «vanleg» gate i byen Liberia.

ting og stadar ser ut – før ein kjem dit. Eg skal vere ærleg å seie at eg faktisk hadde sett føre meg Liberia som ein liten og vakker by i Guanacaste i nord-øst Costa Rica. At han er liten, er korrekt, men eg vil ikkje akkurat kalle han vakker. Men han gjenspeglar at det er mykje fattigdom her, og vedlikehald er eit framandord, diverre.

Vegane og gatene er eit einaste stort lappeteppe.

Men eg tippar at eg etter kvart vil sjå at han kan også vere vakker, når eg får litt meir tid på meg 🙂 Dessutan så finst det veldig mange fine stadar her i Costa Rica!

I tillegg så er folka her –  fantastiske! Utruleg vennlege, rolege og tålmodige.

Trur dette skal gå bra 🙂