Solnedgang undervegs, før regnet kom

Hadde litt forventningar til denne turen, det skal innrømmast. «Alle» har snakka om at dette er slik ein vakker plass, og «du berre må sjå denne plassen før du reiser». Ja vel, tenkte eg, får ta siste helga der, då 🙂

Drog frå Liberia med shuttlebus – fredag ettermiddag etter skuletid, direktebuss. Herleg å sleppe alle desse stoppa, og turen kunne difor ta «berre» 3,5 timar. La Fortuna ligg litt sør-austover, i provinsen Alajuela, ved innsjøen Arenal, som då har namnet etter vulkanen. Dette er ein kunstig bygd innsjø, bygd for å produsere straum, og den forsyner neste halve befolkninga

Innsjøen Arenal.

her i Costa Rica med straum. Etter vulkanutbrotet i 1968, var det to austvende landsbyar som blei tatt av lavastraumen. La Fortuna låg i vest, og blei ikkje ramma. I den tida heitt landsbyen «El Borio», men etter utbrotet blei den døypt om til La Fortuna, som betyr den heldige…..

Då vi var komt så langt at vi såg innsjøen Arenal, så begynte det å regne………

Stupmørkt når vi kom fram, innlosjerte meg på hotellet Montechiari, ein sjarmerande stad, anbefalt av Sabine, fordi der

Og her i denne «hytta» budde eg.

var fullt av kolibri i hagen. Men dei kunne eg ikkje rekne med å få sjå, pga av regnet – som fortsette og fortsette! Fekk ei slik heimekoseleg kjensle når regnet tromma på taket gjennom heile natta……….

Neste dag – sameleis! Ekte Førdever, med tåka langt nedetter fjellsidene, og silregn, i eitt…… Forskjellen  frå Førde var vel temperaturen. Her slapp vi å fryse i hel, kunne gå med slippers og shorts likevel…..Sjølv om det var litt kaldare her enn i Liberia. Frykta at eg ikkje skulle få sjå vulkanen ein gang 🙂 Men heldigvis, så klarna det opp ein augneblink, slik at eg fekk sikra mine obligatoriske bilete, hehe 🙂

Tur til fossefallet. Julepynta inngang til stien ned.

Føremiddagen rusla eg rundt i «byen». Så reiste eg for å sjå fossefallet. Eg er jo van med fossar frå Norge, så det skal litt til for å imponere meg. Og den «lange» turen ned til fossen, var unnagjort på 10 min, og et same oppatt. Men fossen var fin, den, 70 meter fall, og til og med to fossar – pga av regnet. Fekk dobbelt for pengane, ikkje verst, hehe!

På ettermiddagen var det Hiking – for å sjå vulkanen Arenal, som er ein av verdas 10 mest aktive. Vi var ei gruppe – med unge par – og så meg då…. 🙂 Utruleg heldige med veret var vi – det var opplett dei to timane vi var ute og gjekk! Begynte å regne med ein gang vi var ferdig. Diverre var det skodde på toppen, men vi fekk ei fin vandring på stiar som lavastraumen hadde laga, og vi såg digre steinar som var blitt kasta ut under utbrotet, det siste i 1992.

Deretter var det Tabacón «hot springs». Dette er eit anlegg laga til for bading i den naturleg oppvarma elva – med varme frå Arenal. Fantastisk flott laga til, med mange mulegheiter, små og store «basseng» i elva, og fossar, som gav god  massasje 🙂 Til slutt middag i restauranten på same stad. (Fekk ikkje teke bilete pga av mørket (men eg legg ved eitt frå Google.)

Flott oppleving!

I dag, 1. søndag i advent, heimreise 8.30. Silregn fortsatt. Då vi nærma oss Liberia, møtte vi blå himmel og sol!

Det var jammen godt å komme «heim att» 🙂

Cafe con leche på «my coffee» i La Fortuna 🙂

Så klarna det opp 🙂

Tre som blei øydelagt under siste utbrot, 1992.

Lava-straumen laga stiar….

Utsikt over innsjøen.

Digre steinar som var kasta ut ved utbrotet.

Tabacon varme kjelder.
(http://christianseiersen.files.wordpress.com/2011/01/tabacon.jpg)