Onsdag 23.oktober

Dag 47. Etappe 42

32148 steg. Ca 21 km 

I dag har eg gått åleine, Isabella fekk transport til Sobradelo. Ho tok det som kviledag, då ho har mykje vondt i eine foten. 

Eg har i dag gått inn i Galicia. Det likar eg godt, er begeistra for denne regionen. Skiljet går med brua i Puente, over elva Sil. Merkesteinane endra seg, det er no brukt mørkare stein. Og nedteljinga har begynt, kor langt det er att til Santiago 💪🏻. 

Det har vore nok ein flott dag på vegen i dag. Det var slik at eg gjekk og tenkte at – dette må ikkje ta slutt. La etappen vare! Så fint var det, både underlag og landskap. 

Eg tenkte også mykje på kor heldig og privilegert eg er som kan gjere dette. Bruke veker på å vandre her nede, sjå landet “minutt for minutt”, mens eg sakte bevegar meg framover, og utan returbillett, så der er rom for å gjere endringar. 

Eg gler meg veldig over det❤️ 

Det var skikkeleg kaldt i dag tidleg ved start 7.45. Hanskar, buffer og dunjakke måtte til, heilt til byen Puente, der eg hadde meg ein kopp kaffi. 

Har også vore skikkeleg på rakedis i dag (igjen!😩). Gjekk i eigne tankar, nedover frå fjellet. Registrerte ikkje ein merkestein med pil til høgre, og vandra vidare….. til eg begynte å undre meg over at eg hadde soloppgangen mot ansiktet, og – det var no lenge sidan eg hadde sett ei pil….🤔🧐 

Såg på kartet/appen, og oppdaga at eg var langt avgarde i motsett retning. Så var det berre å snu og ta motbakken oppatt, truleg var eg 2 km på avvege, om så “mista” ein del tid der. At det går an! Men det gjer det altså😅 

I Pumares kom eg i snakk med Tim, ein engelskmann som jobba i eit hus eg gjekk forbi. Han og kona hadde kjøpt eit renoveringsprosjekt for to år sidan. Dei hadde tidlegare hus i sør, men flytta til Galicia pga varmen, men også pga at dei likte godt folka som bur i denne regionen. Han bad meg helse sin gode ven, Manuel på Bar Mar i Sobradelo, for eg fortalde vi skulle overnatte der. 

Veldig hyggeleg å prate med han, og eg fekk sjå litt av det han hadde gjort. Dei hadde prioritert å ta vare på alt det gamle, og stilen, så langt det var mogeleg.

Han var pensjonist, og likte å bale med dette. 

Han fortalde også at her kunne vere veldig kaldt om vinteren. Men der var ikkje snø, berre på fjella rundt.

Eg har gått langs elva Sil og innsjøen Encoro de Pumares, som er eit vassreservoar. Naturen her liknar veldig på Norge. 

Ankom Sobradelo i 13-tida. Eg blei veldig godt teken i mot av Manuel, og eg kunne overbringe helsinga frå Tim. 

No nyt eg sola her i ein siestasovande by. Eg har ete og gjort mine daglege tøyeøvingar i sola på ein leikeplass.

Det spøker for dei gode vermeldingane. I morgon er det meldt regn. Håpar berre dei held det dei lovar – at det først skal komme på ettermiddagen. 

I morgon går vi til A Rúa de Valdeorras, 21,22 km. 

Rusletur i Sobradelo, og såg nok ei vakker bru:

PS.

Vi er “milevis” unna alt som skjer i verda, men har ei aning frå glimt på barar i gryotta, der nyheitene står på.

Eg kjem nok kjapt tilbake til kvardagen om eit par veker.

No nyt eg å kunne “ta meg roleg tid”….