Torsdag 31.oktober

Dag 54, etappe 50

32037 steg, 22,4 km

Regnet har styrta ned over sør- og aust-Spania, katastrofale tilstandar m.a i Valencia, og det er ikkje til å fatte. 

Og – bank i bordet – her går vi i regnfulle Galicia og har fint ver. 

Ikkje til å tru. Og eg kryssar fingrane for at eg kjem meg fram før evt  regnet kjem. 

Nydeleg vandrevêr i dag. Litt kaldt i starten, men enda opp med å gå i T-skjorte. 

Vakker morgon:

Kvar dag er så ulik den forrige, som regel. I dag har eg gått gjennom jordbruksland, i motsetnad til i går. 

Med alt det medfører av diverse odørar. Silolukt, kyradrit, fjøs…….  

Har gått gjennom ein del gjørme, verste tilfella så langt desse 8 vekene. Det var på hengande håret at eg kom meg forbi utan å dette uti. 

Fleire dagar sidan det regna, så lurer på korleis det hadde vore viss regn🤔😩 Her tok eg ingen bilete. Hadde meir enn nok med å halde meg på beina😩

Mykje kyra- skit nedi, så måtte vaske av skoa ved første bekk eg kom til. 

Eg har også gått gjennom ein del skog i dag, furu og eik, for det meste, men også bjørk, og – sjølvsagt – kastanjetre. Nokre stadar ligg kastanjenøttene/kapslane som eit piggete teppe på stien. 

Vi passerte ei bru frå middelalderen ved Ponte, ca 10 km frå Lalin. Brua er frå 1100-talet, og blei restaurert nyleg, med t.d å legge stein på vegen over brua, i staden for asfalt.

Kom fram til Lalin i halv 1-tida. 

Lalín er sentrum/midtpunktet I Galicia. På kyrkjeplassen er dette markert.

Bronseskulpturen av grisen, av Manolo Rial, er ein velfortent hyllest til den viktigaste bidragsytaren til spansk gastronomi.

Hadde reservert rom på herberget, og gjekk til Daniel i nabohuset, for å få stempel. Vertinna på herberget i Ponferrada sa nemleg til oss, at vi måtte gå til Daniel og få eit spesielt stempel i pilgrimspasset. Då eg kom, visste han at eg var frå Norge. Dei hadde kommunisert, han og ho i Ponferrada.

Utruleg fascinerande å sjå på han når han jobba med stempelet.

Og slik blei det sjåande ut. Ein skatt eg vil ta vare på:

Han visste alt om Caminoen, og gav meg gode råd for dei siste tre etappane. 

Ei kjekk oppleving. 

Pizza til middag på A Casa do Goto, Pizzería, saman med Isabella og ei spansk jente, Villar Lopez, journalist. Beste pizza eg har smakt på lenge. 

No skal eg ut og sjå meg rundt. 

I morgon går eg til A Bandeira, ca 22 km. 

Tenk at eg snart er framme….🙏🏻

Fleire glimt frå dagen:

Monument reist i 1993, for å ære den lokale helten, Joaquín Loriga, yrkespilot, under Rif- krigen 1922-26.