Onsdag 23.oktober

Dag 47. Etappe 42

32148 steg. Ca 21 km 

I dag har eg gått åleine, Isabella fekk transport til Sobradelo. Ho tok det som kviledag, då ho har mykje vondt i eine foten. 

Eg har i dag gått inn i Galicia. Det likar eg godt, er begeistra for denne regionen. Skiljet går med brua i Puente, over elva Sil. Merkesteinane endra seg, det er no brukt mørkare stein. Og nedteljinga har begynt, kor langt det er att til Santiago 💪🏻. 

Det har vore nok ein flott dag på vegen i dag. Det var slik at eg gjekk og tenkte at – dette må ikkje ta slutt. La etappen vare! Så fint var det, både underlag og landskap. 

Eg tenkte også mykje på kor heldig og privilegert eg er som kan gjere dette. Bruke veker på å vandre her nede, sjå landet “minutt for minutt”, mens eg sakte bevegar meg framover, og utan returbillett, så der er rom for å gjere endringar. 

Eg gler meg veldig over det❤️ 

Det var skikkeleg kaldt i dag tidleg ved start 7.45. Hanskar, buffer og dunjakke måtte til, heilt til byen Puente, der eg hadde meg ein kopp kaffi. 

Har også vore skikkeleg på rakedis i dag (igjen!😩). Gjekk i eigne tankar, nedover frå fjellet. Registrerte ikkje ein merkestein med pil til høgre, og vandra vidare….. til eg begynte å undre meg over at eg hadde soloppgangen mot ansiktet, og – det var no lenge sidan eg hadde sett ei pil….🤔🧐 

Såg på kartet/appen, og oppdaga at eg var langt avgarde i motsett retning. Så var det berre å snu og ta motbakken oppatt, truleg var eg 2 km på avvege, om så “mista” ein del tid der. At det går an! Men det gjer det altså😅 

I Pumares kom eg i snakk med Tim, ein engelskmann som jobba i eit hus eg gjekk forbi. Han og kona hadde kjøpt eit renoveringsprosjekt for to år sidan. Dei hadde tidlegare hus i sør, men flytta til Galicia pga varmen, men også pga at dei likte godt folka som bur i denne regionen. Han bad meg helse sin gode ven, Manuel på Bar Mar i Sobradelo, for eg fortalde vi skulle overnatte der. 

Veldig hyggeleg å prate med han, og eg fekk sjå litt av det han hadde gjort. Dei hadde prioritert å ta vare på alt det gamle, og stilen, så langt det var mogeleg.

Han var pensjonist, og likte å bale med dette. 

Han fortalde også at her kunne vere veldig kaldt om vinteren. Men der var ikkje snø, berre på fjella rundt.

Eg har gått langs elva Sil og innsjøen Encoro de Pumares, som er eit vassreservoar. Naturen her liknar veldig på Norge. 

Ankom Sobradelo i 13-tida. Eg blei veldig godt teken i mot av Manuel, og eg kunne overbringe helsinga frå Tim. 

No nyt eg sola her i ein siestasovande by. Eg har ete og gjort mine daglege tøyeøvingar i sola på ein leikeplass.

Det spøker for dei gode vermeldingane. I morgon er det meldt regn. Håpar berre dei held det dei lovar – at det først skal komme på ettermiddagen. 

I morgon går vi til A Rúa de Valdeorras, 21,22 km. 

Rusletur i Sobradelo, og såg nok ei vakker bru:

PS.

Vi er “milevis” unna alt som skjer i verda, men har ei aning frå glimt på barar i gryotta, der nyheitene står på.

Eg kjem nok kjapt tilbake til kvardagen om eit par veker.

No nyt eg å kunne “ta meg roleg tid”….

Måndag 21.oktober

Dag 45, etappe 40

41689 steg, 27 km. 

Dagens etappe var lengre enn vi trudde, dei operer med ulike tal, desse appane vi går etter. 

Men til gjengjeld har den vore heilt fabelaktig flott! 

Beinkaldt, 6 grader i dag tidleg. Måtte ha hanskar i starten. Og etter kvart fullt av folk på vegen, m.a ein skuleklasse med viltre ungdomar.

Vi har gått frå 1400 moh til 1500, og så ned att til ca 500 moh. Det var det nok mange som kjende på i knea i nedoverbakkane. Fjellet heiter Monte Irago, og er det høgaste på den franske ruta, med sine 1517 moh. 

Her finn vi “Cruz de Ferro”, der tradisjonen er å legge att ein stein, som vitne på at ein har vore der, og som skal sikre vandraren ei trygg veg vidare. 

Eg hadde ikkje med meg stein, men håpar det skal gå bra likevel🤞🏻 

Dette er første stoppet etter Foncebadón, for dei som overnattar der, difor er det alltid mørkt når ein kjem dit.

Her oppe har ein ei fantastisk utsikt over dalane rundt, og vakre små, og gamle landsbyar undervegs. 

Første lille kaffistopp var Manjarín, deretter landsbyane Acebo, Riego de Ambrós, og til slutt Molinaseca.

Eg elskar desse små byane med dei fine steinhusa. 

Manjarín er berre ein liten kafé i form av eit overbygg med campingvogn. 

Dei andre er alle utruleg vakre gamle byar. 

I Molinaseca går ein inn i byen over ei fin romersk bru. 

Vi kom fram til Ponferrada utpå ettermiddagen. Altfor seint til å nå å få i oss menú del día, men vi fann andre løysingar for to svoltne vandrarar. 

Ponferrada har namnet sitt etter jarnet (Ferro)som blei brukt for å forsterke brua (pon – puente) over elva Sil. 

Vi skal sove her i Ponferrada på eit digert herberge. 

I morgon går vi over på Camino de Invierno, og første stopp er Las Médulas. Området her blei eit viktig gruvesenter i romersk tid. Det blei brote gull og andre metall og mineral, og vi finn fortsatt synlege gruveplassar her. Den mest spektakulære er gullgruva Las Médulas, som har vore på UNESCO si verdsarvliste sidan 1997. 

Så det er eit spennande område vi går inn i i morgon. 

27 km. 

Fleire bilete frå dagens etappe:

Søndag 20.oktober

Dag 44, etappe 39

36424 steg, 28,5 km. 

I dag har vi gått ganske fort. 

Vi starta på nesten 900 moh, og har no komt til Foncebadón, vél 1400 moh. 

Dette har vore ein annleis vandredag, enn det vi har vore vane med til no. 

Starta å gå kl 6, og gjekk med hovudlykt i to timar. Då lyset kom, var det skodde.

Etter ei stund høyrde eg steg bak meg, kvapp skikkeleg😱Har jo ikkje vore van med andre folk på vegen på 6 veker🤣 

Her er vi på den “populære” franske Caminoen, som alle ungdomar går, og som mange trur er den einaste ruta å gå. 

Vi snakka om det på vegen, at vi er glade for at det er berre desse to etappane til Ponferrada, før vi går over på Vintervegen. Truleg færre folk der. 

Eg gjekk denne delen av den franske ruta i 2011, men eg klarte ikkje å kjenne meg att. 

Fordelen med å vere her på denne Caminoen, er at du finn opne kaféar på alle stadar. 

Det har vore ein fin vandretur i dag, i grønt og frodig landskap. Vi har gått gjennom eikeskog, og fjellplantar har dominert, mellom anna røsslyng, og vill timian. 

Siste delen, frå Rabanal del Camino, var det skikkeleg stigning. Det var herleg å kunne gå på, og sveitte litt. 

Her i Foncebadón er det kjøleg og friskt, fjelluft. 

Vi har fått oss seng på eit privat herberge, Albergue Casa Chelo, som er knytt til ein pizzería. Her blir det pizza til middag, det skal smake godt med litt forandring🍕

I morgon blir det frukost her på herberget, før vi går vidare til neste delmål, Ponferrada. 

23,6 km. 

Lørdag 19.oktober

Dag 43, etappe 38

38445 steg, 24 km

Siste etappe før Astorga, mitt neste mål. 

Sov godt, faktisk, på det digre herberget😊 Kaldt, fraus på beina, sette meg i sjukehussenga med to ulltepper oppa meg. Blei så trøytt at eg sovna ca kl 21😅

Ein time vandring med hovudlykt. Månelys også i dag, nokre dagar minkande.

Veldig variert i dag, og fint underlag å gå på. 

Litt småregn, og regnboge mot nord, i Astorga?

Gjekk over den romerske brua Valimbre, over elva Turienzo. Eg synst dei er fantastiske, desse romerske bruene.

Framme i Astorga litt før 13, og møtte Isabella som venta nær Albergue San Javier, der vi hadde booka to senger. 

Masse pilgrimar i Astorga, som går den franske ruta. 

Vi har vore på ein god restaurant og ete ein rådyr middag. Nydeleg mat, vi trengde det, etter alle halvgode middagar med “menú del día”. 

Vi fann ut at vi fortente det❤️

No ventar 2 etappar på denne vegen, i morgon til Foncebadón, 28,5 km, og måndag til Ponferrada, 23,6 km. Deretter blir det over på Camino del Invierno, Vintervegen. 

Namnet kjem av at det var denne ruta pilgrimane valde å gå vinterstid, for å unngå fjella og snøen på den franske ruta. 

Fredag 18.oktober

Dag 42, etappe 37

31479 steg, 21,9 km

Vakker morgon, men skikkeleg kaldt. 6 grader då eg gjekk til baren for frukost. Hadde nesten lyst å ta på hanskar. 

Månelys også i dag, flott vandrever og trygg på vermeldinga som lova “ikkje regn”🤞🏻

Fantastisk grønt og flott landskap i dag. Nydeleg sti å gå på.

Har berre gått litt på asfalt; ut av Alija, og siste 3-4 km før La Bañeza. 

Kaffipause undervegs. Gjekk roleg, tok ein del bilete, og då blir tempoet deretter. 

Eg starta i dag tidleg med lang bukse, ull + ull + dunjakke og buffer. Etter kvart vart det shorts og T-skjorte (rett nok i ull).

Ankom La Bañeza i 13-tida. 

Fann heberget, det er digert i den målestokken vi har vore vane med til no. 36 plassar.

Mykje reglar her, av ein eller annan grunn! Får slik barneskulekjesle, t.d er det ikkje lov å ha med sekken inn i soverommet. Den regelen har eg ikkje opplevd før🤔 O.s.v…. 

Av denne grunn, eller ein annan……så trivdest eg ikkje heilt her. 

Gler meg til å komme meg avgarde til Astorga i morgon, 24 km.

Då er vi over på Camino Francés, mykje folk. Bra vi skal vere der berre to etappar, før vi tek Camino Invierno vidare. 

Torsdag 17.oktober

Dag 41, etappe 36

31754 steg, 21, 6 km. 

Fullmåne og kaldt i dag. Fantastisk å gå ut frå Benavente kl. 7.20, i fullmåneskin. 

Sur vind frå nord, midt i fleisen på min veg nordover. 

Eg har vore åleine på vegen, sidan Isabella gjekk denne etappen i går. Ho er eit hakk foran, men vi møtest igjen seinast i Astorga. 

Eg er no på Via de la Plata (VDLP), tre etappar til Astorga. Synst det var ein koseleg tanke, sidan eg gjekk VDLP i fjor, men ikkje denne delen (sidan eg gjekk over på Camino Sanabrés). 

Gjekk ein del av vegen i dag på ein “grøn veg” (Camino Natural) som gjekk i terrenget, framfor Camino-ruta som gjekk på bilveg. 

Fin natur, masse grønt i dag. 

Hausten er komen med fine fargar på lauvtrea. Kjendest som å vere heime. 

Hadde planlagt ein kaffistopp på ein bar i Maire, men den var stengt. Og butikken var stengt. Ein gudsforlaten stad, berre gamle folk såg det ut for. Same problem som heime; utkantane slit med å få ungdomen til å bli. Men (minst) ei kyrkje finn vi på alle stadar, same kor liten landsbyen er. 

Og her i Castilla y León er det typisk med storkereir på alle kyrkjetak og kyrkjespir. Merkeleg at når vi kjem til Galicia, så er dei ikkje der🤔

Gjekk forbi nokre “jordhus” med luftingskanalar, som likna skorsteinar. Desse er tradisjonelle vinkjellarar eller bodegaer, for å lagre eller modne vin. Skorsteinane er ventilasjon, for å sikre rett temperatur og fuktigheit, og for å halde vinen kald. Oftast finn ein desse jordkjellarane i område som er kjent for vinproduksjon, m.a her i Castilla y León. 

Fann også nokre slike her i Alija. 

Då eg var nesten framme i Alija, gjekk eg over Vizana bru, over elva Órbigo. Romersk eller middelalderk bru med fire spenn. Ombygd fleire gongar i løpet av 16 og 1700-talet. Blei øydelagt under frigjeringskrigen i 1808, og blei ikkje restaurert før 1918. 

Forholdsvis kort etappe i dag. Eg “skundar” meg langsamt framover, – utan øyreproppar.

Det er bra for hjernehelsa – å ha fokus mot alt rundt, møte blikket til andre menneske, helse, høyre alle lydar, osv. 

I staden for å lukke seg inne i ei anna verd, med øyreproppar, der ein går glipp av dette….. 

Eg skal tilbringe natta åleine på herberget her i Alija del Infantado, har jo gjort nett det nokre gongar før…… 

Her i denne landsbyen bur det ca 670 menneske. 

Her er éin cafeteria/bar der ein kan kjøpe mat.

Desse barane er viktige sosiale samlingspunkt for folka som bur på desse små stadane. Her møtest alle, det er nesten ikkje øyrens lyd. Enormt støynivå, folk kosar seg❤️

I morgon går vegen vidare til La Bañeza, 21 km. 

Og det er meldt opphaldsver. 

Onsdag 16.oktober 

Dag 40. 

I dag har eg rekna på distansar, og kva som gjenstår før eg er i mål: 

Omlag 424 km. 

Eg har gjort nokre endringar undervegs, nokre med motivasjon å gjere etappane meir “høvelege” for ein trøblete legg.

Det har seg slik at ein del stadar går Camino Levante (frå Valencia) saman med Camino Sureste (frå Alicante). Dermed har eg kunna velje stoppestadar på C. Sureste, fordi det var gunstigast for meg. 

Planen var å gå Camino Levante heilt til Zamora, der ein held fram på Camino Sanabrés til Santiago. 

Men, sidan eg ikkje ønska å gå omatt Sanabrés, då eg gjekk den i fjor, så ville eg gå nordover til Astorga. Då valde eg å gå Camino Sureste frå Medina del Campo, med 8 etappar til Astorga, i staden for å gå via Zamora til Astorga, som ville blitt 9.

Kanskje dette biletet kan gjere det heile meir forståeleg:

Frå Astorga er planen no å gå to etappar på Camino Francés til Ponferrada, og derfrå gå Camino de Invierno (Vintervegen) til Santiago. 

Denne vegen går sør for den franske ruta, og seiest å vere veldig vakker, og ikkje overbefolka slik som den franske har blitt. 

Etter Ponferrada går vi inn i Galicia. Her er veret mykje likt Norge, så eg er spent på det. Stor risiko for mykje regn, men vi må berre ta det vi får. Til gjengjeld er herberga i Galicia veldig bra, også med Wifi inkludert.

Det var deileg å ikkje legge i veg i dag, i gryotta, men kunne ta det roleg. 

Eg har handla diverse ting eg mangla, m.a ei hovudlykt. Eg kunne jo teke med heimanfrå, men tenkte eg klarte meg utan. Det var ei feilvurdering. 

Elles har eg rusla rundt i slow motion, og har ikkje akkurat blitt overvelda. På langt nær så vakker by som mange andre spanske byar.

T.d har dei ein Plaza Mayor full av bilar:

Vi er på 800 moh. 

Det er kjøleg vind, sola varmar når den er framme, men regnet truar med å komme. 

Håpar eg slepp det på vandringa i morgon, til Alija del Infantado. 

21,6 km. 

Tysdag 15.oktober

Dag 39, etappe 35

43945 steg, 29 km

Eg følte eg var i ei krise då eg høyrde regnet plaska ned då eg stod opp. Gå i ausande regn i 29 km, …….hjelp🤯🫣

Heldigvis gjekk byga over, og eg slapp bli våt på veg til baren for å ete frukost. 

Ein dårleg dag for vandring, meinte bareigaren. Veit ikkje om det var fordi han tykte synd på meg, men i allefall nekta han å ta imot betaling for frukosten🙏🏻 

Eg starta med hovudlykt, lånt av Isabella. Eg må kjøpe meg ei, tok ikkje med, tenkte eg ikkje trengte det. Men her er ganske mørkt heilt til klokka er over 8, og sola står ikkje opp før i 9-tida no. 

Eg hadde god bruk for hovudlykta, så eg unngjekk å trakke i alle vassdammane. 

Vegane vi går på blir veldig gjørmete når det regnar. Og dette er ei gjørme som kladdar under skoa, fælt å gå på. Det har vore mykje slikt i dag. 

Men heldigvis klarna det opp, og det blei riktig fint vêr. Kven skulle tru det, i høve vêrmeldinga. 

Eg gjekk på alt eg greidde i dag, hadde eit matstopp undervegs i San Esteban del Molar, elles gjekk eg i eitt. Viktig å komme fram før evt regnet kom. 

Det kom då eg var ca 1,5 time unna Benavente. 

Heldigvis har eg med meg ei lett regnbukse, i tillegg til plastponcho frå Biltema😂 

Vi bur på mostal her i Banavente, ein by på 20.000 innbyggarar, som knyter saman to Caminoer, Via de la Plata og C. Sureste.

Eg tek kviledag i morgon, det kjenner eg på skal bli veldig godt etter dei to siste etappane. 

Isabella går 20 km i morgon, til neste stopp. 

Vi møtest att i Astorga. 

Måndag 14. oktober

Dag 38, etappe 34

5367 steg, 38,2 km. 

Vakker morgon, med landemerka til Mota bak oss då vi gjekk ut av byen i gryotta. 

Eg slo saman to etapper i dag. Ikkje fordi eg hadde så innmari lyst til å gå langt, men fordi det var meldt masse regn onsdag, då planen var lang etappe til Benavente. Tenkte det var betre å ta den etappa i morgon. 

Men veret skiftar fort her, også meldingane, så ein veit jo aldri. Kanskje kjem regnet i morgon i staden for🫣

Men det har gått greitt å gå så langt i dag. Isabella tok ei anna rute til San Pedro de Latarce, som var første stopp, for lunsj. Ho var nysgjerrig på ei rute i appen Mapy.cz.  

Eg har gått hardt i dag, mellom 5 og 6 km i timen. Eg kom fram til San Pedro ein time før henne. Ho hadde teke nokre avstikkarar. Ho tok ei drosje resten av vegen. 

Kvar og ein lagar sin eigen Camino. Nokre får bagasjen frakta. Andre tek buss eller drosje. Andre går kvar km. Her er alle variantar. Eg har som mål å gå kvar km, sjølv om eg blei transportert ca 20 km då leggen var på det verste. 

Kom fram til Villalpando etter 3,5 time, kvart over 4. 

Grei vandring. Har hatt fokus på å komme meg fram, klare å gå så langt. 

No ventar dusj, tøying og føtene høgt, på eit herberge vi er glade for berre er for nokre timar ei natt. Her er store forskjellar. 

Eg skal gå 29 km i morgon til Benavente. Mykje av vegen går parallelt med bilvegen, så ikkje så spennande etappe. Men slik er det, stor variasjon. Isabella tek bussen.