Fantastisk morgon, med frukost på ein serveringsstad langs vegen, etter eit par km.
Vakker romersk bru og ark, på vegen ut av byen.
Flatt landskap i 700m høgde, etappen minte meg om etappane i Castilla La Mancha, med eviglange vidder og lite variasjon.
To kaffi- og matstopp undervegs, siste i San Vincente del Palacio.
Siste 8-9 km parallelt med motorvegen inn til Medina del Campo.
Ein sort magnolia.
Då fekk eg regnet på meg, når 2 km att.
Kom fram til Medina litt før 5.
Lang etappe, er rett og slett sliten. Hovudet er fullt av bomull, kjennest det ut som, etter dårleg søvn førre natt.
Innlosjering på alberguet her, eit tidlegare kloster.
Kvar sitt rom. Med handklede👏🏻 og sengetøy!
Herberget t.h.
Her i Medina må vi bestemme oss for om vi skal ta Camino Levante til Benavente eller Sureste (dei går litt saman, nokre stadar). Vi har hamna på Sureste, der er lengda på etappane mest sympatiske i høve såre bein.
Så i morgon ventar Tordesillas, 24 km. Og det er meldt regn.
8 grader ved start kl 6.40. Mørkt, avhengig av hovudlykt når ein startar så tidleg.
Stjerneklar, vakker morgon.
Ut frå Gotarrendura, 6.40.
Det har vore kjøleg haustver i heile dag, men sola varma godt etter kvart. Ingen regn i dag heller, lurer på om vi har flaks, eller om det kjem veltande innover oss frå Galicia snart, hjelp!
Vakkert kjedeleg landskap.
Vi har bevega oss ute i “huttiheita” i dag. Ikkje mykje liv og røre, mange av ungdomane flyttar ut, og dei eldre blir att, slik som i Norge. Dei to første stadane vi kom innom i morgontimane, hadde ingen bar open før kl 10. Men til slutt fekk vi oss kaffi og frukost i Tiñosillos.
Fram til Tiñosillos gjekk vi gjennom flatt landskap med hausta åkrar, så langt auget rakk.
Frukost her👍🏻😆
Etter denne byen gjekk vi gjennom furuskog. Heilt fantastisk å gå her, på sti med fin sand. Kilometer etter kilometer, rett og slett nydeleg!
Nesten alle trea var utstyrt med “bøtter” for utvinning av kvae.
Km på km gjennom furuskogenOppsamling av kvae
Ankom Arévalo halv tre, ein halv time før vi hadde kalkulert.
Bur på Albergue donativo, og vi har fått selskap av ein irsk syklist, som kjem motsatt veg, frå Santiago til Valencia.
Inngangen til herbergetGolvet i gangen
Heldigvis er det to rom på herberget😉. I har begynt å bli bortskjemde med å vere åleine på overnattingsstadane.
I morgon er det 34,4 km til Medina del Campo.
Det går vel bra, det også👍🏻
Fleire glimt:
Vi er i Castilla y León, og storkereir på kyrkjene. Dronning Isabela og Isabella😊Berre veggen att.
Frukost på herberget, Isabella laga scrambled eggs og kaffi. Heldige meg❤️
Kl 06.45 starta vi, med lykt. Etter omlag ein time var det lyst.
Ankom Cardeñosa etter halve distansen, kaffi og spansk tortilla der på ein bar.
Banksy her, i Cardeñosa?🤔
I dag har det vore vindfullt å gå. Men heldigvis ikkje regn.
Nydeleg etappe, med fine stiar, slik eg hugsar dei frå Castilla y León i fjor.
Stor variasjon i landskap, og så har vi støtt på kyr undervegs. Meir dyr her enn i Castilla la Mancha.
Ankom Gotarrendura halv 2.
931 moh, 167 innbygg.
Ein gudsforlatt plass – om eg kan seie noko slikt i dette gamet. Men utruleg hyggelege og hjelpsame folk.
Her bles vanvittig, trur det må vere stiv kuling. Isabella prøvde henge opp si fyre Patagonia-jakke. Og plutseleg var den vekk! Ut på leiting, eg ut på jordet, inga jakke.
Kanskje hadde den blåst over taket bort til naboen? Vi tok eit sykkelstativ, og kven skulle tru at høgdepysa meg torde klatre opp – i badesko, og kikke ned i patioen til naboen. Der var jakka! No er det berre å håpe at naboen kjem heim i løpet av ettermiddagen🤞🏻😆
Sykkelstativet var fin stige👍🏻😆
Middag her på den einaste baren, kl 16. Ho som møtte oss på baren då vi kom og gav oss nøklar til herberget, har laga nydeleg mat til oss. Ho heiter Maribo, og kjem frå Venezuela.
Fine folk❤️ Og på baren møtte vi naboen, som jobba der. Så då var jakka berga🙏🏻
Her er ingen butikk, eller matbutikk. Men etter 3,7 km i morgon kjem vi til ein plass der vi kan ete frukost. Vi skal klare ein bra distanse i morgon då💪🏻 Då går vi til Arévalo. Ca 28 km.
PS:
I går fekk eg melding frå Anunciación, kvinna som inviterte meg på kaffi på veg til El Toboso. Ho skulle gå Camino frå Sarria til Santiago. I går var ho framme:
Har grunda på det sjølv, mellom anna når eg vandrar, og har min daglege meditasjon på vegen.
Kvifor synst eg at dette er givande?
Kvifor gir dette meg slik glede, sjølv om mange dagar er reine nedturen?
Kvifor valde eg å gå Camino Levante, som er rekna som den hardaste Caminoen? Ikkje fordi den er meir fysisk krevjande enn andre, sjølv om den er lang, men fordi den er så einsam. Du kan risikere å gå åleine heilt til Zamora, 800 km.
Ein må eigentleg vere litt sprø for å gi seg i kast med denne, seier Isabella (som eg har vandra i lag med sidan Toledo) og eg til kvarandre. Og vi meiner begge at vi er litt sprø😅
Ein må ikkje vere redd for å vere åleine, og ein må trivast med det, trivast i eige selskap på vegen og når ein kjem fram. Ete alle måltid ute åleine også.
Eg har gjort det så ofte at eg er ikkje redd for det.
Eg kjenner også på takksemd for at eg er fri og frank til å gjere dette, no når eg er pensjonist. Tenk å vere så heldig at eg kan dra i veg når eg sjølv vil, og ikkje ha ein jobb eg må skunde meg tilbake til.
Min australske camino-venn, Hugh, frå Via de la Plata i fjor, kalla det å gå ein Camino – ein «mindwash»….. Det kjenner eg på er ei god beskriving. Ein tømmer hovudet, går i eigne tankar, det er ein slags kontemplasjon. Dette er både eit religiøst og eit filosofisk uttrykk.
Eg er glad i å gå, og det må ein vere. Eg synst ikkje at det er kjedeleg, t.d. Å GÅ ein Camino er ein fantastisk måte å sjå landet på.
Eg går no gjennom ein del av Spania som eg aldri har vore i før. Alt innland mellom Madrid og Sierra Nevada, og aust for Via de la Plata, har eg aldri besøkt før.
Så er det ei enorm glede å møte på alle dei vennlege spanjolane (i alle fall dei fleste) som eg møter overalt. Dei er høflege, helser på alle når dei kjem inn på ein bar, t.d. Når ein møter folk på gata, helsar dei fleste “Buenos días” eller Buenas tardes” eller berre “Hola”!
Å gå gir meg god mosjon, eg blir i god form av det, og eg stenger ikkje verda ute med å gå med øyreproppar som kan forstyrre meg, eller hindre meg i å høyre alle lydane rundt meg.
På Caminoen er ingen dagar like. Dvs – der var nokre som likna veldig på kvarandre på dei evige slettene i Castilla La Mancha😆
Kvar dag lever sitt eige liv. Eg går gjennom nye trakter, kjem til nye stadar. Eg skal finne eit herberge å “bu på”, eg skal kvile, tøye slitne musklar og ledd, ete, sove. Så kjem ein ny dag, og nye soloppgangar. Dag etter dag er det slik.
Paulo Coelho seier det slik:
«Ingen dag er den andre lik. Hver morgendag bringer sitt eget mirakel, sitt magiske øyeblikk, da gamle verdener forgår, og nye stjerner skapes» (Ved elven Piedra satt jeg og gråt»)
Så, kva er det som driv meg?
Først og fremst er dette ei utfordring som triggar meg – å gå tvers over Spania. Det gir meg meistringskjensle kvar dag å klare ei etappe, og kvar dag komme nærare målet. Eg synst jo det ville vere litt kult å klare det, og komme fram til Santiago. Men først må eg gjere vegen dit…
Når først tanken var blitt sådd å gå Camino Levante, så kjende eg på at dette skulle eg berre gjere.
Eg er ei rastlaus sjel, klarar ikkje vere i ro, med mindre eg har prosjekt som eg jobbar med.
Å vandre her nede, men også elles, gir meg enorm ro i sjela. Ein kjem inn i ein slags modus, og det kjenner eg på er veldig bra for meg.
Det er sjølve vandringa som er det beste med det heile, å gjere “sin eigen Camino”.
Å komme fram, er veldig stort, og veldig, veldig emosjonelt. Men det er dagane undervegs eg hugsar best, og har med meg kvar dag etterpå.
Det er ikkje lett å vere i ro når ein har mykje å gjere.
Har vore på Decathlon (tok buss…) og kjøpt meir ullklede. Det er kaldt her oppe i fjella, og når vi kjem til Galicia kan vi vente oss allslags ver i slutten av månaden. Til og med snø.
Eg har vore på postkontoret og sendt heim klede eg ikkje treng meir her.
Og eg har vore hos lege (tok buss…) og fått resept på betennelsesdempande medisin. Eg endar vel opp med å bli ekspert på både taping og behandling av denne skiten, skulle klart meg fint utan🤔
Så eg har ikkje fått sjå allverda av denne fine byen.
Mange koseleg butikkvindauge her. Kaffi på baren Santa Teresa.Santa Teresa de Ávila, byen sin helgen.
Bymuren rundt gamlebyen er frå Middelalderen. Den er over 2,5 km lang rundt, har 87 tårn og 9 portar. Den har 2500 taggar, og muren her er den best bevarte av sitt slag i verda.
Det er Spania sin nasjonaldag, Día de la Hispanidad, 12.oktober. Dagen blir også kalla Columbus-dagen, til minne om at Christoffer Columbus gikk i land på Bahamasøyene 12.oktober 1492.
Dette er generelt ein skulefri dag for ungane, men elles inga feiring blant folk. Offisiell feiring er ei militærparade i Madrid med kongen til stades. Her i byen såg vi stridsvogner oppstilt ved muren i dag, kanskje skal dei ha ei slags markering her også?
Såg det var spennande for barna å komme opp på desse monstera, ikkje særleg kjekt å sjå, tykte eg.
Det har bore kaldt her, 13 grader, men litt vind i tillegg, 16 grader midt på dag. Overskya. Det er meldt regn i Spania heile veka, då det er spennande dagar vêrmessig.
Starta dagen med litt hurtigfrukost på herberget. Ingen bar open på ein måndag…
Tidleg opp, å gjere seg klar med all taping på leggen/leggane tek si tid😊
I dag var det meldt regn, vi valde å gå bilvegen. Å gå i gjørme var lite freistande.
Vi gjekk oppover, og høgaste punkt på dagens etappe var omlag 1400 moh.
Haustfargar i fjellet, og beitande kyr og hestar såg vi undervegs.
Det gjekk i grunnen greitt å gå på bilvegen. Bilane køyrde forsiktig, ingen kvit midtstripe på denne vegen.
6-7 km før vi var framme, kom regnet, og det til gangs. Regnet rann frå regnponchoen og ned i skoa, så blei ganske så våt, ja🌧️
Då vi endeleg ankom Ávila, ca 1200 moh, var det 13,5 grader, og vi var iskalde. Men slik er det i dette gamet; vi må ta det som kjem.
Då vi gjekk inn i byen, var det nesten ein time meir med gåing for å komme til herberget, som ligg rett utanfor bymuren mot vest.
Til gjengjeld er det eit veldig bra herberge👍🏻
Registrering og stempling av pilgrimspasset.
Klevask (vaskemaskin her) og mat, har vore ettermiddagens syssel her (som vanleg), pluss å tørke sko.
Kviledag i morgon, eller kort etappe? Det er det vi har grunda på i ettermiddag. Isabella treng kviledag pga smerter under føtene, og eg….. treng det jo, eg og👍🏻 Herberge-verten sa vi kunne vere både to og tre netter meir, om vi hadde behov for det, fordi det er så få pilgrimar no.
Vi har landa på kviledag begge to, og går for det. Så får det stå si prøve i høve vêr og vêrmeldingar dei neste dagane🤞🏻
Fleire glimt frå dagens etappe:
Endeleg letta det opp. Gamlebyen i Ávila er oppringa av desse flotte murane. Mange koselege plazaer. Ein av portane til gamlebyen. Frå aust.Katedralen. Plaza Mayor.
Vi er bra høgt til fjells, vi har i dag gått frå 750 moh til 1050, men undervegs har vi vore oppe i omlag 1250 moh.
Begynte etappen med ein time, nesten, bratt stigning. Herleg å kjenne at eg måtte ta i litt.
Cebreros bak oss.
Så har det vore litt variert, før vi hadde ei ny oppstigning, og nedover att til San Bartolomé de Pinares.
Det har vore ei flott etappe, totalt ulikt i går. Vi har vandra gjennom flokkar med beitande kyr, men lurer på kva dei finn å ete, då tørt og lite grønt som er att no på hausten. Vi var litt utrygge på kor kjekke desse kyrne var, men det gjekk fint👍🏻 Men baksida med å gå gjennom beiteland, er alle kyraruer…..
Her veks tre og vekstar langt over den norske tregrensa.
Av og på med kle i dag, kjøleg på toppen.
På vegen i dag var det mange tre som var skada etter skogbrann.
San Bartolomé de Pinares. Fantastiske steinformasjonar på vegen ned.
Vi ankom San Bartolomé kl 14, og fekk nærast sjokk då vi kom til Alberguet, og der var ein annan pilgrim😂 Ein spanjol som går motsett veg, mot Valencia. Han har vore på vegen i fem månader.
I morgon er planen å gå til Ávila, ca 25 km. Ei tøff etappe, og det er meldt regn heile føremiddagen. Det ser eg føre meg blir ein tøff kombinasjon- opp i nesten 1500 meter, med regn og kyraruer……🤔 Kanskje vi må ta ein del av etappen på bilvegen for å unngå problemet. Vi får sove på det her på herberget 😊
Og foten? Stadig betre, men vil nok tigge/kjøpe is nokre dagar til. Tapa den andre foten også, for sikkerheits skuld. Han murrar litt, men eg ber han teie seg💪🏻
Fleire glimt:
Distansen til Santiago må vere feil….🤔Drikkekar til dyra. Øverste del veldig gammal.
Etter ei god natt, og frukost som vi laga sjølv på herberget, drog vi avgarde i soloppgangen.
Nok ein nydeleg dag, stjerneklart, men kaldt såpass tidleg.
El Cruz de Santiago
Passerte el “Cruz de Santiago” då vi var komt ut av byen, og begynte nedstigninga.
Denne etappen har vore nedover, bortover og oppover, siste kneiken opp til Cebreros var herleg, godt for ein vestlending å få kjenne på at ein måtte ta i litt, og skikkeleg løyse sveitten😅
Eit par profilar på vår veg 😚
Vi har gått gjennom nydeleg landskap også i dag. Ingen stad å stoppe for ein kaffi i dag, men slik er det ofte.
Ein del gåing på asfalt/bilveg i dag, men også masse i terrenget.
Hausten har kome her i fjella.
Vi er no på 750 moh.
Her i Cebreros er herberget stengt for tida, så i dag deler vi eit rom på hotell, Isabella og eg.
Vi har forlate regionen Madrid, og gått inn i Castilla y León.
Berre eitt stopp i regionen Madrid, no er det Castilla y León.
Undervegs i dag har vi stoppe på “Toros de Guisando”, (oksar frå G.) i El Tiemblo, frå før-romersk tid. Artig avbrekk.
Elva Albercha går gjennom området vi bevegar oss i, og i dag har Caminoen gått over fleire romerske bruer. Veldig overraskande, så utruleg vakre dei er desse bruene. Eg blir så andektig når eg går over desse bruene, tenkjer på livet dei levde på den tida, og kor utruleg dyktige ingeniørar dei var, romarane.
Første brua vi passerte var denneIsabella. Så hyggeleg selskap på vegen
Vi har gått i fotspora til desse romarane i dag. Etter den første, lille brua, kom vi til to større, Puente de Valsordo y Santa Justa, ca 3 km frå Cebreros, dei var ei oppleving. Dei kom så overraskande på oss! Wow, to slike fantastiske romerske bruer på vår veg👏🏻 Santa Justa-broen har eitt enkelt spenn. Dette er mykje enklare enn det i brua Valsordo, med fleire spenn, men begge så vakre.
Valsordo
I morgon går vi kort etappe, ca 15 km, til San Bartolomé de Pinares, 1100 moh, altså ein del stigning. Men godt for beina, og min legg er i ferd med å skikke seg👏🏻
Fleire glimt frå dagens etappe:
Cebreros i sikte, laaang der borte. CebrerosMiddag, smakte godt i dag.
Dette har vore ein fantastisk flott dag! Nydeleg vandring gjennom variert landskap, og vi har gått til fjells. Ein del av etappen var på asfalt i dag.
Nydeleg temperatur å vandre i, men kjøleg i starten. Har stege ca 370 høgdemeter, og i er no oppe i 804 moh.
Nesten halvveges👍🏻Vakker morgon.
Vi har skikkeleg “drøla” i dag, stoppa på to plassar undervegs, Paredes de Escalona og Cenicientos.
Kaffi i Paredes de EscalonaSmil kvar dag, nyt kvart sekund, lev kvar augneblink. Kan dette vere drikke-kjelde for hest og kveg?Vidare frå CenicientosVi forlét Castilla – La Mancha og går inn i regionen Madrid.
Herleg å kunne ta det roleg, når eg absolutt bør ta det med ro. Foten oppfører seg bra💪🏻 Han har fått klar beskjed😊🤞🏻
(Men sit no her med is, det vil eg nok halde fram med nokre dagar til….💪🏻)
Ankom Cadalso de los Vidrios først halv fire. Åt litt på ein bar, og kontakta herberge-verten. Han viste oss herberget, fantastisk fint herberge, ordna så fint med mykje omsorg. Her har dei alt. Fullt utstyrt kjøkken og vaskemaskin. Vi fekk sengetøy og handkle (til og med❤️), alt til ein pris av 10€ kvar. Vi gav han 15.
Utanfor herberget Fantastisk vert. Omsorg, med slikt koseleg sengetøy. Luksus🥰
Ein elskverdig mann med mykje omsorg, rett og slett nydeleg å oppleve etter alle rare herberge eg/vi har vore innom.
No er det dagens klesvask som skal gjerast, så den tørkar før sola går ned.
I morgon skal vi først bratt nedover, så ein del opp og ned, før det er rett opp til Cebreros, 755 moh. Ca 20 km.
Skal ikkje skryte av herberget, det var skite, golva hadde ikkje sett vatn på år og dag. Kunne sagt mykje, klødde i fingrane etter å gå laus på både eitt og hitt.
Men, etter ei middelmåtig natt, stod vi opp, og forlét herberget for å få oss litt mat før start.
Frukost på ein bakerbutikk/bar som var open. Her var det god stemning kl 7 om morgonen😊 Vi bestilte mat, og når eg tok bilete, ville absolutt ein av dei andre gjestane ta bilete av oss i lag med Emilio, eigaren.
Nydelege folk! Det var så hyggeleg der, Emilio spanderte ein ekstra kaffi på oss, og kake, så vi var der ein time, før vi kom oss avgarde. Det var verdt det👏🏻
Han i blå jakke var ein artig, sosial kar. Synst det var stas med nokre pilgrimar😊Emilio var berre ein superhyggeleg, og lun kar.
Det var ei nydeleg etappe vi gjekk i dag. Flott himmel, super temperatur. Veldig variert landskapsmessig, mykje tre og grønt, men også hausta åkrar så langt auget rekk.
På veg ut av Novés.
Kaffi undervegs i Quismondo, og framme i Escalona i halv tre- tida. Isabella kom først, eg går veldig seint for tida. Men foten er betre, og eg er optimist. Isbehandling kvar ettermiddag/kveld og taping + stavar…. Eg trur det funkar🤞🏻
Escalona er ein sjarmerande liten by, som ligg på ei høgde, 439 moh. Byen ligg ved elva Alberche, halvveges omringa av ein mur, og med Castillo de Escalona som eit blikkfang når ein nærmar seg byen. Byen og borga var opprinneleg maurisk, men kom seinare på spanske hender.
Her bur vêl 3000 innbyggarar.
Herberget her er betre enn der vi var førre natt, fordi det er reint, har varmt vatn, tørkestativ til kleda, og det luktar ikkje. Men sengar og slikt…… 🤔 vi søv på nokre madrassar på golvet. Men greitt, berre vi får sove.
Albergue Municipal donativo
I morgon forlét vi Castilla – La Mancha, og går til Cadalso de los Vidrios, som ligg i regionen Madrid, 20 km.
KariViken - reiseblogg 
You must be logged in to post a comment.