Des 4 2013

Farvel til Liberia og Costa Rica…..

Her i det rosa huset har eg budd, (vindauget oppe t.h.), med adr: 75 meter nord for hotel La Riviera 🙂

No står heimreisa for tur! Tida her – 9 veker – har gått fort. Samtidig kjennest det som evigheiter sidan eg kom! Rart at eg no skal heim att!

Her i Costa Rica seier dei berre «Buenas» i staden for «Buenos días» eller «Buenas tardes/noches» (God dag/ettermiddag/kveld). Kanskje er det eit uttrykk for deira avslappa «Pura vida»-haldning? Ikkje veit eg!

Eg har opplevd mykje. Diverre vann eg i uhell-lotteriet og fekk denguefeber, og det er som eit lite «svart hol» i tida her. Ei veke med feber og to veker til å komme meg på…… Tenk at det tok så lang tid før energien og matlysta var tilbake! Men elles har eg hatt det veldig bra!

Byen som eg såg på som ei litt sjokkarta oppleving å komme til, skal eg no reise frå. Litt vemodig, for eg har blitt litt glad i denne byen, og folka her.

Liberia

Eg kjem til å sakne dei mange som smiler og helsar på gata, – noko som er høgst uvanleg heime!!!!! Og å sjå alle dei gode klemmane som eg ser dei gir kvarandre, gode vener, når dei møtest. Og måten gutane – både unge og eldre, helser på kvarandre: «Give me five» + fingerknokane mot kvarandre, eller berre fingerknokane! Og alle «Con mucho gusto» – som folk svarar, når du takkar for noko = «med stor glede/fornøyelse (for å bruke eit godt nynorskord….)

Eg kjem til å sakne fuglekvitteret i parken frå kl. 17 til 18. Eit øyredøyvande leven av store mengder svarte fuglar, som samlar seg her ved solnedgang, i trea og på tak og straumleidningar.

Eg kjem òg til å sakne å «berre» vere skuleelev, og kunne rusle til skulen i bedageleg tempo (har øvd meg på å gå seint…Hehe 🙂 ) – i sol og varme. Eit privilegium!

Liberia

Og eg kjem til å sakne den fløyelsmjuke varmen om kveldane. Kanskje blir det også rart å ikkje vakne til sollyset og hanegal i 5-tida når eg kjem heim til Norge i desember månad…..

Og – så har eg nesten begynt å synast at denne byen er no i alle fall litt fin…. 🙂

Har til og med vent meg til å dusje og vaske håret i kaldt vatn. Dei aller fleste husstandane her i Costa Rica har ikkje innlagt varmt vatn, og i denne varmen er det fort gjort å venje seg til det. Også har dei berre halvautomatiske vaskemaskiner, med vask i kaldt vatn, men merkeleg nok ser det no ut som det blir reint…. (Skjønar ikkje kvifor dei ikkje

Liberia

satsar på solceller her, men det er vel for dyrt, kanskje.)

Eg kjem ikkje til å sakne dei holete fortaua! Her er ikkje eitt einaste fortau der du kan rusle i eigne tankar – utan å sjå deg føre. Då ligg du der før du får sukk for deg!

Måtte eg komme tilbake til dette vakre landet ein gong! Her er så grønt, og så masse plass! Nesten som i Norge, her bur berre rundt 4 millionar menneske.

Ned her, 25 m nord for hotel La Riviera…..

Eg har hatt så mange flotte opplevingar her og flotte turar, men ingen stad kan matche Río Celeste! Den staden kjem eg aldri til å gløyme, berre så vakker! Har prøvd å dele mine opplevingar med alle dokke heime så godt som muleg. Ein del har respondert, og det har betydd mykje for meg!

No er det jobb som ventar, og 5 prøvebunkar….., men også førjulstid. Julebaksten trur eg at vi «kjøper sjølv» – også i år. Der er så mange heimebedrifter som treng også vår støtte, og den skal dei få 🙂

Men først og fremst så skal det jammen bli utruleg godt å komme heim att til mi kjære familie 🙂

Takk for laget – og for turen 🙂

Holete fortau…… 🙂

Holete fotau….

Des 3 2013

1.desember – og tenning av julegrana i Liberia :)

Masse folk på Plazaen mellom kyrkja og parken i Liberia.

Rart å vere med på seremonien – å tenne julegrana – i 25 graders varme. Stappfullt av folk på Kyrkjeplassen ved parken i Liberia, og julegrana var ikkje gran frå Norge, men kunstig juletre. Dekorert med lys og reklamelogoar for mobiltelefonselskapet Kölbi………. D.v.s. sponsa juletre-seremoni! Ja ja, ein ven seg vel til alt, kanskje?Taler, underhaldning av ulikt slag – mellom anna fin song, akkompagnert av orkester med nisseluer.

Orkester med nisseluer.

Her var det sommarkledde folk, og ungar som åt is – som om det skulle vere

Julegran sponsa av mobilselskapet Kölbi……

17.mai heime. Full aktivitet i parken, av underhaldning med klovnar for ungane, eller frie syslar – som skateboard, i paviljongen. Folk kosa seg. Dei som ønska det, kunne kjøpe seg grillmat, eller sukkerspinn, is eller andre søtsaker, om det var det ein hadde lyst på.

Kjekt å oppleve ein annleis 1.søndag i advent 🙂

Full konsentrasjon om isen….

Denne 3-åringen sjarmerte meg med sin iver ette å lære å stå på skateboard 🙂

Julegrana i dagslys…..

Lettekledde, både vaksne og barn.

Des 2 2013

Siste helga i Costa Rica: La Fortuna og Volcán Arenal :)

Solnedgang undervegs, før regnet kom

Hadde litt forventningar til denne turen, det skal innrømmast. «Alle» har snakka om at dette er slik ein vakker plass, og «du berre må sjå denne plassen før du reiser». Ja vel, tenkte eg, får ta siste helga der, då 🙂

Drog frå Liberia med shuttlebus – fredag ettermiddag etter skuletid, direktebuss. Herleg å sleppe alle desse stoppa, og turen kunne difor ta «berre» 3,5 timar. La Fortuna ligg litt sør-austover, i provinsen Alajuela, ved innsjøen Arenal, som då har namnet etter vulkanen. Dette er ein kunstig bygd innsjø, bygd for å produsere straum, og den forsyner neste halve befolkninga

Innsjøen Arenal.

her i Costa Rica med straum. Etter vulkanutbrotet i 1968, var det to austvende landsbyar som blei tatt av lavastraumen. La Fortuna låg i vest, og blei ikkje ramma. I den tida heitt landsbyen «El Borio», men etter utbrotet blei den døypt om til La Fortuna, som betyr den heldige…..

Då vi var komt så langt at vi såg innsjøen Arenal, så begynte det å regne………

Stupmørkt når vi kom fram, innlosjerte meg på hotellet Montechiari, ein sjarmerande stad, anbefalt av Sabine, fordi der

Og her i denne «hytta» budde eg.

var fullt av kolibri i hagen. Men dei kunne eg ikkje rekne med å få sjå, pga av regnet – som fortsette og fortsette! Fekk ei slik heimekoseleg kjensle når regnet tromma på taket gjennom heile natta……….

Neste dag – sameleis! Ekte Førdever, med tåka langt nedetter fjellsidene, og silregn, i eitt…… Forskjellen frå Førde var vel temperaturen. Her slapp vi å fryse i hel, kunne gå med slippers og shorts likevel…..Sjølv om det var litt kaldare her enn i Liberia. Frykta at eg ikkje skulle få sjå vulkanen ein gang 🙂 Men heldigvis, så klarna det opp ein augneblink, slik at eg fekk sikra mine obligatoriske bilete, hehe 🙂

Tur til fossefallet. Julepynta inngang til stien ned.

Føremiddagen rusla eg rundt i «byen». Så reiste eg for å sjå fossefallet. Eg er jo van med fossar frå Norge, så det skal litt til for å imponere meg. Og den «lange» turen ned til fossen, var unnagjort på 10 min, og et same oppatt. Men fossen var fin, den, 70 meter fall, og til og med to fossar – pga av regnet. Fekk dobbelt for pengane, ikkje verst, hehe!

På ettermiddagen var det Hiking – for å sjå vulkanen Arenal, som er ein av verdas 10 mest aktive. Vi var ei gruppe – med unge par – og så meg då…. 🙂 Utruleg heldige med veret var vi – det var opplett dei to timane vi var ute og gjekk! Begynte å regne med ein gang vi var ferdig. Diverre var det skodde på toppen, men vi fekk ei fin vandring på stiar som lavastraumen hadde laga, og vi såg digre steinar som var blitt kasta ut under utbrotet, det siste i 1992.

Deretter var det Tabacón «hot springs». Dette er eit anlegg laga til for bading i den naturleg oppvarma elva – med varme frå Arenal. Fantastisk flott laga til, med mange mulegheiter, små og store «basseng» i elva, og fossar, som gav god massasje 🙂 Til slutt middag i restauranten på same stad. (Fekk ikkje teke bilete pga av mørket (men eg legg ved eitt frå Google.)

Flott oppleving!

I dag, 1. søndag i advent, heimreise 8.30. Silregn fortsatt. Då vi nærma oss Liberia, møtte vi blå himmel og sol!

Det var jammen godt å komme «heim att» 🙂