Aug 4 2024

La Pobla Llarga – Xàtiva

Søndag 4.august: Dag 4, etappe 4.

25931 steg, 16,2 km.

For ein flott søndag dette har vore! Gule piler heile vegen, nydeleg og avslappande å gå etter dei, sleppe å leite opp mobilen for kvart kryss ein møter. Håpar det fortset🤞🏻

Det er ingen herberge i Xàtiva, men bestilte meg rom på Casa Rural Xàtiva i går.

Etter ei god natt på herberget i La Pobla, starta eg vandringa litt før 7. Soloppgangen var ca kvart over 7.

Ankom ein liten, koseleg by, Manuel, etter ca ein time, der eg fekk min etterlengta café con leche. Og eg hamna midt opp i ein fest, som tydelegvis hadde starttid kl 8 om morgonen. Veit ikkje namnet på festen, men kunne likne på liknande arrangement andre stadar i Spania, med prosesjonar med folk i ulike kostymer, eit slags spel om maurarane og spanjolane, frå 1400-talet.

Ulike grupper med ulike kostymer, alle gruppene blei akkompagnert av eit orkester.

Variert landskap og vegar i dag. Gjekk m.a på ein smal sti gjennom tett buskas, og der presterte eg å sjanselaus skli i gjørme. Festleg! Tørka av meg det beste eg kunne, og traska vidare😅

Ikkje alt er like vakkert langs ruta. Også her finn ein private avleveringar av søppel, nitrist å sjå.

Då eg nærma meg Xàtiva, høyrde eg plutseleg nokon rope. Det var ein mann under eit frukttre på andre sida av vegen. Han kom over, og gav meg to store, modne fiken. For ei nydeleg oppleving, eg blei så glad og rørt❤️ Dette var nok “the chocolate og the day”.

Xàtiva er ein veldig koseleg by, passe stor, ca 30 000 innb. Her har både romarane og maurarane regjert. I romersk tid var byen kjend for sine silkefabrikker. Også dreiv dei papirproduksjon til 1151 med arabisk teknologi.

Her er det smale gater, fullt av vakre, små plazaer, og i bakgrunnen ruver fjellet med to borger, som blir kalla “Den største” og “Den minste”. Tidlegare brukt som forsvarsverk, og seinare også som fengsel.

Hadde det ikkje vore 37 grader, skulle eg ha teke turen opp, men det får bli ein annan gong.

I morgon må eg opp tidleg, komme i gang kl 6, helst. Målet er Moixent, 27,5 km. Må få gjort unna så mykje som mogeleg før varmen kjem.

Her ser ein deler av festningsverk og borg på fjellet.

Denne skulpturen frå 2019, av Alfredo Moral, er laga til minne om dei omlag 10 000 republikanarar som blei deportert til Frankrike etter den spanske borgarkrigen. Dei fall i hendene på tyskarane, og sendt i konsentrasjonsleir. Meir enn 5000 av dei døydde. 8 var frå Xàtiva, 2 av dei overlevde.

Aug 3 2024

Tenk at ei gul pil kan kjennast som rein lukke❤️ Algemesi – La Pobla Llarga

Laurdag 3.august: Dag 3, etappe 3

26978 steg, 15,3 km (men eigentleg 17,5, fordi eg rota og leita etter piler i Alzira😊)

Eg trur eg aldri har sveitta så mykje som eg gjorde i natt, til og med meir enn då eg var i overgangsalderen😩 Ingen aircondition, med vindauge mot vest, reine steikeomnen.

“Kort” vandring i dag, så tillet meg å sove til 6. Litt mat, og café von leche på ein bar, så la eg i veg for å finne der eg skulle forlate byen. Hadde sjekka på nettet, og håpte å finne ei gul pil. Så dukka ein eldre mann opp og sa at “dei brukar å gå ned dit”. Eg kunne ha omfamna han, men gav han handa som takk, og eg fann pilene.

Nydeleg å følge pilene heilt til Alzira, men der forsvann dei igjen, og etter det var det internett som viste veg.

Gjekk forbi ein politistasjon, og gjekk inn og spurte. Dei sa at vegen var dårleg merka, pga at det er ikkje den mest vanlege Caminoen å gå.

Så då fekk eg klarheit i dette, irritasjonsmoment har det vore, frustrerande!

Ankom La Pobla litt over 12, og fann pilgrimsherberget. Der stod det ein gammal mann, “klar” til å hjelpe meg (To gamle menn som har vore der i dag, behjelpelege, på rett plass og rett tid❤️)

Eg måtte til politistasjonen for å registrere meg på herberget (dei er veldig nøyen med det her). Og han gamle mannen ville køyre meg. Snakk om!

Veldig hyggeleg politi som sjekka meg inn på herberget. Og køyrde tilbake og viste meg alt. Der var ingen laken på senga, så eg etterlyste det. Polisen ringte og ordna, og kom tilbake med nyinnkjøpte sengetøy. Og her er aircondition, takk og lov🙏🏻

Også her er det gratis å bu, dvs eit Albergue donativo. Det vanlege er å legge att 10€.

Også her har eg huset for meg sjølv. Eg spurte ved innsjekk om der var andre pilgrimar på vegen. Nei, eg var den første på ein mnd som overnatta her. Men eg ser i gjesteboka her på herberget at her var folk i slutten av juli, så eg trur eg har misforstått han litt🤔

Men eg har begynt å mentalt innstille meg på at eg kanskje blir gåande åleine lenge😢

I dag har eg gått gjennom fleire små byar, m.a Alzira. Landskapet har vore citrusfruktlundar så langt auget rekk, mykje lime. Dette er eit område i Spania for dyrking av citrusfrukt.

Steikvarmt også i dag. 36-37 grader i skrivande stund.

I morgon ventar Xátiva, 16,2 km. Eg har booka plass å bu på “Casa Rural de Xátiva”, ingen herberge der.

Aug 2 2024

Silla – Algemesi

Dag 2, etappe 2

37629 steg, 28,5 km

I skrivende stund er det 34 grader ute, inne nesten det same. Høg luftfuktighet. Eg renn omtrent vekk, dusjen i stad var meir eller mindre bortkasta.

Starta dagens vandring kl 06.15, etter ei god natt søvn på hostalet, med aircondition.

Første etappe frå Valencia til Silla gjekk eg etter Google Maps, fordi eg ikkje fann startpunktet til Caminoen. Difor var det ekstra kjekt i dag å starte med å gå etter dei nydelege gule pilene. Deileg temp i starten, til varmen tok over i ca 9-10 tida.

Eg må ha vore litt ukonsentrert ei stund, for plutseleg var pilene vekk. Kvar eg mista dei, er ei gåte. Ankom ein liten by, Sollano, og spurte der etter vegen. Ingen kunne hjelpe meg! Dette er stor forskjell frå kva eg opplevde i fjor.

Så blei det Google Maps igjen, eg hadde aldri funne vegen utan, det må eg vere ærleg å seie.

Så distansen i dag blei 3 km lenger er den skulle ha vore, eg var dønn utsnitt då eg ankom Algemesí.

Veldig grøderikt her, god vassforsyning til åkrane og fruktplantasjane. Mykje lime-tre, og åkrar med ris.

Landskapet eg har gått i i dag, har vore flatt, flatt, flatt….. Lange strekk rett fram, alt på asfalt.

Algemesi er ein liten, koseleg by som står på UNESCO si verdsarvliste, pga ein fest dei har 7.-8. september:

“La Mare de Déu de la Salut” (katalansk, betyr ca «mor til guden for helse»). Då deltek nesten 1400 menneske i teater, musikk og dans, og framføringar og prosesjonar på dei historiske arenaene i byen.

Sikkert litt av eit liv!

Eg bur på eit Albergue donativo her. Det betyr at det er gratis, og ein betalar det ein ynskjer. Eg har heile huset for meg sjølv. Eg begynner å lure på om eg er åleine på denne Caminoen.

Og det verste er at ingen kan hjelpe med å finne pilene ut av byen. Ikkje ein gong dei tilsette ved museet her, som organiserer utleige av sengar på Alberguet, kunne hjelpe meg!

Blir det Google Maps i morgon også?

Då er det heldigvis ei kort etappe til La Pobla Llarga, 15,3 km.

Aug 1 2024

Valencia – Silla

Torsdag 1.august. Dag 1, etappe 1.

15km, ca 25000 steg.

Ankomst Valencia i går kveld, etter lang dag på reise. Reiste miljøvenleg med tog frå Barcelona. Overnatta på “Colors Rooms” i Calle Sant Ramon i Valencia, i gamlebyen. Billeg og fint!

Kaffi og frukost før “avgang”, på kafeen Moments i dag tidleg. Eg forlet byen ved “La Ciudad de las Artes y las Ciencias” – vakre bygningar som er verdt eit besøk. (Oddvar og eg var der i 2018.)

Eg fekk ikkje stempla pilgrimspasset før eg drog frå byen, katedralen var stengt. Litt forbaska, men eg må no vel få godkjent turen likevel🤔

Første dag med vandring er no altså gjort, i steikande varme på asfalt. Alltid kjedeleg å passere slike industriområde som ligg utanfor storbyane. (Valencia er tredje største by i Spania).

Her i Silla bur eg på “Hostal Moreno”, som eg booka heimanfrå. Veldig bra for kr 800, stort rom og bad. Herleg, etter å komme fram søkkvåt av sveitte.

I morgon ventar Algemesi, 25 km. Skal starte veldig tidleg.

Jul 30 2024

Camino Levante

No er eg endeleg klar for ny “sakte-tur” i Spania, gler meg!

I morgon, onsdag 31.juli, dreg eg til Valencia, og torsdag 1.august startar eg vandringa.

Sekken blei nesten 7 kg, men trur det skal gå greitt. Har vore knallhard med meg sjølv i prioriteringa av kva eg skal ha med, lite rom for luksus.

Eg skal i år krysse halvøya frå aust til vest/nordvest, først på Camino Levante.

Blå line viser ruta:

Valencia er utgangspunktet, ein vakker by på austkysten, sør for Barcelona. Byen blei i gammal tid eit viktig utgangspunkt for pilgrimar som kom frå andre regionar i Europa med mål å gå jakobsvegen til Santiago.

Camino Levante går gjennom fire autonome regionar; Comunidad Valenciana, Castilla-La Mancha, Comunidad de Madrid, Castilla Y León, til eg møter “Via de la Plata” i Zamora, etter omlag 800 km. Der vil eg nordover følgje “Via de la Plata” til Astorga, og til slutt vestover og inn i Galicia, på Camino Francés til Santiago. Totalt omlag 120 mil.

Eg har sett av 7 veker til denne vandringa. Dei lengste etappane på 3,5 og 4 mil har eg delt i to, eg synst 4 mil blir i drygaste laget🤔

Castilla -La Mancha er ein av dei mest kjende regionane i Spania, takka vere eventyret til Don Quijote de la Mancha, ridderen av den bedrøvelege skikkelse, i det som blir rekna som første moderne europeiske roman, og er eitt av verdenslitteraturen mest lese verk, skrive av Miguel de Cervantes i 1605. Sjølv har eg aldri hatt “kondis” til å lese denne boka.

Høgdepunktet på denne strekninga blir, for meg, å sjå regionen sin hovudstad, Toledo, som ligg på ei klippe, omgitt av murar. Ein gammal by med monument frå kristendom, jødedom og islam. Byens gamle sentrum står på UNESCO si verdsarvliste. Eg gler med veldig til å sjå denne byen!

Camino Levante går gjennom eit område der eg aldri før har vore. Spennande! Kvar dag – nye opplevingar.

Eg opplever at ein kjem tettare på folk og landskap når ein vandrar, og har tida til å fordøye inntrykka undervegs.

Eg gler meg☀️

Jul 30 2024

Blomar på min veg, frå Sevilla til Santiago de Compostela.

“Å reise er å leve”, sa diktaren H.C.Andersen. For meg er det også slik. Ei planlagt reise står som ei lysande stjerne på himmelen, noko som eg kan glede meg til.

Same diktaren sa også dette:

“Leve

Å leve er ikke nok. Solskinn, frihet og en liten blomst må man ha”.

Eg har alltid vore svak for blomar, spesielt dei ville. Og eg greidde jo ikkje gå forbi alle dei vakre bukettane langs vegen, utan å prøve å forevige dei.

Sidan eg gjekk i mai-juni, var det framleis ein del blomstrar, og regnet undervegs bidrog til lengre liv for dei.

Her er eit utval…..

Jul 4 2023

Muxía og Finisterre (verdens ende)

Måndag 3.juli.

Heldige er vi som hadde ein lokalkjend galiser på laget vårt. Vi leigde bil, og brukte den ekstra dagen i Santiago til å besøke Muxía og Finisterre.

Dette er plassar der mange pilgrimar vel å gå vidare til etter Santiago. Dei brukar oftast 3 dagar på den turen. Vi “juksa” og køyrde bil, etter mi meining heilt greitt. Det er jo berre eit tillegg til sjølve Caminoen. 😅

Så skjedde altså det utrulege! På vegen, like før Muxía, ser vi Isabella gå! Lett å kjenne på si blå jakke. Snakk om “the chocolate of the day”😀 Eg har aldri gått i lag med henne, ho hadde andre ho gjekk med, men eg har treft henne med jamne mellomrom på ulike stoppestadar. Ho kjende også Jian og Jaeik. Det var berre så kjekt å sjå henne, og ho blei så glad for å sjå oss. Ho blei med oss i bilen siste stykket, og også på vår runde i Muxía.

Besøk på fyret, kyrkja, og minnesmerket “A Ferida” (såret), som er sett opp for å heidre dei som var med og rydde opp etter havariet av ein oljetankar i 2002. Ein 400 tonn monolitt i granitt, 11 meter høg, delt i to, skapt av skulptøren Alberto Bañuelos-Fournier. Delinga har form som eit brot som skal representere eit blødande sår. Tusenvis av tonn med olje forårsaka ei økologisk katastrofe med si ureining av kystlina her. Tusenar av frivillige frå overalt kom for å hjelpe til med å vaske rein strandlina.

I Muxía er det også eit 00,00km-punkt for Caminoen.

Etter Muxía køyrde vi vidare til Finisterre. Lunsj på fiskerestaurant der. “Smake på- menyen” var prima, vi åt “barberhøvel-skjell”, grilla blekksprut, skorpionfisk, dessert og kaffi. Nydeleg😋

Besøk på fyrhuset på Verdens ende, med flott utsikt ut mot havet, og nok eit null-punkt for Caminoen, før vi køyrde tilbake til Santiago.

00,00 km at the Lighthouse at the end of the world.

Ein flott dag som gav meg indre bilete av desse to stadane som “alle” snakkar om.

I skrivande stund, er det tysdag 4.juli, og eg sit på flyplassen i Barcelona, på veg heim. Det blir også veldig bra❤️

Å skrive på denne bloggen i løpet av desse 7 vekene, har vore gøy. Det har vore ein koseleg syssel på ettermiddag- eller kveldstid. Kjekt at mange har følgt meg på turen, det har vore motiverande👍🏻

Jul 2 2023

Siste stopp: Santiago de Compostela.

Dag 48, etappe 43. 10,5 km.

Opp tidleg, gjekk fort dei siste km til Santiago. Ankom byen og katedralen kl 9.

Veldig emosjonelt å komme fram, hadde ikkje forventa at eg skulle reagere slik. Sikkert ein reaksjon på at det har vore ei så lang vandring. Mange opp- og nedturar, med blemmer og gnagsår. Og spenninga rundt det å kjøpe nye sko etter 1,5 veke. Og dagar då eg har lengta heim og kjent meg litt åleine, og lurt på om ikkje det snart kom nokre hyggelege folk som eg kunne slå følge med. Og dei har dukka opp undervegs. Eg føler meg så heldig som har fått møte alle desse fine folka; Hugh, Gert, Bert, Jeol, Georg, Isabella, Jian, Jaeik og Laureano. Pluss dei fire italienarane på dei første etappane.

I dag møtte eg att Hugh, som eg gjekk i lag med ei veke, frå 3. etappe (Guillena) til Mérida. Det var veldig hyggeleg.

Å gå slik dag etter dag, har vore ein flott måte å sjå landet på. Tett på folk og levd liv. Flott og variert natur. Kvar dag – heile tida mot noko ukjent. Spennande. Å gå gjennom dei ulike regionane, Andalucía, Extremadura, Castilla y León og Galicia, har vore interessant. Så ulike på mange måtar. Men høgdepunktet har definitivt vore å gå her i Galicia.

Eg har gått alle dei 1006 km hit til Santiago de Compostela. Og eg fekk i dag min Compostela. Eg er veldig stolt over den, at eg klarte det🙏🏻 Etter kvart som blemmene gav seg, opplevde eg meir og meir meistring og glede med å gå.

Å gå ein Camino er avstressande. Kvar dag lever sitt eige liv. Du har berre med deg det du ber på ryggen, på veg mot ukjend mark og neste stopp, oppleve gleda ved å sette seg ned på ein open bar, der du kan kjøpe kaffi og litt mat, møte og bli kjend med andre vandrarar. Litt som å vandre i fjellet heime. Å gå, spesielt tidleg om morgonen, er god meditasjon, ein “mindwash”. Anbefalar det verkeleg. Trur absolutt at eg kjem til å gjere fleire Caminoar👍🏻

Churros con chocolate, blei vår seine frukost i dag😅

Visdomsord frå Korea, m/ Jians fine handskrift.

El botofumeiro. Høgdepunkt.

Jul 1 2023

Bandeira – Deseiro, nest siste etappe. I morgon ventar Santiago de Compostela.

Dag 47, etappe 42. 24 km, 34945 steg.

Det er ein nytelse å gå her i Galicia. Ingen endelause sletter med åkrar så langt auget rekk. Her er det opp og ned, fjell og dalar, og flott utsikt. Mange små pueblos som ligg tett i tett. Nokre stadar har ein ikkje gått ut av ein før ein entrar ein ny. Og vi kan legge i veg om morgonen i nokolunde trygg forvissing om at der vil vere ein bar open rin stad, der ein kan kjøpe kaffi og litt mat. Her er så grønt og frodig, masse å ta bilete av, og 2 mil på vegen går som ein leik.

Godt team på vegen. For ei glede for meg det har vore å gå i lag med Jian og Jaeik frå Sør-Korea, og dei siste dagane også med Laureano. Han er galiser, og vi har nytt godt av at han kan galisisk, samt at han har fortalt mykje om landet sitt. Vi har vore fæle til å knabbe frukt i vegkanten, frå kirsebær, til eple og pærer, sjølv om dei har vore sure. Vi er litt gor tidleg ute, druene langs vegen treng nokre veker til, diverre.

No er vi i Deseiro, og det gjenstår berre 10,5 km, som skal gjerast unna i ein fei i morgon.

Eg gler meg til å gå inn i Santiago. Det blir ei oppleving. Hugh frå Australia, som eg gjekk i lag med i ei veke, til Mérida, har sendt melding om at vi må møtast der i morgon for ein drink. Veldig hyggeleg. Gler meg til å treffe han igjen.

Det har vore lite kvinner på denne Caminoen. Har møtt nokre få, og dei har som regel gått saman med nokon. Så skulle eg ha selskap på vegen, så har det vore å slå følge med menn. Dei har vore hyggeleg følge, og eg har fått vener for livet! Ofte, som einaste kvinne på mange Albergue, så har eg fått ha toalett og dusj for meg sjølv, og det har jo vore herleg. Kvaliteten på Albergua har også gått opp sidan sist, då eg gjekk 1/3 av Camino Francés i 2011.

Her i Deseiro bur vi på Albergue Reina Lupa. Veldig bra plass. Vi har gjort unna siste klevask, og ete ein veldig god middag, saman med ein ire som også bur her.

Santiago neste, og siste❤️

Teikna av Jian. Det er dei kinesiske teikna for vind og vår. Og blomsten er kirsebærblomsten. Denne blomsten er eit symbol for Japan. Sør-Korea har ein festival ei veke kvar vår under kirsebærblomstringa.

Jun 30 2023

Botos – Bandeira

Dag 46, etappe 41, 23km. Steg: 34406.

Nærmar oss mål!

Vakker dag, men veldig kaldt dei første timane. Kald vind, men klart og fint.

Nydeleg landskap, og flott underlag, det meste. Gjennom skog, og over ei gammal bru, frå 950 e.Kr. Brua har “overlevd” både jordskjelv og krigar, den var viktig for samferdsla i Galicia.

Hadde planlagt frukost undervegs ganske kjapt, men når barane ikkje opnar før kl 9, må vi berre gå vidare. Fann til slutt ein som var open.

Ankomst Albergue i Bandeira kl 13. Flott kjøken, m.a., men utan noko utstyr! Dette fordi vi skal heller gå ut og ete middag, i staden for å lage middag sjølv…….

I morgon ventar Deseiro. Nest siste etappe👍🏻