Søndag 15.september. 

Dag 9, etappe 9

32822 steg, 21,4 km

Higueruela er ein koseleg, liten by med 1.350 innbyggarar. 1039 moh.

Ankom kl 13, etter ein fin og variert vandretur. 

Starta dagens vandring 7.30. Hadde bestilt drosje som tok meg tilbake til Caminoen, der eg forlét den i går, for å gå til Alpera. 

Eg har gått gjennom eit område med fantastiske vinplantasjar, i tillegg til ei mengd med vindmøller (berre halve storleiken av dei som er sett opp og elles planlagt i Norge). Vinstokkar og tre elles verka sunne og friske, ikkje prega av sjukdom, slik eg har sett for etappane tidlegare. Vindruene var blå og modne, og nydelege! Eg smakte éi😋 

Siste 10 km var på bilveg/asfalt. Ein syklist stoppa og prata, lurte på om alt gjekk bra:) Dei tek lett kontakt, kjekt! 

Han kunne fortelje at han hadde ein son som budde i Norge, i Halden😊 

Ein fantastisk fin søndag vermessig. Kaldt i starten, 11 grader, men kl 11 var det 23. I skrivande stund – 27 grader, her eg sit på Plaza Mayor, utanfor Alberguet. 

Lørdagar og søndagar er noko “herk” her i Spania. Nesten alt er stengt, og det store spenningsmomentet er om ein får tak i mat. Eg er alltid letta når kvardagen kjem. 

Eg kom til ein sovande by, Ingen bar eller butikk open, heilt stille. Kvar er folk?

Berre Pensjonistforbundet sin bar, “Håp” (👍🏻) var open, og berga meg. 

Eg spurte mannen bak disken kva som gjorde at alt var stengt. Jo, det er “Feria” i Albacete, som varer til tysdag, og “alle” i byen var der. Dans, god mat, masse folk, salsboder, osv. 

Spanjolane kan verkeleg å lage fest😀Vi burde lage fleire festar heime! 

Eg har Alberguet for meg sjølv, har vaska klede, men ingen plass å henge opp. Så då har eg hengt det på nokre stolar og sett dei ut på gata i sola😀 (lite folk i denne gata, altså)

I morgon går eg til Chinchilla de Montearagon, 29,5 km. Synst det er langt så det held! Men det går vel bra, det óg💪🏻

Laurdag 14.sept. Dag 8, etappe 8. 

36220 steg, 22 km. 

Eg er ute på landet, vandrar på dei manchegiske sletter.

Her må alt planleggast, skal eg få mat i meg. Ingen små byar undervegs, til å sette seg ned og nyte ein Café con leche. Saknar det litt, men det endrar seg vel når eg nærmar meg større bustadområdet etter kvart. 

Dårleg natt bak meg då eg starta. Blei fortalt at eg skulle dele rom med ei annan. Men ho kom jo aldri, det var såpass stressande at – typisk meg – eg fekk ikkje sove. 

Men det har gått bra å gå i dag likevel. 

Har delt etappen Almansa-Higueruela i to, synst nærare 40 km blir i drygaste laget. Må passe meg så beina tåler belastninga. Så tok ein liten omveg til Alpera. 2,5 tusen innbyggarar, koseleg liten by, med hyggelege folk! 

Byen ligg på 850 moh, og er okonomisk basert på jordbruk og skotøy-produksjon. Vinproduksjon er viktig, det var tydeleg undervegs, med store vinplantasjar. 

Har innlosjert meg på Albergue de Peregrinos, enkel standard til 7 €. Har det heile for meg sjølv.

Men eg veit at der er ein italienar foran meg i løypa. Lurer på om det er han som etterlet seg spor på vegen, skostorleik ca 50🤔 Berre det å finne same avtrykk tre dagar på rad, har gitt meg ei kjensle av ikkje å vere åleine på vegen🤩

Ein blir lett å glede i dette gamet🙏🏻 

I dag er det fest i Alpera. Då er supermarked stengt, m.a., og alle dressar seg opp. Det er 14.sept, dagen då dei ærar Jesu kors, med eit folketog gjennom gatene.

I morgon er det Higueruela som ventar. Ca 22 km. 

Fredag 13.september. 

Dag 7, etappe 7. 

Steg: 41964. 27,6 km. 

Tidleg opp. Fekk servert deileg frukost av den nydelege vertinna, før eg la i veg. Vermeldingane melde fare for regn. Mørke skyer det meste av føremiddagen, men eg gjekk klar av regnet. Litt kjøleg dag, har gått med ull, langarma i starten. Deileg temp for vandring. Litt kjøleg også resten av dagen, pga av vind.

I dag har eg entra ein ny region, Castilla La Mancha. Merkinga av ruta blei annleis, gule piler på blå bakgrunn. 

Litt stigning i starten, men elles har det vore flatt, på stiar og vegar over uendelege manchegiske sletter. 

Det er alltid litt spenning knytt til å legge ut på ei såpass lang etappe, der det ikkje finst byar undervegs med høve til å kjøpe mat. Må planlegge litt ekstra. 

Ankom Almansa i 14-tida. 

Almansa, 713 m.o.h., er ein litt større by, ca 24000 innbyggjarar. Byen er kjent for sin Moros y Christiania-festival, feira 1.-6.mai. 

Dei har også ei flott borg, bygd på 1300-talet. Den ligg ved foten av byen, og har vore ei viktig forsvarsborg.

Eg overnattar på Albergue Esclavos de María, var heldig å få seng, hadde ikkje booka på førehand. 7€.

I morgon ventar Alpera, ca 22 km. 

Torsdag 12.sept. Dag 6, Etappe 6. 

28789 steg, 17,1 km. 

Så var eg i gang att. 

Etter ei avslappande veke i vakre Valencia, tok eg toget til Moixent i gryotta i dag. 

No må eg venje meg til å vandre igjen. Det tek nokre dagar før beina har tilpassa seg. 

Temperaturane har gått mykje ned. I dag tidleg måtte eg starte med ei tynn langarma ulltrøye. Varmen kjem i løpet av føremiddagen, men ikkje så gale som i august. 

Eg har gått i vidstrakt landskap i dag, der oliventrea og vingardar har dominert. Har observert massevis av vinstokkar som har sett ut til å ha fått sjukdom på seg. Og mykje goldt landskap, grå og tørr leirjord, etter all varmen som har vore. 

Klarte å misse pilene undervegs. Gjekk i eigne tankar, og plutseleg hadde eg glippa eit vegskifte. Men eg møtte på dei att etter ei god stund, der eg fekk hjelp av google og ein lokal bonde👍🏻

La Font de la Figuera er ein liten by, 520 moh, her bur litt i overkant av 2000 menneske. Den ligg på i sørvest av regionen, på grensa til Castilla la Mancha i vest og Murcia i sør. 

Dette er siste etappe i regionen Valencia. I morgon går eg inn i Castilla la Mancha. 

La Font de la Figuera er mest av alt kjent for sin spesielle juletradisjon. I Spania er det tradisjon å bruke rødt undertøy på Nyttårsafta. Men folka i La Font de la Figuera har teke denne skikken til nye høgder, med å springe rundt i gatene kun i raudt undertøy. Resultat:  byen har  høgaste førekomst av lungebetennelse i landet🧐

Når Caminoen forlét denne byen, passerer den det gamle offentlege, kommunale vaskeriet som blei konstruert i 1866. Her var det plass til mange, og ein ser spora i steinen der kvinnene har stått og skrubba klede. Dette var ein viktig sosial møteplass for kvinnene. 

Eg bur på eit lite og nydeleg Hostal, “Hostal Rural Amable”. 

Elskverdig vertinne. Fine rom, og opphaldsrom, og fin uteplass. 40€ inkludert frukost. 

I morgon ventar Almansa, 27,6 km. Og overnatting på Albergue.

Herleg med ei veke «ferie» og slaraffenliv i Valencia, før eg startar oppatt mi vandring på Camino Levante.

Valencia er Spanias tredje største by, med over 807 000 innbyggarar. Grunnlagd av romarane i 137 f.Kr. 

Namnet på byen betyr “styrke”, “aktivitet”, frå latin. 

Kunst- og vitskapsbyen (La Ciudad de las Artes y las Ciencias) i Valencia, er spektakulær å besøke. Den ligg i det tørrlagde elveleiet til Turia. Elva rann tidlegare gjennom sentrum av byen, men i 1957 blei byen råka av ein storflaum, og elva blei difor lagt om sør for byen. Dermed blei eit stort areal ledig, og utanom denne «byen», finn ein parkar, sykkelvegar, små tjern, stiar, fontener, blomsteranlegg, kaféar, kunstverk, fotballbaner, friidrett og andre aktivitetsmulegheiter. Mange bruer fører all trafikk over parken. 

Heile området ser ein som «ein grøn tarm» på kartet, og gir folk høve til å forflytte seg over lang avstand utanom all trafikk. 

“Byen” som er konstruert av Valencia sin eigen stjernearkitekt, Santiago Calatrava, blei påbegynt i 1996. Han fekk boltre seg fritt på dette store områder, og i 1998 stod første bygget, Hemisfæren, ferdig, og så blei resten fullført etter kvart. 

I dag er det rundt 3 mill besøkande her kvart år. 

Akvariet, som er ein del av “byen”, er enormt, Europa sitt største, eit område på heile 110.000 kvadratmeter, og 42 millioner liter saltvatn. 

Valencia er ein perfekt ferieby. Her kan ein bade på fantastiske sandstrender, shoppe i spennande små nisjebutikkar, eller handelshus, og oppleve kunst og kultur, og historie. 

I gamlebyen finn ein den vakre katedralen, der Camino Levante startar. Ein finn vegen ved å følge skjella som er nedfelt i gata.

No er dato bestemt, og flybillettar booka. Reiser til Valencia den 5.sept, og skal der tilbringe ei veke ferie i lag med Oddvar. Litt latmannsliv, med bading i Middelhavet, og sightseeing i denne vakre byen.

Så tek eg toget til Moxent 12.sept, og startar derfrå etappe 6, til La Font de la Figuera, som er siste stopp før eg går inn i ein ny region, Castilla la Mancha.

Kryssar fingrane for legre temperaturar🌡️

Ein ting vi skal vere lukkelege for heime i Norge, er at vi slepp slike høge temperaturar. Eg gler meg til å kjenne den avkjølande lufta igjen😊

Etter ei god natt på alberguet i Moixent, tok eg toget til Valencia.

Tilfeldigvis er mi gode, islandske venninne, Sunniva, på ferie her. Eg har gått 2 veker av Camino Francés i lag med henne i 2011, og nokre etappar på Via de la Plata i fjor. Dagen her i Valencia blei brukt i lag med henne. Det var absolutt “dagens sjokolade” å treffe henne❤️

Eg har testa “bubbletea”/tapioca på kinesisk restaurant, og “orxata/horchata – ein drykk laga av ris, med kanel.

Den siste er eg usikker på om eg kjem til å bestille fleire gongar.

Eg var også innom “Oficina de peregrinos”, og sikra meg credencial/pilgrimspass for heile ruta. Det var ei hyggeleg oppleving, og eg blei foreviga framfor kartet over Camino Levante. Og eg fekk eit concha-smykke som gåve🙏🏻

No fly heim.

Dag 5, 5.etappe.

45 437 steg, 27,5km

Dette har vore ein lang og hard dag. Lang etappe, opp tidleg, starta litt over 6. Prøvde å gå på, slik at eg fekk gjort unna mest mogeleg før varmen kom.

Det er slik, når du går åleine, så merkar du kor lange kilometrane er. Og spesielt når varmen blir ulideleg etter kl 11. Den siste mila var uuthaldeleg varm, og lang, og eg berre bestemte meg for at dette stoppar eg no, inntil vidare. Det er grenser for kor mykje vatn du kan bære på, og litt i grenseland har det vore med tanke på helse, trur eg.

Eg har gleda meg veldig til å gjere denne lange “sakte-reisa”, og har førebudd meg godt. Hadde sett av to mnd, med avslutning og avslapping i Porto i Portugal. Men veret rår ein ikkje med, flybillettar og togbillett, samt tre overnattingar blei booka i mai.

Skikkeleg nedtur må eg innrømme at det er, men det skal jo vere kjekt også, og det ser eg ikkje føre meg at det blir, med vêrmeldingar på 37 grader ei veke fram i tid. Det har vore, og er, så varmt at det ikkje er triveleg å vere ute, og det er nesten like varmt i skuggen. Sveitten berre renn heile tida, og det er slitsamt😅

Men det er ikkje over. Eg dreg ned att i september, når det er blitt kaldare, og fullfører. Startar her eg sluttar, i Moixent.

Håpar de alle vil følge meg då!

¡Buen Camino!

Nokre glimt frå dagens etappe:

Søndag 4.august: Dag 4, etappe 4.

25931 steg, 16,2 km.

For ein flott søndag dette har vore! Gule piler heile vegen, nydeleg og avslappande å gå etter dei, sleppe å leite opp mobilen for kvart kryss ein møter. Håpar det fortset🤞🏻

Det er ingen herberge i Xàtiva, men bestilte meg rom på Casa Rural Xàtiva i går.

Etter ei god natt på herberget i La Pobla, starta eg vandringa litt før 7. Soloppgangen var ca kvart over 7.

Ankom ein liten, koseleg by, Manuel, etter ca ein time, der eg fekk min etterlengta café con leche. Og eg hamna midt opp i ein fest, som tydelegvis hadde starttid kl 8 om morgonen. Veit ikkje namnet på festen, men kunne likne på liknande arrangement andre stadar i Spania, med prosesjonar med folk i ulike kostymer, eit slags spel om maurarane og spanjolane, frå 1400-talet.

Variert landskap og vegar i dag. Gjekk m.a på ein smal sti gjennom tett buskas, og der presterte eg å sjanselaus skli i gjørme. Festleg! Tørka av meg det beste eg kunne, og traska vidare😅

Ikkje alt er like vakkert langs ruta. Også her finn ein private avleveringar av søppel, nitrist å sjå.

Då eg nærma meg Xàtiva, høyrde eg plutseleg nokon rope. Det var ein mann under eit frukttre på andre sida av vegen. Han kom over, og gav meg to store, modne fiken. For ei nydeleg oppleving, eg blei så glad og rørt❤️ Dette var nok “the chocolate og the day”.

Xàtiva er ein veldig koseleg by, passe stor, ca 30 000 innb. Her har både romarane og maurarane regjert. I romersk tid var byen kjend for sine silkefabrikker. Også dreiv dei papirproduksjon til 1151 med arabisk teknologi.

Her er det smale gater, fullt av vakre, små plazaer, og i bakgrunnen ruver fjellet med to borger, som blir kalla “Den største” og “Den minste”. Tidlegare brukt som forsvarsverk, og seinare også som fengsel.

Hadde det ikkje vore 37 grader, skulle eg ha teke turen opp, men det får bli ein annan gong.

I morgon må eg opp tidleg, komme i gang kl 6, helst. Målet er Moixent, 27,5 km. Må få gjort unna så mykje som mogeleg før varmen kjem.

Laurdag 3.august: Dag 3, etappe 3

26978 steg, 15,3 km (men eigentleg 17,5, fordi eg rota og leita etter piler i Alzira😊)

Eg trur eg aldri har sveitta så mykje som eg gjorde i natt, til og med meir enn då eg var i overgangsalderen😩 Ingen aircondition, med vindauge mot vest, reine steikeomnen.

“Kort” vandring i dag, så tillet meg å sove til 6. Litt mat, og café von leche på ein bar, så la eg i veg for å finne der eg skulle forlate byen. Hadde sjekka på nettet, og håpte å finne ei gul pil. Så dukka ein eldre mann opp og sa at “dei brukar å gå ned dit”. Eg kunne ha omfamna han, men gav han handa som takk, og eg fann pilene.

Nydeleg å følge pilene heilt til Alzira, men der forsvann dei igjen, og etter det var det internett som viste veg.

Gjekk forbi ein politistasjon, og gjekk inn og spurte. Dei sa at vegen var dårleg merka, pga at det er ikkje den mest vanlege Caminoen å gå.

Så då fekk eg klarheit i dette, irritasjonsmoment har det vore, frustrerande!

Ankom La Pobla litt over 12, og fann pilgrimsherberget. Der stod det ein gammal mann, “klar” til å hjelpe meg (To gamle menn som har vore der i dag, behjelpelege, på rett plass og rett tid❤️)

Eg måtte til politistasjonen for å registrere meg på herberget (dei er veldig nøyen med det her). Og han gamle mannen ville køyre meg. Snakk om!

Veldig hyggeleg politi som sjekka meg inn på herberget. Og køyrde tilbake og viste meg alt. Der var ingen laken på senga, så eg etterlyste det. Polisen ringte og ordna, og kom tilbake med nyinnkjøpte sengetøy. Og her er aircondition, takk og lov🙏🏻

Også her er det gratis å bu, dvs eit Albergue donativo. Det vanlege er å legge att 10€.

Også her har eg huset for meg sjølv. Eg spurte ved innsjekk om der var andre pilgrimar på vegen. Nei, eg var den første på ein mnd som overnatta her. Men eg ser i gjesteboka her på herberget at her var folk i slutten av juli, så eg trur eg har misforstått han litt🤔

Men eg har begynt å mentalt innstille meg på at eg kanskje blir gåande åleine lenge😢

I dag har eg gått gjennom fleire små byar, m.a Alzira. Landskapet har vore citrusfruktlundar så langt auget rekk, mykje lime. Dette er eit område i Spania for dyrking av citrusfrukt.

Steikvarmt også i dag. 36-37 grader i skrivande stund.

I morgon ventar Xátiva, 16,2 km. Eg har booka plass å bu på “Casa Rural de Xátiva”, ingen herberge der.