Søndag 27.oktober

Dag 51, etappe 46

19870 steg, 12,5 km

Det er ei utfordring for oss, desse spanske ete-vanane. Kjøkkena på restaurantane stenger for laging av varm mat i 15-15.30-tida, og opnar ikkje att for middag før i 20-20.30 tida. Altfor seint å ete middag då, for oss. Men i går takka vi ja til tilbod om frakta middag til herberget, kl 20. 

Med det til følge at fleire enn eg hadde problem med å sove etterpå. Nok ein lærepeng😅

Dagens etappe var kort-kort, kun 12,5 km. Difor ikkje frukost før kl 8. Starta nærare kvart på 9, og var framme i 11-tida. 

Litt kjedeleg etappe, fordi det var lite variasjon, nesten heile vegen gjennom skog. Men eg likar at det er slik variasjon frå etappe til etappe. Eg veit aldri kva dagen bringer når eg startar. Det synst eg er spennande.

Så i dag var det berre nokre få avbrekk der vegen gjekk gjennom nokre små landsbyar, alle utan bar og kaffiservering. 

Men nydeleg ver, om enn litt kjøleg.

Herberget vi bur på, Lemavo Pilgrim Hostal, er kjempebra, med veldig hyggeleg vertskap. Her er sengetøy og handkle, slik som i går. Eg er så lukkeleg kvar gong eg slepp å bruke reisehandkledet mitt👏🏻😀 Og her er lys og stikkontakt til ladar ved kvar seng, skikkeleg lys på badet, kort sagt – alt vi treng for eit enkelt liv👏🏻 

Vi blei anbefalt, av vertskapet, ein akkar-restaurant, “Os Chaos”, der spanjolane går, så Isabella og eg gjekk dit, og etter kvart kom også Pepe, ein spanjol frå Cádiz, pilgrim som oss. Dei åt akkar, men eg satsa på andre ting😊 

Etter middagen, rusla eg rundt eit par timar, og var opp på borga som ligg som eit Akropolis midt i byen. 

Her finn ein m.a. Monasterio de San Vicente do Pino (som no er luksushotell) og Castelo de Monforte, med Torre de Homenaje, bygd i løpet av 12-1400-talet. 

“Tårn for respekt/honnør”, namnet gitt fordi det blei brukt til forsvar, men også fordi dei her hadde æres-seremoniar. Tårnet er 30 m høgt, og nokre stadar er veggane 3,5 m tjukke. 

Her oppifrå hadde eg flott utsikt over byen. 

Rundt det heile ligg restar etter det som var muren rundt gamlebyen, med det jødiske kvartalet. Her var det m.a fengsel. Her finn vi også ein av dei gamle inngangane, Puerta de la Alcazaba. Muren er sjølvsagt restaurert.

Ein hyggeleg rusletur på ein søndag ettermiddag. 

Hyggeleg avslutning på dagen med sosialt samvær over eit glas Rebeira Sacra-vin, sjølvprodusert på huset, saman med vertskapet og nye pilgrimsvener.

Etappen i morgon er eigentleg på 30 km, til Chantada. Men vi har delt den i to, og går til Torre Vilariño, litt utanfor Fión, ca 15 km.