Tysdag 24.september

Dag 18, etappe 18

13556 steg, 8 km (Eigentleg skulle eg gått 29 km)

Eg har verkeleg fått oppleve kor gjestfrie spanjolane er med mitt opphald på “El Rincón del Infante”! Eg blir rørt, og takknemleg for all hjelpsemd. 

Eg takka “ja” til å korte ned etappen, og etter ein god frukost på Casa Rural, køyrde husverten, Juan, meg i retning Tembleque, til det gjenstod 8 km av dagens etappe. Eg likar det ikkje, men pga av foten og overnattingsreservasjonane eg har gjort på etappane før Toledo, og i Toledo, så gjorde eg det likevel. Får sjå på det som nødstilfelle🤔

Eg har lært at eg i alle fall ikkje skal booke så mange stadar på førehand meir. Eg kjenner at det frårøvar meg friheita som er så fantastisk med å gå her, utan returbillett heim. Friheita til å stoppe opp når ein vil, eller ta ein annan veg, og unngå stress som ein har meir enn nok av i kvardagen. 

Men, eg er med dette endå ei erfaring rikare. Eg er ingen erfaren vandrar, fortsatt er eg vel som nybyrjar å rekne, men alle tabber lærer eg av. 

T.d. at det ikkje er lurt å booke gjennom Booking.com. Dei har faste prisar, og eit antal rom til disposisjon, medan – viss eg ringer til overnattingsstaden, så får eg ofte prilgrimspris, slik eg opplevde i går, og dei har ofte mange ledige rom. 

Tembleque er ein småby på vel 2000 innbyggarar, som ligg i provinsen Toledo, 637 moh. Ein av mange byar i Spania som endar på -que. Eg skulle ha sett meg meir rundt, men har valt å avgrense gåinga.

Eg bur på hotell A Posada. Ingen herberge i denne byen.

I skrivande stund sit eg på senga med is på foten. Kryssar fingrane for at den snart blir betre. Resten av dagen skal eg ta det veldig roleg. 

Snart middag på restauranten ved hotellet, menú del día. 

I morgon er det Mora, 25 km, og der er ingen landsby undervegs for ein café con leche.

Måndag 23.september. 

Dag 17, etappe 17. 

41935 steg, 24,4 km. 

For ein dag! 

Pga fotproblema, fekk eg ikkje sjå meg rundt i El Toboso. Sat på rommet mitt med is på leggen, til isen var smelta etter to timar😅 

Opp tidleg i dag, frukost på bar på vegen ut av byen, og la i veg – sakte gange. Vanskeleg å gå seint, har liksom eit fast tempo i beina…😂

I Puebla de Almoradiel, kjøpte eg meg voltarol krem på apoteket, og hadde ein god pause over ein kaffikopp. 

Siste mila til La Villa de Don Fadrique gjekk eigentleg bra, kanskje verka kremen? Hm…🤔

“Berre” vinplantasjar i dag, så langt auget rakk, heile vegen. Og bønder som hausta druer, grøne, som dei køyrde avgarde med i store tilhengarar. Til eit slags kooperativ, eller? Veit ikkje.

Her kom eg til ein sovande by, Villa de Don Fadrique, 675 moh, midt i siestaen, kl 15. Stille, stille, ikkje eit menneske å sjå. Slik er det her. Her hadde eg tenkt å bu på Albergue municipal, men det var umogeleg å komme gjennom til lokal politi (som har nøklar til herberget) på tlf.

Då var eg ganske oppgitt, og veldig sliten. Sette meg på ein benk og leita meg fram til tlf til Casa Rural “El Rincón del Infante”, og dei hadde ei seng til meg til pilgrimspris, 25€, inkludert frukost og klevask. Fantastisk servise og vennlegheit, og eit nydeleg hus med mange gamle møblar og raritetar.

Eg spurte om han visste om ein bar der eg kunne tigge meg is til å legge på foten. Og det enda med at han insisterte på å køyre meg til lege, i Villacañas, 10 km unna. Så det gjorde vi, og vi køyrde i 135 i 90-sona, hjelp! 

Tendinitt, men det rekna eg med det var, og legen var nøgd med det eg sjølv hadde gjort, men rådde til å gå kortare etappar. (Det er ikkje alltid så lett, viss der ikkje er stadar undervegs der ein kan overnatte)

Og legebesøket var gratis! Slå den, Norge!

Og så har eg booka rom 3 stadar, der det ikkje er Albergue, og eg har allereie booka om ein gong. Orkar ikkje tanken på alt det styret igjen. 

Min husvert seier han vil køyre meg dei 10 km til Villacaña i morgon, slik at eg ikkje må gå lenger enn 21 km. Eg er veldig i tvil, diskuterer med meg sjølv om eg skal takke “ja” eller ikkje, for prinsippet mitt er jo at eg skal gå alle dei 1200 km fram til Santiago🧐🙇‍♀️

Akkurat no sit eg her, på mitt fine rom i Casa Rural, og skriv, med is på foten😅 

Så har eg fått svar på kva sort tre dette er (som har teke bilete av undervegs på andre etappar)

Dette er piztacho, altså pistasjfrukt/-nøtter

Og dette er oliventre-stiklingar:

I morgon ventar Tembleque. 635 moh.

31 eller 21 km……🧐

Søndag 22.september

Dag 16, etappe 16. 

46780 steg, 30 km. 

Hadde ei god natts søvn på det gamle klosteret, laga meg frukost der, før eg starta 7.15. 14 grader ved start, 22 seinare på dag.

Lang etappe i dag. Men eit par stopp i to av tre småbyar undervegs (El Pedernoso, Santa María de los Llanos og Mota del Cuervo), gjorde vandringa kjekkare i dag, sjølv om siste mila var seig. Det kom seg av smerte i høgre fot, framsida, det same som eg fekk i fjor. No sit eg med is, og håpar at eg skal få bukt med det. Forbaska kjedeleg😢 

Elles har dagen vore heilt fantastisk! På vegen mellom El Pedernoso og Santa María møtte eg ei dame som kom i kjapp treningsgange motsett veg. Ho helste (slik dei fleste spanjolar gjer), og spurte om eg gjekk Camino. Etter ei stund snudde ho, og etter kvart tok ho meg att, og begynte å prate. Så slo vi følge til Santa María. Ho trente på gåing fordi ho skulle gå Camino Francés, frå Sarria, 100km, i starten av oktober, i lag med 7 andre. (100 km er minste distanse for å få ein Compostela).

Eg spurte om ho visste om ein bar der eg kunne kjøpe kaffi, då vi kom fram dit ho budde, men då inviterte ho meg like godt med heim til seg❤️ Følte meg veldig heldig og velkommen, hos Anunciación og Miguel! Utruleg hyggeleg, og veldig kjekt å oppleve slik gjestfridom. Eg var der sikkert ein time, før eg kom meg avgarde att. 

Dette vart verkeleg “the chocolate of the day”! ¡Muchas Gracias!

Anunciación følgde meg ut av byen, og på vegen var det mange teikn på at dette var ein by som Caminoen går gjennom.

Eg opplever at spanjolar er flinke å seie positive ting til kvarandre, syner mykje kjærleik og varme❤️

Landsskapsmessig har etappen vore veldig lik dei andre dagane, jordbruksland. Som Anunciación sa, så er dette eit område der folk klarar seg bra, trass økonomiske kriser som har vore, fordi dei har jorda og det dei dyrkar der å leve av. Lite emigrering pga mangel på arbeid i dette området.

Her i El Toboso er det ikkje Albergue, så eg bur på ungdomsherberge, med eige rom. 

Håpar verkeleg eg klarar å gå dei 24-26km i morgon, til Villa de Don Fadrique. 

Laurdag 22.sept

Dag 15, etappe 15

35515 steg, 25 km

Ei god natt på herberget, trass lyn og torden, og regn som ausa ned. Det var jo nok til at eg begynte å bekymre meg for neste dag. Men klarte å «sleppe» det, og sov godt👍🏻

Det er helg, og – som eg har sagt før, litt utfordrande her når det gjeld opne butikkar og barar, for å få mat. Eg er utanfor turistløypa. Ho som bedyra at dei hadde ope for frokostservering i dag, t.d…….. Der var stengd dør kl 7.30. 

Grått og overskya i dag, men fekk berre nokre dropar regn på meg, flaks der. Men våt og gjørmete veg, mange stadar, så måtte trå varsamt. 

Landskapet var omlag som i går, flatt. Eg er på dei manchegiske sletter på 700 m høgde. 

Mykje vindrue-plantasjar, både blå og grøne druer. Nydelege! I dag stal eg nokre små klasar😋 Mange bønder var ute og hausta i dag.

Passerte Castillo de Santiago de Torre på vegen, ei L-forma middelalderborg frå 1200-talet. 

Ankom Las Pedroñeras kl 13, og fekk meg den kaffien eg blei snytt for i dag tidleg. Las Pedroñeras er ein småby frå 1500-talet, med ca 7000 innb. Namnet på byen meinar dei kjem av «stein» og «marker/åkrar». Byen er kvitløkshovudstaden, men dei produserer også vin.

Caminoen ligg i «ruta til Don Quijote», den skarpsindige lågadelsmannen Herr Quijote frå La Mancha. Boka blir rekna for å vere den første romanen i Vesten, frå 1605, og Don Quijote var ein idealist og draumar utan realitetssans.

Les meir her: https://no.m.wikipedia.org/wiki/Don_Quijote

Eg bur på herberget her, som opprinneleg var eit munkekloster. Her er kjøkken, vaskemulegheit, frukost, sengetøy og frottéhandkle med i prisen. 

Eg har det heile for meg sjølv. 

Det nye no er at eg får selskap om nokre dagar. Isabella, som eg møtte på VDLP i fjor, har teke fly frå Austerrike, og droppa inn på Caminoen. Ho er no i Albacete. Det blir hyggeleg med selskap😊 

I morgon går eg til El Toboso, ca 31 km. Håpar beina og alt held🤞🏻 

Fleire glimt frå dagen:

Fredag 20.sept. 

Dag 14, etappe 14

50662 steg, 36,1 km. 

Var litt spent på den lange etappen i dag, gledde meg faktisk litt. Hadde først tenkt å berre gå til Minaya, men hadde lyst å ta eit større jafs av strekninga. 

Utruleg kjekt å ha selskap på herberget. Sette verkeleg pris på det, og det gjorde så godt etter å ha hatt ein dårleg dag dagen før. 

Men, dårlege dagar er ein del av dette her, som i livet elles, og då kjennest oppturane ekstra gode. 

Daniel var ein erfaren “caminoar” på sykkel. T.d. hadde han sykla Belgia – Nordkapp, og planla å gjere kystlina av Norge, og Gudbrandsdalsleden. Han var veldig begeistra for Norge. Denne gangen hadde han sykla frå Belgia til Valencia, og no på Camino Levante. I dag var hans 51.dag på sykkel på denne turen. 

Frukost kl 7, og kom meg avgarde først kl 7.45. I seinaste laget for så lang etappe, men lufta var kjøleg og himmelen grå, så det ville neppe bli veldig varmt før eg var framme. 

Daniel tok meg att på sykkelen etter 8 km. Så bar det vidare ca 80km for han. 

Eg stoppa halvveges i Minaya, for ein café con leche, elles gjekk eg i eitt, til eg var framme i San Clemente kl 16. Kjende det godt i beina.

Middag, nydeleg ertesuppe, på ein restaurant eg gjekk forbi, for eg ville ikkje få tak i nøklar til herberget før turistkontoret opna 17.30.

Nydeleg herberge, donativo, det beste eg har budd på nokon gong. Her har dei «alt», til og med vaskemaskin og tørketrommel, og ikkje minst – oppreidde sengar. Nokre stadar får ein ikkje madrassdekke ein gong! Eg har heile greia for meg sjølv. Eg måtte innom turistkontoret og skryte av dei 👏🏻 Nok ein opptur i dag👍🏻

San Clemente er ein liten by, ca 8000 innbyggarar, 720 moh, med eit koseleg sentrum med mykje liv, no på fredagskvelden. Verkar som “alle” er ute. 

No er det helg i gjen, så i morgon og søndag blir det t.d. spennande om pubane held det dei “lovar”, at dei serverer frukost frå kl 7🤔

I morgon skal eg gå til Las Pedroñeras, ca 24,1,km. Nye vegar og nye plassar kvar dag, veldig spennande😊 Litt mindre spennande er det at det er meldt regn i morgon føremiddag😢

Men først håpar eg på ei god natts søvn. 

Fleire glimt frå dagen i dag:

Torsdag 19.sept. 

Dag 13, etappe 13

28789 steg, 18,2 km

Lite søvn i natt, verste herberget eg har vore på….

Grublar litt over om eg blir gåande åleine heilt til Zamora. Å vere åleine på vegen, gjer meg ingenting. Det er berre godt, oftast, og god meditasjon. Men å vere åleine på overnattingsstaden er litt verre, når det blir kvar dag. Eg merkar t.d at eg har problem meg å hugse kvar plass for seg, fordi eg har ingen sosiale “knaggar” å henge dagane på. 

Så dette er verkeleg ein mental styrketest, har eg fått merke. 

Hadde frukost på same stad som eg åt middag i går, Los Chopos, dei opna heldigvis tidleg. Ingenting er sjølvfølge her når det gjeld opningstider, så eg er like letta kvar gong når dei held det dei lovar😅

Grå dag i dag, med litt kald vind. Har gått med langarma ull i heile dag. 

Landskap mykje likt som i går. 

Eg var lova regn, og det kom då eg hadde 6 km att til La Roda. Og då kom det til gangs. Heile vegen fram. 

Då eg var nesten framme i byen, stoppa ein syklande pilegrim, Daniel frå Belgia. Han ville stoppe i La Roda pga regnet. Heldig for meg😊 Selskap på herberget, det var uvant, men veldig hyggeleg. Og det å kunne gå ut og ete saman, er bonus. 

Vi har nett vore ute og ete “Menú del día”, og handla frukt, i øs pøs regn, gater fulle av digre sølepyttar, og eg i slippers….. 💦😅🌧️ 

Kanskje kjem det fleire vandrarar bakfrå, så eg får selskap fleire ettermiddagar, for syklistar tek fleire etappar i slengen, og forsvinn neste dag. 

Overnatting på Albergue municipal, som ligg i ein gammal tyrefektearena, på Plaza de Toros. Første gang eg har vore inne på ein slik arena, som heldigvis ikkje er i bruk, men fortsatt er det fleire regionar som tillet “sporten”.

Veldig OK herberge, og hyggeleg vertskap.

Avslutta kvelden med ei øl på restaurant “Flor de Mancha”, men Daniel.

I morgon skal eg gå lang etappe til San Clemente, ca 31 km. Håpar regnet stoppar🤞🏻 

Fleire glimt frå dagen:

Onsdag 18.sept. 

Dag 12, etappe 12. 

32423 steg, 18,8 km. 

Det tok nærare 40 minutt å komme seg ut av Albacete. Heldig var eg som gjekk forbi ein open bar litt over kl 7, så eg fekk meg litt frukost. 

Fin temp for å gå i dag, litt kjøleg vind, og med tidvis truande skyer som såg ut for å love regn, men heldigvis ikkje på min veg. 

Flatt, flatt i dag, industriland og jordbruksland, vekselvis. Jordbruksland med ferdig hausta korn, og nyplanting av diverse slag. 

Er rett og slett usikker på kva vekstar eg har  teke bilete av i dag. 

Aggressive og gøyande hundar dukkar stadig opp på vegen, både på gardar og ved vanlege hus. Er jammen glad dei er bak lås og gjerde, eller bundne fast.

Ankom La Gineta i 12.30-tida. Møtte opp på rådhuset for å få nøkkel, og her sit eg, utanfor mitt eminente Albergue, og skriv. Dette er dårlegaste plassen eg har budd, så langt. Tenkte litt for seint på at eg kunne ha gått heilt til La Roda i dag, og då møtt dei to italienarane som ligg ei etappe framom meg. Men slik blei det!

I morgon ventar altså La Roda, ca 15-20 km, og det er meldt regn over heile Spania. Trur ikkje eg slepp unna denne gangen🌦️🌧️

Tysdag 17.september

Dag 11, etappe 11

28838 steg, 16,5 km. 

Fekk meg frukost på kafé Volante i Chinchilla, før eg drog avgarde, omlag 7.30. Fekk borga / El Castillo på toppen av byen bak meg då eg gjekk, i soloppgangen kl 8.15.

Ein kort etappe i dag, omlag 16 km. Landskapsmessig er nesten alle etappane ulike, men i dag var det litt som i går; mykje udyrka åkrar, og vide sletter.l

Eg tok det veldig med ro i dag, og temp. var perfekt. 22 grader då eg kom fram. 

Eg har allereie komt eit godt stykke veg inn i landet, som kartet viser.

Det er ingen Albergue i Albacete, så eg bur på eit lite hotell, El Principe, der eg nyt godt av ei god seng, og – ikkje minst – kvite frottéhandkle. Luksus i “dette livet her”❤️ Hotellet ligg i sentrum, nært alt. 

Det er “Feria de Albacete”, frå 7. til 17.sept, siste dag i dag, og det er som ein søndag her. Mykje festivitas på programmet. 

Då eg kom til Albacete i dag, var eg akkurat for sein til opptoget for å feire Jomfru Maria. Men eg fekk eit bilete av nokre “bunadskledde” deltakarar. 

Avslapping på ein benk i ein leikepark, der eg hadde stor glede av å observere ein pappa som leika/sparka fotball med dottera, Olivia, på 3 år og 4 mnd, og allereie med god dreis på ballen. Herleg å sjå kor ivrig og flink ho var⚽️

Albacete, med ca 170 000 innbyggjarar, ligg 686 moh, så eg er no på veg nedover att, før eg skal opp i nye høgder att seinare, i San Bertolomé de Pinares, på 1039 moh, veka etter Toledo, i starten av oktober. 

I morgon skal eg 20 km til La Gineta. Eg er veldig spent på det alberguet der🤔 Men eg overlever nok! 

Måndag 16.sept. 

Dag 10, etappe 10

44688 steg, 28,9 km

Frukost på La Posada i Higueruela før eg starta kl 7.10. Det var tidleg nok, temmeleg mørkt, i alle fall for ei mørkepyse som meg. 

Men ein nydeleg morgon, i flott ver. 12 grader ved start.

Ca 500 m på bilveg, før vegen gjekk over åkrar og enger. Herleg etappe å gå, grusveg heile vegen! 

Uendelege sletter, nydyrka mark, åkrar så langt auget rekk,  bondeland og surrande fluger, er passande karakteristikk på etappen. Ganske forskjellig frå gårsdagen grøderike omgivnader. Men fantastiske sletter! 

Og i dag var det stopp i Hoya Gonzalo på vegen, etter 8,5 km, for ein kopp kaffi og litt mat. Luksus som gjorde godt. Slike avbrekk forkortar på ein måte etappen. 

Ankom Chinchillo kl 14.30. Ein koseleg, liten by, berre vel 4000 innbyggjarar. Ligg oppetter fjellsida, med smale gater. Det er nok verdt eit besøk den borga som ligg på toppen av byen. Bygd på 1400-talet, og vore viktig i forsvar gjennom fleire krigar. Eg stod over den gåturen opp dit i dag🤔

Eg fekk omsider – etter ein del telefonar, nøkkel til Alberguet. 

Her håpar eg på ei god natt. 

I morgon er det kort etappe til Albacete, 16,1 km. Har booka rom på eit billeg hotell, ingen herberge her. Det var berre så vidt eg fann ein stad å bu! Har rett og slett vore for relaxed😂 Skjerpings💪🏻

Nokre fleire glimt:

Søndag 15.september. 

Dag 9, etappe 9

32822 steg, 21,4 km

Higueruela er ein koseleg, liten by med 1.350 innbyggarar. 1039 moh.

Ankom kl 13, etter ein fin og variert vandretur. 

Starta dagens vandring 7.30. Hadde bestilt drosje som tok meg tilbake til Caminoen, der eg forlét den i går, for å gå til Alpera. 

Eg har gått gjennom eit område med fantastiske vinplantasjar, i tillegg til ei mengd med vindmøller (berre halve storleiken av dei som er sett opp og elles planlagt i Norge). Vinstokkar og tre elles verka sunne og friske, ikkje prega av sjukdom, slik eg har sett for etappane tidlegare. Vindruene var blå og modne, og nydelege! Eg smakte éi😋 

Siste 10 km var på bilveg/asfalt. Ein syklist stoppa og prata, lurte på om alt gjekk bra:) Dei tek lett kontakt, kjekt! 

Han kunne fortelje at han hadde ein son som budde i Norge, i Halden😊 

Ein fantastisk fin søndag vermessig. Kaldt i starten, 11 grader, men kl 11 var det 23. I skrivande stund – 27 grader, her eg sit på Plaza Mayor, utanfor Alberguet. 

Lørdagar og søndagar er noko “herk” her i Spania. Nesten alt er stengt, og det store spenningsmomentet er om ein får tak i mat. Eg er alltid letta når kvardagen kjem. 

Eg kom til ein sovande by, Ingen bar eller butikk open, heilt stille. Kvar er folk?

Berre Pensjonistforbundet sin bar, “Håp” (👍🏻) var open, og berga meg. 

Eg spurte mannen bak disken kva som gjorde at alt var stengt. Jo, det er “Feria” i Albacete, som varer til tysdag, og “alle” i byen var der. Dans, god mat, masse folk, salsboder, osv. 

Spanjolane kan verkeleg å lage fest😀Vi burde lage fleire festar heime! 

Eg har Alberguet for meg sjølv, har vaska klede, men ingen plass å henge opp. Så då har eg hengt det på nokre stolar og sett dei ut på gata i sola😀 (lite folk i denne gata, altså)

I morgon går eg til Chinchilla de Montearagon, 29,5 km. Synst det er langt så det held! Men det går vel bra, det óg💪🏻