Tysdag 22.oktober

Dag 46, etappe 41

36310 steg, 24 km. 

Det er ikkje alltid lett å sovne på ein ny stad kvar dag. Vi delte rom med to ungdomar som ikkje ville ha oppe vindauget. Men eg sneik no meg til ein liten gløtt😉 

Det var ikkje så kaldt ved start i dag, kunne gå i shorts. 

Litt stas å finne merkesteinen for Camino de Invierno. No har eg begynt på  siste “etappe” av denne lange vandringa: Ponferrada – Santiago. Den avstanden seiest å vere 263 km. 

Søndag 3.nov håpar vi å vere framme i Santiago. 

Vi hadde ei nydeleg etappe i dag. Først med hovudlykt ein god time. 

Ankom Toral de Merayo etter vél 5 km, for ein kaffi. 

I dei andre byane vi passerte, var der ingen bar open. 

I Villabre de la Jurisdicción (alle desse rare stadnamna😊) gjekk vi forbi Manor House of the Yebra, som var eit hotell/una posada – for 600 år sidan. Her overnatta t.d dronning Isabella 2. når ho drog forbi. 

I dag har vi gått på slang. Her var fikentre fulle av umodne fiken, men eitt og anna med modne. Nydeleg! Fikenhausten har vore katastrofe nokre stadar i år pga kulde ved blomstring. 

Så har vi funne eple, og vi har plukka nærare eit kilo med kastanjenøtter. Målet er å tilberede dei i morgon, viss forholda ligg til rette for det, der vi skal bu. 

Vi fekk selskap på vegen av ein annan vandrar, Raúl frå Alicante. Det var veldig hyggeleg. Han treff vi nok på fleire gongar, vi skal jo same veg😅

Han var sprek nok (har gått “berre” 5 etappar til no) til å gå dei ekstra 11 km opp til gullgruva, som eg skreiv litt om i går. Vi fekk sjå bilete få han kom ned att, vel verdt turen, tykte han. Kjende litt på det at dette burde eg jo ha sett, men det får så vere…

Flott landskap i dag, minner meg veldig om Norge.

Las Médulas er ein typisk turiststad, der alt er veldig dyrt. Her er ingen herberge, så vi booka eit rom på eit rimeleg hotell.

Vi har vandre litt rundt og teke bilete av desse fjellformasjonane som høyrer til gull- og mineralgruvene.

I morgon skal vi gå til Sobradelo, ca 20 km. 

Fleire glimt:

Tysdag 1.oktober

Dag 25, etappe 22. 

39122 steg, 25 km. 

Tidleg opp kl 6, brukte lang tid å komme oss ut av Toledo, asfaltgange. Ingenting ope kl kvart på sju, men vi fekk oss ein kaffikopp og croissant på ein bensinstasjon. 

Vakker morgon, 16 grader på morgonkvisten, og meldt ganske varmt utover dagen.

Vi har delt ein distanse frå Toledo til Escalona i tre, som vanlegvis blir gjort på to etappar. Vi har jo nokre føtter som protererer litt….

Har teipa med blå stretchtape, etter beste evne etter video på youtube. Trur det funka, unngjekk opphovning. I tillegg var eg nybegynnar med stavar, trur det funka også👍🏻

Vi har gått gjennom flatt og veldrive jordbruksland, med dyrking av oliven, mais og vindruer. 

Framme i Rielves kl 14.30. Åt middag på lokal bar, før vi gjekk til alberguet, som er bygd vegg i vegg med kyrkja her. 

Ikkje mykje å skryte av nokre av herberga vi overnattar i, og dette er eitt av dei. Ikkje mykje som har blitt gjort for å gjere det til ein trivelegare plass. Ikkje ein gong tørkestativ til dagens klevask. Vi måtte lage til nokre provisoriske greier med stolar og gåstavar. Det funka godt i sola, som tørkar alt på ein blunk. Men, folka vi har kontakt med, er utruleg hyggelege og hjelpsame❤️ Og folk her i Spania elles, elskverdige❤️

Ingen matbutikk open på ettermiddagen her, i det heile ein litt sovande liten by vi bur i i dag😅

I morgon er det 15 km til neste stopp, Novés. 

Torsdag 26.september

Dag 20, etappe 20

36463 steg, 15,1 km. 

“Det er ingen problem på Caminoen, berre løysingar” (sitat ein annan vandrar👍🏻)

Vel, jammen kan der vere problem, men dei fleste kan løysast😅 Mitt problem med leggen er ikkje gjort i ein fart å løyse, men eg prøver så godt eg kan, meir eller mindre med hell. 

I dag har eg gått 15 km. Skulle vere vél 12, men dårleg kommunikasjon på kvar nøkkelen til herberget skulle hentast, gjorde vegen dit ekstra lang. Ikkje alle websider blir oppdaterte😩 

Dagen starta optimistisk, etter at eg hadde hatt ei god natt med 9 timar samanhengande søvn. Eg var totalt utslitt i går😅 

Sidan eg skulle gå så kort etappe, hadde eg reine slaraffenstart på dagen, sov til kl 7, frukost i baren, og begynte ikkje å gå før kvart over 8. 

Nydeleg morgon, fint ver, men veldig vind, frisk bris frå sørvest har det vore heile vegen. Nokre stadar måtte eg konsentrere meg om å halde med på vegen. 

Vi er på 720 moh, omtrent som å bu på Hafstadfjellet heile tida, så det er litt kjølegare enn lenger nede. 

Eg stoppa i ein liten by undervegs, Mascaraque, og tok ein café con leche der.

Byen er liten, knapt 1000 innbygg. Her er ingen restaurant som sel middag, så her må vi berre ta det vi får tak i.

Eit landemerke på heile vandringa i dag, var Castillo de Almonacid, ei borg som er rødlista i Spania, står i fare for å bli øydelagt. 

Landskapet hit var litt annleis enn i går, men flatt og mykje oliventre også her.

No bur eg på herberget her, og eg har fått selskap av ein polsk vandrar, som Daniel (belgiaren) snakka om at han hadde møtt. Han er dårleg i engelsk, så kommunikasjon er utfordrande diverre. 

I morgon er det nok ikkje 18km, heller 27km til Toledo! 😩

Gjett om eg gledar meg til å komme fram dit, og å ta “ferie” nokre dagar. 

Eg skal bu på Oasis backpackers i sentrum av byen. Kanskje tek Isabella meg att der, det hadde vore stas😊

Onsdag 25.september

Dag 19, etappe 19

41674 steg, 23,1 km

Ingen bar open i Tembleque, før kl 8, men eg hadde heldigvis kjøpt meg mat til frukost, som eg åt før eg drog. Litt kronglete å finne vegen ut av byen, og merkinga på denne etappen kunne definitivt vore betre. 

Eg “mista” merkinga ein stad, det er lett for når ein går i eigne tankar…. Og det har eg jo gjort no i snart tre veker😂

Veldig variert etappe i dag, litt stigning, innimellom, og ned att. I starten var det omtrent berre åkrar med hausta korn.

Så var eg over eit høgdedrag, som gav meg kjensle av å vere i høgfjellet heime, med ganske sterk og kald vind. Mange furutre her.

Då eg var nede frå fjellet, var det pistasj-plantasjar, og til slutt oliventre på oliventre så langt auget rakk.

Oliventreet kan bli bli fleire tusen år gamle, dei er gull verdt for eigaren. Eviggrøne, og greinene blir ofte forbunde med siger og fred. Sigerherrane i dei klassiske OL- leikane blei kruna med kransar av oliventre greiner. FN-flagget har to olivengreiner, symbol på samarbeid og fred, i høgste grad aktuelt i dag!

Trea gror sakte, og bærer ikkje frukt dei første åra. Mest frukt gir dei når dei er 30 – 50 år. Normalt lever treet i 300 – 600 år. Eg synst det var fantastisk å sjå alle oliventrea i dag. 

Gjekk forbi Castillo de Mora, eller Castillo de Peñas negras, på ei høgde ca 3 km før Mora. 

Borga er frå middelalderen, bygd av arabarane på 900-talet. Mora by ligg 717 moh, har ca 10000 innb. 

I dag har det verkeleg kosta meg mykje å gå. Det var ein seig tørn, med mykje vondt i leggen, så siste mila tok eg på meg ei støttebandasje som eg fekk på legevakta. Trur faktisk at den hjalp. 

No har eg installert meg på Hostal Los Conejos, ingen Albergue her. 

Vanskeleg å vaske kle på slike hostal, umogelege klehengarar…. så eg har vore på vaskeri og vaska og tørka klede, samt vore på apotek og kjøpt meg støttesokk, same som eg kjøpte i fjor. 

Pessimismen på etappen i dag, har snudd til eit snev av optimisme. Kryss fingrane for meg🤞🏻

I morgon tek eg ein liten halvdel av etappen Mora – Toledo, og stoppar i Almonacid de Toledo, der er det Albergue. 12,3 km. 

Toledo fredag 👍🏻

Veldig gøy om nokon kommenterer!

Tysdag 24.september

Dag 18, etappe 18

13556 steg, 8 km (Eigentleg skulle eg gått 29 km)

Eg har verkeleg fått oppleve kor gjestfrie spanjolane er med mitt opphald på “El Rincón del Infante”! Eg blir rørt, og takknemleg for all hjelpsemd. 

Eg takka “ja” til å korte ned etappen, og etter ein god frukost på Casa Rural, køyrde husverten, Juan, meg i retning Tembleque, til det gjenstod 8 km av dagens etappe. Eg likar det ikkje, men pga av foten og overnattingsreservasjonane eg har gjort på etappane før Toledo, og i Toledo, så gjorde eg det likevel. Får sjå på det som nødstilfelle🤔

Eg har lært at eg i alle fall ikkje skal booke så mange stadar på førehand meir. Eg kjenner at det frårøvar meg friheita som er så fantastisk med å gå her, utan returbillett heim. Friheita til å stoppe opp når ein vil, eller ta ein annan veg, og unngå stress som ein har meir enn nok av i kvardagen. 

Men, eg er med dette endå ei erfaring rikare. Eg er ingen erfaren vandrar, fortsatt er eg vel som nybyrjar å rekne, men alle tabber lærer eg av. 

T.d. at det ikkje er lurt å booke gjennom Booking.com. Dei har faste prisar, og eit antal rom til disposisjon, medan – viss eg ringer til overnattingsstaden, så får eg ofte prilgrimspris, slik eg opplevde i går, og dei har ofte mange ledige rom. 

Tembleque er ein småby på vel 2000 innbyggarar, som ligg i provinsen Toledo, 637 moh. Ein av mange byar i Spania som endar på -que. Eg skulle ha sett meg meir rundt, men har valt å avgrense gåinga.

Eg bur på hotell A Posada. Ingen herberge i denne byen.

I skrivande stund sit eg på senga med is på foten. Kryssar fingrane for at den snart blir betre. Resten av dagen skal eg ta det veldig roleg. 

Snart middag på restauranten ved hotellet, menú del día. 

I morgon er det Mora, 25 km, og der er ingen landsby undervegs for ein café con leche.

Måndag 23.september. 

Dag 17, etappe 17. 

41935 steg, 24,4 km. 

For ein dag! 

Pga fotproblema, fekk eg ikkje sjå meg rundt i El Toboso. Sat på rommet mitt med is på leggen, til isen var smelta etter to timar😅 

Opp tidleg i dag, frukost på bar på vegen ut av byen, og la i veg – sakte gange. Vanskeleg å gå seint, har liksom eit fast tempo i beina…😂

I Puebla de Almoradiel, kjøpte eg meg voltarol krem på apoteket, og hadde ein god pause over ein kaffikopp. 

Siste mila til La Villa de Don Fadrique gjekk eigentleg bra, kanskje verka kremen? Hm…🤔

“Berre” vinplantasjar i dag, så langt auget rakk, heile vegen. Og bønder som hausta druer, grøne, som dei køyrde avgarde med i store tilhengarar. Til eit slags kooperativ, eller? Veit ikkje.

Her kom eg til ein sovande by, Villa de Don Fadrique, 675 moh, midt i siestaen, kl 15. Stille, stille, ikkje eit menneske å sjå. Slik er det her. Her hadde eg tenkt å bu på Albergue municipal, men det var umogeleg å komme gjennom til lokal politi (som har nøklar til herberget) på tlf.

Då var eg ganske oppgitt, og veldig sliten. Sette meg på ein benk og leita meg fram til tlf til Casa Rural “El Rincón del Infante”, og dei hadde ei seng til meg til pilgrimspris, 25€, inkludert frukost og klevask. Fantastisk servise og vennlegheit, og eit nydeleg hus med mange gamle møblar og raritetar.

Eg spurte om han visste om ein bar der eg kunne tigge meg is til å legge på foten. Og det enda med at han insisterte på å køyre meg til lege, i Villacañas, 10 km unna. Så det gjorde vi, og vi køyrde i 135 i 90-sona, hjelp! 

Tendinitt, men det rekna eg med det var, og legen var nøgd med det eg sjølv hadde gjort, men rådde til å gå kortare etappar. (Det er ikkje alltid så lett, viss der ikkje er stadar undervegs der ein kan overnatte)

Og legebesøket var gratis! Slå den, Norge!

Og så har eg booka rom 3 stadar, der det ikkje er Albergue, og eg har allereie booka om ein gong. Orkar ikkje tanken på alt det styret igjen. 

Min husvert seier han vil køyre meg dei 10 km til Villacaña i morgon, slik at eg ikkje må gå lenger enn 21 km. Eg er veldig i tvil, diskuterer med meg sjølv om eg skal takke “ja” eller ikkje, for prinsippet mitt er jo at eg skal gå alle dei 1200 km fram til Santiago🧐🙇‍♀️

Akkurat no sit eg her, på mitt fine rom i Casa Rural, og skriv, med is på foten😅 

Så har eg fått svar på kva sort tre dette er (som har teke bilete av undervegs på andre etappar)

Dette er piztacho, altså pistasjfrukt/-nøtter

Og dette er oliventre-stiklingar:

I morgon ventar Tembleque. 635 moh.

31 eller 21 km……🧐

Søndag 22.september

Dag 16, etappe 16. 

46780 steg, 30 km. 

Hadde ei god natts søvn på det gamle klosteret, laga meg frukost der, før eg starta 7.15. 14 grader ved start, 22 seinare på dag.

Lang etappe i dag. Men eit par stopp i to av tre småbyar undervegs (El Pedernoso, Santa María de los Llanos og Mota del Cuervo), gjorde vandringa kjekkare i dag, sjølv om siste mila var seig. Det kom seg av smerte i høgre fot, framsida, det same som eg fekk i fjor. No sit eg med is, og håpar at eg skal få bukt med det. Forbaska kjedeleg😢 

Elles har dagen vore heilt fantastisk! På vegen mellom El Pedernoso og Santa María møtte eg ei dame som kom i kjapp treningsgange motsett veg. Ho helste (slik dei fleste spanjolar gjer), og spurte om eg gjekk Camino. Etter ei stund snudde ho, og etter kvart tok ho meg att, og begynte å prate. Så slo vi følge til Santa María. Ho trente på gåing fordi ho skulle gå Camino Francés, frå Sarria, 100km, i starten av oktober, i lag med 7 andre. (100 km er minste distanse for å få ein Compostela).

Eg spurte om ho visste om ein bar der eg kunne kjøpe kaffi, då vi kom fram dit ho budde, men då inviterte ho meg like godt med heim til seg❤️ Følte meg veldig heldig og velkommen, hos Anunciación og Miguel! Utruleg hyggeleg, og veldig kjekt å oppleve slik gjestfridom. Eg var der sikkert ein time, før eg kom meg avgarde att. 

Dette vart verkeleg “the chocolate of the day”! ¡Muchas Gracias!

Anunciación følgde meg ut av byen, og på vegen var det mange teikn på at dette var ein by som Caminoen går gjennom.

Eg opplever at spanjolar er flinke å seie positive ting til kvarandre, syner mykje kjærleik og varme❤️

Landsskapsmessig har etappen vore veldig lik dei andre dagane, jordbruksland. Som Anunciación sa, så er dette eit område der folk klarar seg bra, trass økonomiske kriser som har vore, fordi dei har jorda og det dei dyrkar der å leve av. Lite emigrering pga mangel på arbeid i dette området.

Her i El Toboso er det ikkje Albergue, så eg bur på ungdomsherberge, med eige rom. 

Håpar verkeleg eg klarar å gå dei 24-26km i morgon, til Villa de Don Fadrique. 

Laurdag 22.sept

Dag 15, etappe 15

35515 steg, 25 km

Ei god natt på herberget, trass lyn og torden, og regn som ausa ned. Det var jo nok til at eg begynte å bekymre meg for neste dag. Men klarte å «sleppe» det, og sov godt👍🏻

Det er helg, og – som eg har sagt før, litt utfordrande her når det gjeld opne butikkar og barar, for å få mat. Eg er utanfor turistløypa. Ho som bedyra at dei hadde ope for frokostservering i dag, t.d…….. Der var stengd dør kl 7.30. 

Grått og overskya i dag, men fekk berre nokre dropar regn på meg, flaks der. Men våt og gjørmete veg, mange stadar, så måtte trå varsamt. 

Landskapet var omlag som i går, flatt. Eg er på dei manchegiske sletter på 700 m høgde. 

Mykje vindrue-plantasjar, både blå og grøne druer. Nydelege! I dag stal eg nokre små klasar😋 Mange bønder var ute og hausta i dag.

Passerte Castillo de Santiago de Torre på vegen, ei L-forma middelalderborg frå 1200-talet. 

Ankom Las Pedroñeras kl 13, og fekk meg den kaffien eg blei snytt for i dag tidleg. Las Pedroñeras er ein småby frå 1500-talet, med ca 7000 innb. Namnet på byen meinar dei kjem av «stein» og «marker/åkrar». Byen er kvitløkshovudstaden, men dei produserer også vin.

Caminoen ligg i «ruta til Don Quijote», den skarpsindige lågadelsmannen Herr Quijote frå La Mancha. Boka blir rekna for å vere den første romanen i Vesten, frå 1605, og Don Quijote var ein idealist og draumar utan realitetssans.

Les meir her: https://no.m.wikipedia.org/wiki/Don_Quijote

Eg bur på herberget her, som opprinneleg var eit munkekloster. Her er kjøkken, vaskemulegheit, frukost, sengetøy og frottéhandkle med i prisen. 

Eg har det heile for meg sjølv. 

Det nye no er at eg får selskap om nokre dagar. Isabella, som eg møtte på VDLP i fjor, har teke fly frå Austerrike, og droppa inn på Caminoen. Ho er no i Albacete. Det blir hyggeleg med selskap😊 

I morgon går eg til El Toboso, ca 31 km. Håpar beina og alt held🤞🏻 

Fleire glimt frå dagen:

Fredag 20.sept. 

Dag 14, etappe 14

50662 steg, 36,1 km. 

Var litt spent på den lange etappen i dag, gledde meg faktisk litt. Hadde først tenkt å berre gå til Minaya, men hadde lyst å ta eit større jafs av strekninga. 

Utruleg kjekt å ha selskap på herberget. Sette verkeleg pris på det, og det gjorde så godt etter å ha hatt ein dårleg dag dagen før. 

Men, dårlege dagar er ein del av dette her, som i livet elles, og då kjennest oppturane ekstra gode. 

Daniel var ein erfaren “caminoar” på sykkel. T.d. hadde han sykla Belgia – Nordkapp, og planla å gjere kystlina av Norge, og Gudbrandsdalsleden. Han var veldig begeistra for Norge. Denne gangen hadde han sykla frå Belgia til Valencia, og no på Camino Levante. I dag var hans 51.dag på sykkel på denne turen. 

Frukost kl 7, og kom meg avgarde først kl 7.45. I seinaste laget for så lang etappe, men lufta var kjøleg og himmelen grå, så det ville neppe bli veldig varmt før eg var framme. 

Daniel tok meg att på sykkelen etter 8 km. Så bar det vidare ca 80km for han. 

Eg stoppa halvveges i Minaya, for ein café con leche, elles gjekk eg i eitt, til eg var framme i San Clemente kl 16. Kjende det godt i beina.

Middag, nydeleg ertesuppe, på ein restaurant eg gjekk forbi, for eg ville ikkje få tak i nøklar til herberget før turistkontoret opna 17.30.

Nydeleg herberge, donativo, det beste eg har budd på nokon gong. Her har dei «alt», til og med vaskemaskin og tørketrommel, og ikkje minst – oppreidde sengar. Nokre stadar får ein ikkje madrassdekke ein gong! Eg har heile greia for meg sjølv. Eg måtte innom turistkontoret og skryte av dei 👏🏻 Nok ein opptur i dag👍🏻

San Clemente er ein liten by, ca 8000 innbyggarar, 720 moh, med eit koseleg sentrum med mykje liv, no på fredagskvelden. Verkar som “alle” er ute. 

No er det helg i gjen, så i morgon og søndag blir det t.d. spennande om pubane held det dei “lovar”, at dei serverer frukost frå kl 7🤔

I morgon skal eg gå til Las Pedroñeras, ca 24,1,km. Nye vegar og nye plassar kvar dag, veldig spennande😊 Litt mindre spennande er det at det er meldt regn i morgon føremiddag😢

Men først håpar eg på ei god natts søvn. 

Fleire glimt frå dagen i dag: