Søndag 6.oktober

Dag 30, etappe 27

26429 steg, ca. 14,7 km

Vi er bra høgt til fjells, vi har i dag gått frå 750 moh til 1050, men undervegs har vi vore oppe i omlag 1250 moh. 

Begynte etappen med ein time, nesten, bratt stigning. Herleg å kjenne at eg måtte ta i litt. 

Så har det vore litt variert, før vi hadde ei ny oppstigning, og nedover att til San Bartolomé de Pinares. 

Det har vore ei flott etappe, totalt ulikt i går. Vi har vandra gjennom flokkar med beitande kyr, men lurer på kva dei finn å ete, då tørt og lite grønt som er att no på hausten. Vi var litt utrygge på kor kjekke desse kyrne var, men det gjekk fint👍🏻  Men baksida med å gå gjennom beiteland, er alle kyraruer…..

Her veks tre og vekstar langt over den norske tregrensa. 

På vegen i dag var det mange tre som var skada etter skogbrann. 

Vi ankom San Bartolomé kl 14, og fekk nærast sjokk då vi kom til Alberguet, og der var ein annan pilgrim😂 Ein spanjol som går motsett veg, mot Valencia. Han har vore på vegen i fem månader. 

I morgon er planen å gå til Ávila, ca 25 km. Ei tøff etappe, og det er meldt regn heile føremiddagen. Det ser eg føre meg blir ein tøff kombinasjon- opp i nesten 1500 meter, med regn og kyraruer……🤔 Kanskje vi må ta ein del av etappen på bilvegen for å unngå problemet. Vi får sove på det her på herberget 😊 

Og foten? Stadig betre, men vil nok tigge/kjøpe is nokre dagar til. Tapa den andre foten også, for sikkerheits skuld. Han murrar litt, men eg ber han teie seg💪🏻

Fleire glimt:

Laurdag 5.oktober

Dag 29, etappe 26

34981 steg, 23,5 km. 

Etter ei god natt, og frukost som vi laga sjølv på herberget, drog vi avgarde i soloppgangen. 

Nok ein nydeleg dag, stjerneklart, men kaldt såpass tidleg. 

Passerte el “Cruz de Santiago” då vi var komt ut av byen, og begynte nedstigninga.

Denne etappen har vore nedover, bortover og oppover, siste kneiken opp til Cebreros var herleg, godt for ein vestlending å få kjenne på at ein måtte ta i litt, og skikkeleg løyse sveitten😅

Vi har gått gjennom nydeleg landskap også i dag. Ingen stad å stoppe for ein kaffi i dag, men slik er det ofte. 

Ein del gåing på asfalt/bilveg i dag, men også masse i terrenget. 

Hausten har kome her i fjella. 

Vi er no på 750 moh. 

Her i Cebreros er herberget stengt for tida, så i dag deler vi eit rom på hotell, Isabella og eg. 

Vi har forlate regionen Madrid, og gått inn i Castilla y León. 

Undervegs i dag har vi stoppe på “Toros de Guisando”, (oksar frå G.) i El Tiemblo, frå før-romersk tid. Artig avbrekk. 

Elva Albercha går gjennom området vi bevegar oss i, og i dag har Caminoen gått over fleire romerske bruer. Veldig overraskande, så utruleg vakre dei er desse bruene. Eg blir så andektig når eg går over desse bruene, tenkjer på livet dei levde på den tida, og kor utruleg dyktige ingeniørar dei var, romarane. 

Vi har gått i fotspora til desse romarane i dag. Etter den første, lille brua, kom vi til to større, Puente de Valsordo y Santa Justa, ca 3 km frå Cebreros, dei var ei oppleving. Dei kom så overraskande på oss! Wow, to slike fantastiske romerske bruer på vår veg👏🏻 Santa Justa-broen har eitt enkelt spenn. Dette er mykje enklare enn det i brua Valsordo, med fleire spenn, men begge så vakre.  

I morgon går vi kort etappe, ca 15 km, til San Bartolomé de Pinares, 1100 moh, altså ein del stigning. Men godt for beina, og min legg er i ferd med å skikke seg👏🏻

Fleire glimt frå dagens etappe:

Onsdag 2. oktober

Dag 26, etappe 23

25889 steg, 15 km 

Vi sov godt vegg i vegg med kyrkja i natt.

Frukost på bar, før vi la i veg denne vakre morgonen. 

Litt vind i dag, men varmt og deileg. Men det er meldt fare for regn seinare på ettermiddag / kveld. 

Kort etappe i dag, og eg klarte å gå i slow motion, mens Isabella gjekk så fort ho ville. 

Vi møttest på ein bar i ein liten by undervegs, Huesca. 

På vegen gjennom byen, blei eg snakka til av ein mann, han lurte på kvar eg var på veg. Jau, eg skulle møte ei venninne, på ein bar. Var ho sveitsisk? Ja, det var jo rett. Ja, ho er på den baren som låg rett nedi gata, rett fram. Og så måtte eg fortelje kvar eg var frå. 

Isabella fortalde at ho var blitt snakka til av fleire, også. 

Folk er så hyggelege og hjelpsame, og merksame. Eg blir så rørt av all omsorg mange viser. 

På baren blei vi også snakka til av ein vennegjeng. 

Ei av damene der fortalde at i Mellomalderen da pilgrimane møttest på vegen, sa dei ikkje ¡Buen Camino! som i dag. Dei sa «Ultreia». Det er ei slags helsing, for å gi mot og oppmuntring til kvarandre på vegen, eit ønske om å gå vidare, uansett kor vanskeleg vegen måtte verke. 

Vi skal sove på Albergue Parroquial her i Novés, også dette eit donativo. Kunne vore gjort mykje meir ut av dette herberget, m.a. ein grundig vask. Men her fekk vi i det minste laken på senga, og vaskemaskin. 

Novés er ein lite by med vel 2700 innbyggjarar, 573 moh. 

Vegen og landskapet på veg hit i dag, var omlag som i går, med hausta åkrar, vindrueplantasjar, pistasj og oliven. Så langt auget rekk. 

I skrivande stund er det 22 grader, frisk bris frå vest, og eg sit (som vanleg😅) med foten høgt og is. Det går framover🤞🏻👍🏻. Stabukken av ein inflammasjon er i ferd med å gi opp, kan det verke som. I alle fall var dagen i dag oppløftande. Det hjelper å gå korte etappar, og det hjelper med elastisk tape. Trur også det hjelper med stavar, at dei er med på å redusere vekta av sekken på beina. Same kva det er som hjelper, berre det hjelper❤️

I morgon går vegen vidare til Escalona, ca 20 km. 

Måndag 30.september

Dag 24, Kviledag 3. 

Reine slaraffenlivet å sove til 7.45, utan vekking😊 

Frukost på restauranten på hostalet, i lag med Isabella. 

Så fekk vi selskap av Florencia, som skulle avgarde til Zaragoza i dag, og kom for å seie Adjø. 

Ei skjønn og modig jente, utdanna ingeniør frå Argentina, og som hadde gått fleire Caminoar åleine. Ho hadde mål om å finne seg jobb i Spania. 

Katedralen i Toledo.

Katedralen Primada Santa María i Toledo er verkeleg verdt eit besøk. Trur det er den vakraste katedralen eg har vore i nokon gang. 

Den er bygd i kvit kalkstein frå eit steinbrot nær Toledo, innvendig med vakre skulpturar i stein og marmor. 

Dette er ein romersk katolsk katedral, i høggotisk stil, bygd oppå ein muslimsk moské.  Før det, frå 400-talet, hadde det vore ei kyrkje her. Byggestart var i 1226, og den stod ferdig i 1493, eitt år etter at Kristoffer Kolumbus nådde Bahamasøyane. 

Katedralen har fire skip, og måler 120×59 meter. 

Sakristiet i katedralen er reine utstillinga av kunst av El Greco, spanskgrekaren. Han var født på Kreta, 1.oktober 1541, og døydde i 1614, i Toledo, som på den tida var den religiøse hovudstaden i landet. Der hadde han budd sidan 1577. Kristendomen hadde stor innverknad på hans kunst. 

Han hadde ein særeigen målestil, som har inspirert kunstnarar heilt fram til 1900-talet, m.a. Picasso. Det var utruleg “levande” portrett som hang i sakristiet. 

I skrivande stund er det 28 grader her, og eg sit med is på foten, høgt, og kryssar fingrar og alt for morgondagen. 

Då ventar 25 km til Rielves, og det er meldt høge temperaturar.

Fleire bilete:

Søndag 29.september

Dag 23. Kviledag 2. 

Eg har fått selskap av Isabella, frå Via de la Plata! Det var berre så kjekt å treffe henne igjen.

Eg gjekk aldri i lag med henne i fjor, men møtte henne på ulike stopp, mellom anna i Salamanca. Og – etter vandringa var over i Santiago, så møtte vi på henne langs vegen til Muxía. 

Herleg! 

I dag har vi rusla rundt og vore turistar i Toledo. 

Vi har vore ved muren rundt gamlebyen, og vore på Alcázar, borga som ligg på høgste punktet i byen. 

Det er ein steinfestning, rektangulær, 60 m høg, med eit tårn i kvart hjørne. Kvart tårn er kruna med det såkalla Madrid-spiret. 

Borga blei bygd i romertida, og blei brukt som eit romersk palass, på 200-talet. Restaurert seinare. 

I dag er borga eit museum for hæren. 

Dagen som turist blei avslutta med middag på restauranten her på Oasis, og deretter ei lang stund med is på foten, på takterrassen som høyrer til hostalet. Her har vi fantastisk utsikt over byen, og godt selskap med ungdom som bur her, mellom anna Florencia frå Argentina.

¡Hasta luego! som alle seier her i Spania, – “på gjensyn”👍🏻☀️

Laurdag 28.september

Dag 22.

Kviledag 1. 

Toledo, med sine omlag 84000 innbyggjarar, ligg på 529 moh, og det kjendest iskaldt ut i dag, før sola begynte å varme, 9 grader kl 9. 

Toledo sitt gamle sentrum står på UNESCO si verdsarvliste for kultur- og naturarv. 

Den var tidlegare hovudstad i Spania, heilt til maurarane la under seg den iberiske halvøya i 711. 

Byen ligg på ei klippe. Høge murar råmar inn gamlebyen, og elva Tajo omringar meir en halve byen, på tre sider: mot vest, sør og aust. Romerske og/ mauriske bruer over. 

Toledo har maurisk og jødisk preg, smale, trange gater, og høgast oppe ligg borga Alcázar. Den blei kringsett i 70 dagar av regjeringsstyrken i starten på borgarkrigen i 1936, og fekk store skader. 

Byen er rett og slett vakker. 

Sverd og knivblad fra Toledo har vore kjent sidan romartida. Men i dag er det turisme som er hovudinntekta til byen, og det er tydeleg. Her kryr av turistar, mykje sikkert fordi det er helg, mange spanjolar har teke ein helgatur. Men her er t.d. mange asiatar, ser eg.

Eg har i dag teke bussen til Decathlon, og – kjøpt meg stavar. Det kan avlaste litt vekta av sekken på beina. No gjer eg kva som helst, nesten, for å bli betre. 

For å sitere Daniel (som igjen siterte ein annan pilgrim): “Same kor hardt det er å gå din veg, – å gi opp er ikkje eit alternativ. Hald fram med å gå!” (“No matter how hard it is to walk your way, to give up is not an options. Keep walking!”

Ein metafor for livet, men kan definitivt illustrere ein vandretur med sekk på ryggen.

Før eg drog til Decathlon, hadde eg frukost på hostalet her. Det var ei gåve frå Daniel, han hadde ordna det og lagt i resepsjonen før han drog herifrå på torsdag. Eg blei så rørt av at han var så snill, så eg begynte å sipe for meg sjølv der eg sat. Fantastiske folk eg møter på min veg🙏🏻 Eg er lett å glede i dette gamet her🥲🥹 

Alle er så hjelpsame, og det rører meg kvar gong. 

Slike opplevingar løfter dagen👍🏻 

Fredag 27.september

Dag 21, etappe 21

40647 steg, 27 km

I går kom det “seglande” inn på herberget ein mann frå Polen, Krzysztof. Han går lange etappar, og tok meg att i Almonacid. Han visste eg var foran i løypa, pga at vi skriv i bøker på ulike herberge. 

Veldig kjekt med selskap! Også han hadde budd åleine på alle overnattingsplassane, og gått åleine på vegen, som eg. 

Han spurte om eg ville gå i lag med han på dagens etappe, og det ville eg sjølvsagt. Han startar tidleg, kl 6, så det var berre å komme seg opp i 5-tida. 

Med hjelp av hovudlykta han hadde, fann vi vegen. Stupmørkt ute i terrenget i ein time, før det begynte å demre. Nydeleg morgon, men veldig kald vind frå nordvest. 

Tre små, koselege byar undervegs i dag, Nambroca, Borguillos og Cobiso. Det var ei lang etappe, 27 km, litt for lang for foten, kjende det godt siste 10 km. Men ikkje mogeleg å gjere det annleis.

Såg Toledo lenge i det fjerne, tok evigheiter å komme fram, tykte eg.

Vi ankom byen i 15-tida, etter å ha “gått rundt” byen på hi sida av elva, for å komme seg over brua. 

Nydeleg, vakker by, blir fascinert av korleis den er bygd. 

Det har vore mentalt slitsame dagar, med spenninga som er knytt til å vere litt rørslehemma på vegen, usikkerheita om eg ville bli bra igjen. 

Eg er i alle fall betre. 

I  morgon skal eg sjå nærare på denne vakre byen. garantert i rusletempo. Krzysztof vandrar vidare mot Torrijo. 

Eg bur på Ungdomsherberget Oasis backpackers, midt i sentrum. Skal vere her i alle fall til måndag.

Kommenter gjerne, det er inspirerande😊❤️

Fleire glimt frå dagen i dag: