Tysdag 29.oktober

Dag 52, etappe 48

Ca 15 km. 

Kom til Chantada ganske tidleg, i 11-tida. 

Kort vandring også i dag. Det var fornuftig for beina, spesielt venstre foten/leggen. Men det gjekk fint, hadde på tape, det funkar fint. 

Tåke i starten. Men fine meldingar.

104 km att, fordelt på 5 etappar. Tre av desse er dei siste på Camino Invierno, dei to siste er på Via de la Plata. 

Det skal bli godt å komme fram, eg må vere ærleg å seie det. 

Dagens vandring har vore veldig fin. 

Heldigvis forsvann tåka tidleg, så eg fekk nyte utsikta. Nedstigning til Belesar, som ligg på ca 200 moh, og så rett oppatt. 

Eg likar desse høgdevariasjonane, og er vel litt av grunnen til at denne Vinter-Caminoen er rekna som svært vakker. 

For oss vestlendingar som har vakse opp med fjell, er desse høgdevariantane  for ingenting å rekne. Det er eit faktum😊 

På veg ned til Belesar, hadde eg flott utsyn over elva Miño, som vi såg frå utsiktspunktet i går kveld. 

Fascinerande å sjå, på nært hald, drueplantasjane som låg i terrassar i dei bratte bakkane. 

Ribeiro Sacra – vinen blir resultatet. 

Gamle steinlagde stiar gjennom skog på ein del av etappen, men også ein del asfalt. Men heldigvis på veg med liten trafikk. 

Nydeleg haustvêr også i dag, sol litt utpå dagen, men kjøleg. 

Vi har vore bra heldige med veret. Ikkje mykje regn, for ein flaks! 

Såg den første “hórreo” i dag, desse typiske små husa der dei oppbevarer korn. Slik som dei norske stabbura, med føter å “stå på” – med avstand til golvet, for å hindre rotter å komme til. 

Eg kjem nok til å vise fleire døme på desse dei neste dagane.

Hyggeleg middag ute med nye brasilianske vener, Valesca og Guillermo, og rusletur på turstien langs elva Asma. 

Vi bur på eit flott Albergue/ hostal, Dpaso hostel. Det er moderne, og her er alt ein treng.

I morgon går etappen til Rodeiro, omlag 25,4 km. 

Fleire bilete: