No er dato bestemt, og flybillettar booka. Reiser til Valencia den 5.sept, og skal der tilbringe ei veke ferie i lag med Oddvar. Litt latmannsliv, med bading i Middelhavet, og sightseeing i denne vakre byen.

Så tek eg toget til Moxent 12.sept, og startar derfrå etappe 6, til La Font de la Figuera, som er siste stopp før eg går inn i ein ny region, Castilla la Mancha.

Kryssar fingrane for legre temperaturar🌡️

Ein ting vi skal vere lukkelege for heime i Norge, er at vi slepp slike høge temperaturar. Eg gler meg til å kjenne den avkjølande lufta igjen😊

Etter ei god natt på alberguet i Moixent, tok eg toget til Valencia.

Tilfeldigvis er mi gode, islandske venninne, Sunniva, på ferie her. Eg har gått 2 veker av Camino Francés i lag med henne i 2011, og nokre etappar på Via de la Plata i fjor. Dagen her i Valencia blei brukt i lag med henne. Det var absolutt “dagens sjokolade” å treffe henne❤️

Eg har testa “bubbletea”/tapioca på kinesisk restaurant, og “orxata/horchata – ein drykk laga av ris, med kanel.

Den siste er eg usikker på om eg kjem til å bestille fleire gongar.

Eg var også innom “Oficina de peregrinos”, og sikra meg credencial/pilgrimspass for heile ruta. Det var ei hyggeleg oppleving, og eg blei foreviga framfor kartet over Camino Levante. Og eg fekk eit concha-smykke som gåve🙏🏻

No fly heim.

Dag 5, 5.etappe.

45 437 steg, 27,5km

Dette har vore ein lang og hard dag. Lang etappe, opp tidleg, starta litt over 6. Prøvde å gå på, slik at eg fekk gjort unna mest mogeleg før varmen kom.

Det er slik, når du går åleine, så merkar du kor lange kilometrane er. Og spesielt når varmen blir ulideleg etter kl 11. Den siste mila var uuthaldeleg varm, og lang, og eg berre bestemte meg for at dette stoppar eg no, inntil vidare. Det er grenser for kor mykje vatn du kan bære på, og litt i grenseland har det vore med tanke på helse, trur eg.

Eg har gleda meg veldig til å gjere denne lange “sakte-reisa”, og har førebudd meg godt. Hadde sett av to mnd, med avslutning og avslapping i Porto i Portugal. Men veret rår ein ikkje med, flybillettar og togbillett, samt tre overnattingar blei booka i mai.

Skikkeleg nedtur må eg innrømme at det er, men det skal jo vere kjekt også, og det ser eg ikkje føre meg at det blir, med vêrmeldingar på 37 grader ei veke fram i tid. Det har vore, og er, så varmt at det ikkje er triveleg å vere ute, og det er nesten like varmt i skuggen. Sveitten berre renn heile tida, og det er slitsamt😅

Men det er ikkje over. Eg dreg ned att i september, når det er blitt kaldare, og fullfører. Startar her eg sluttar, i Moixent.

Håpar de alle vil følge meg då!

¡Buen Camino!

Nokre glimt frå dagens etappe:

Søndag 4.august: Dag 4, etappe 4.

25931 steg, 16,2 km.

For ein flott søndag dette har vore! Gule piler heile vegen, nydeleg og avslappande å gå etter dei, sleppe å leite opp mobilen for kvart kryss ein møter. Håpar det fortset🤞🏻

Det er ingen herberge i Xàtiva, men bestilte meg rom på Casa Rural Xàtiva i går.

Etter ei god natt på herberget i La Pobla, starta eg vandringa litt før 7. Soloppgangen var ca kvart over 7.

Ankom ein liten, koseleg by, Manuel, etter ca ein time, der eg fekk min etterlengta café con leche. Og eg hamna midt opp i ein fest, som tydelegvis hadde starttid kl 8 om morgonen. Veit ikkje namnet på festen, men kunne likne på liknande arrangement andre stadar i Spania, med prosesjonar med folk i ulike kostymer, eit slags spel om maurarane og spanjolane, frå 1400-talet.

Variert landskap og vegar i dag. Gjekk m.a på ein smal sti gjennom tett buskas, og der presterte eg å sjanselaus skli i gjørme. Festleg! Tørka av meg det beste eg kunne, og traska vidare😅

Ikkje alt er like vakkert langs ruta. Også her finn ein private avleveringar av søppel, nitrist å sjå.

Då eg nærma meg Xàtiva, høyrde eg plutseleg nokon rope. Det var ein mann under eit frukttre på andre sida av vegen. Han kom over, og gav meg to store, modne fiken. For ei nydeleg oppleving, eg blei så glad og rørt❤️ Dette var nok “the chocolate og the day”.

Xàtiva er ein veldig koseleg by, passe stor, ca 30 000 innb. Her har både romarane og maurarane regjert. I romersk tid var byen kjend for sine silkefabrikker. Også dreiv dei papirproduksjon til 1151 med arabisk teknologi.

Her er det smale gater, fullt av vakre, små plazaer, og i bakgrunnen ruver fjellet med to borger, som blir kalla “Den største” og “Den minste”. Tidlegare brukt som forsvarsverk, og seinare også som fengsel.

Hadde det ikkje vore 37 grader, skulle eg ha teke turen opp, men det får bli ein annan gong.

I morgon må eg opp tidleg, komme i gang kl 6, helst. Målet er Moixent, 27,5 km. Må få gjort unna så mykje som mogeleg før varmen kjem.

Laurdag 3.august: Dag 3, etappe 3

26978 steg, 15,3 km (men eigentleg 17,5, fordi eg rota og leita etter piler i Alzira😊)

Eg trur eg aldri har sveitta så mykje som eg gjorde i natt, til og med meir enn då eg var i overgangsalderen😩 Ingen aircondition, med vindauge mot vest, reine steikeomnen.

“Kort” vandring i dag, så tillet meg å sove til 6. Litt mat, og café von leche på ein bar, så la eg i veg for å finne der eg skulle forlate byen. Hadde sjekka på nettet, og håpte å finne ei gul pil. Så dukka ein eldre mann opp og sa at “dei brukar å gå ned dit”. Eg kunne ha omfamna han, men gav han handa som takk, og eg fann pilene.

Nydeleg å følge pilene heilt til Alzira, men der forsvann dei igjen, og etter det var det internett som viste veg.

Gjekk forbi ein politistasjon, og gjekk inn og spurte. Dei sa at vegen var dårleg merka, pga at det er ikkje den mest vanlege Caminoen å gå.

Så då fekk eg klarheit i dette, irritasjonsmoment har det vore, frustrerande!

Ankom La Pobla litt over 12, og fann pilgrimsherberget. Der stod det ein gammal mann, “klar” til å hjelpe meg (To gamle menn som har vore der i dag, behjelpelege, på rett plass og rett tid❤️)

Eg måtte til politistasjonen for å registrere meg på herberget (dei er veldig nøyen med det her). Og han gamle mannen ville køyre meg. Snakk om!

Veldig hyggeleg politi som sjekka meg inn på herberget. Og køyrde tilbake og viste meg alt. Der var ingen laken på senga, så eg etterlyste det. Polisen ringte og ordna, og kom tilbake med nyinnkjøpte sengetøy. Og her er aircondition, takk og lov🙏🏻

Også her er det gratis å bu, dvs eit Albergue donativo. Det vanlege er å legge att 10€.

Også her har eg huset for meg sjølv. Eg spurte ved innsjekk om der var andre pilgrimar på vegen. Nei, eg var den første på ein mnd som overnatta her. Men eg ser i gjesteboka her på herberget at her var folk i slutten av juli, så eg trur eg har misforstått han litt🤔

Men eg har begynt å mentalt innstille meg på at eg kanskje blir gåande åleine lenge😢

I dag har eg gått gjennom fleire små byar, m.a Alzira. Landskapet har vore citrusfruktlundar så langt auget rekk, mykje lime. Dette er eit område i Spania for dyrking av citrusfrukt.

Steikvarmt også i dag. 36-37 grader i skrivande stund.

I morgon ventar Xátiva, 16,2 km. Eg har booka plass å bu på “Casa Rural de Xátiva”, ingen herberge der.

Dag 2, etappe 2

37629 steg, 28,5 km

I skrivende stund er det 34 grader ute, inne nesten det same. Høg luftfuktighet. Eg renn omtrent vekk, dusjen i stad var meir eller mindre bortkasta.

Starta dagens vandring kl 06.15, etter ei god natt søvn på hostalet, med aircondition.

Første etappe frå Valencia til Silla gjekk eg etter Google Maps, fordi eg ikkje fann startpunktet til Caminoen. Difor var det ekstra kjekt i dag å starte med å gå etter dei nydelege gule pilene. Deileg temp i starten, til varmen tok over i ca 9-10 tida.

Eg må ha vore litt ukonsentrert ei stund, for plutseleg var pilene vekk. Kvar eg mista dei, er ei gåte. Ankom ein liten by, Sollano, og spurte der etter vegen. Ingen kunne hjelpe meg! Dette er stor forskjell frå kva eg opplevde i fjor.

Så blei det Google Maps igjen, eg hadde aldri funne vegen utan, det må eg vere ærleg å seie.

Så distansen i dag blei 3 km lenger er den skulle ha vore, eg var dønn utsnitt då eg ankom Algemesí.

Veldig grøderikt her, god vassforsyning til åkrane og fruktplantasjane. Mykje lime-tre, og åkrar med ris.

Landskapet eg har gått i i dag, har vore flatt, flatt, flatt….. Lange strekk rett fram, alt på asfalt.

Algemesi er ein liten, koseleg by som står på UNESCO si verdsarvliste, pga ein fest dei har 7.-8. september:

“La Mare de Déu de la Salut” (katalansk, betyr ca «mor til guden for helse»). Då deltek nesten 1400 menneske i teater, musikk og dans, og framføringar og prosesjonar på dei historiske arenaene i byen.

Sikkert litt av eit liv!

Eg bur på eit Albergue donativo her. Det betyr at det er gratis, og ein betalar det ein ynskjer. Eg har heile huset for meg sjølv. Eg begynner å lure på om eg er åleine på denne Caminoen.

Og det verste er at ingen kan hjelpe med å finne pilene ut av byen. Ikkje ein gong dei tilsette ved museet her, som organiserer utleige av sengar på Alberguet, kunne hjelpe meg!

Blir det Google Maps i morgon også?

Då er det heldigvis ei kort etappe til La Pobla Llarga, 15,3 km.

Torsdag 1.august. Dag 1, etappe 1.

15km, ca 25000 steg.

Ankomst Valencia i går kveld, etter lang dag på reise. Reiste miljøvenleg med tog frå Barcelona. Overnatta på “Colors Rooms” i Calle Sant Ramon i Valencia, i gamlebyen. Billeg og fint!

Kaffi og frukost før “avgang”, på kafeen Moments i dag tidleg. Eg forlet byen ved “La Ciudad de las Artes y las Ciencias” – vakre bygningar som er verdt eit besøk. (Oddvar og eg var der i 2018.)

Eg fekk ikkje stempla pilgrimspasset før eg drog frå byen, katedralen var stengt. Litt forbaska, men eg må no vel få godkjent turen likevel🤔

Første dag med vandring er no altså gjort, i steikande varme på asfalt. Alltid kjedeleg å passere slike industriområde som ligg utanfor storbyane. (Valencia er tredje største by i Spania).

Her i Silla bur eg på “Hostal Moreno”, som eg booka heimanfrå. Veldig bra for kr 800, stort rom og bad. Herleg, etter å komme fram søkkvåt av sveitte.

I morgon ventar Algemesi, 25 km. Skal starte veldig tidleg.