Aug 8 2026

Camino Norte. Dag 5: Deba – Markina Xemein

Laurdag 8.august

41636 steg

23,3 km

I dag har det verkeleg vore tungt. Det er laurdag, ingen restaurant som opna tidleg, og undervegs var det ingen plassar å få servering.

Eg hadde sikra meg med litt mat, men sikkert ikkje nok.

Var skikkeleg sliten når eg kom fram, og dei siste km var lange som år🫣

Begynte å gå kl 6.15, og var framme kvart på 14. Lang dag på vegen…🥵

Eg stod opp halv 6, etter ei fæl natt på jernbanestasjonen, med tog som stansa og starta på eine sida, og bylarmen på den andre sida. Og ein bilalarm som hylte regelmessig gjennom heile natta.

Ganske mørkt då eg begynte å gå, men eg visste at ei gruppe med ungdommar var bak meg, så følte eg meg trygg.

Det har vore å gå opp, opp, opp, ned, ned, og opp igjen gjennom heile etappa. I tillegg til at det etter kvart blei skikkeleg varmt, så vart dette ein slitsam dag.

Mykje busker og kratt langs vegen, som tok mykje utsikt. Og med mykje oppover, så går eg og stirer meir ned i bakken.

Men landskapet er vakkert grønt og frodig.

Mellom anna slik har vegen vore i dag, her er alle slags variantar.

I dag hadde eg selskap på vegen siste halvdel. Ein ungdom eg blei kjent med på herberget i Pasajes San Juan, Moritz, frå Frankfurt, dukka plutseleg opp på ein liten pauseplass. Han slo følge med meg, og det var veldig hyggeleg.

22 år og fysioterapeut. Han hadde lurt på kva han skulle gjere siste ferieveka si, og ein kamerat tipsa han om å gå Camino.

Han hadde hatt det heilt fantastisk, ei skjellsettande oppleving for han, og han kom til å fortsette på Camino Norte neste år.

Han hadde si siste etappe i dag, før fly tilbake frå Bilbao i morgon. Han spelar gitar i eit band som heiter “Birds can’t fly”, som håpar på suksess. Artig🤩

No er eg installert på eit herberge, som er eit munkekloster, fortsatt aktivt.

Albergue de Peregrinos Convento de Carmen. Her er det ingen køysengar, heldigvis.

Dei serverer frukost frå kl 6.30, berre det er gull verdt.

Klevask, tørke kle, ut og ete, lese, handle litt til morgondagen, er daglege rutiner her på vegen etter framkomst, og slik går no dagane 🤩

I morgon ventar Olabe, ca 17,8 km. Meir enn nok i denne varmen.

Dette er på veg til Guernika, og vidare til Bilbao. Vi går innover i Baskerland nett no, før vi skal utsatt på kysten etter Bilbao.

PS: No er det skikkeleg tordenver ute, og regn, som er spådd i ettermiddag. Det dundrar skikkeleg i veggane på klosteret.

Fleire glimt:

Aug 7 2026

Camino Norte. Dag 4: Zarautz – Deba

Fredag 7.august

36421 skritt

21 km

Opp kl 6, men jammen blei den 6.45 før start. Alt styret med å prøve å unngå blemmer og gnagsår tek si tid😩

22 grader

Nydeleg soloppgang litt over 7.

Gjekk langs strandpromenaden 3-4 km til Getaria, og hadde frukost der.

Det er eit problem når ein står tidleg opp, å finne ein kafeteria eller bar som er open då. Ingen i Zarautz, men det gjekk fint å ete i Getaria.

Fasade med flagg og slagord. Eg spurte ein mann kva banneret betydde: Opp med Getaria!

To gangar har eg, i mine eigne tankar, prestert å gå feil i dag. Begge gangane var det ein gammal mann (ikkje same mannen😊) som stoppa meg og fekk meg på rett kjøl igjen. Eg blir så glad og rørt kvar gong.

Det er flott landskap her i nord, fint å gå og sjå alle grøne marker, grøne og friske vinstokkar, friske og grøne maisplanter. Her er det meir regn enn i sør, klima er litt likt Norge.

Flotte bondegardar, beitande sauer og kyr, hestar og esel, er dyra eg har sett i dag.

Og to flashback- opplevingar med hund, ein der ein bordercollie passa på ein saueflokk. Same slags hund som beit med i ankelen i -24.

Ein annan episode var med ein mann med laus hund, og hunden gjødde på meg og verka så aggressiv. Eg blei rasande, og banka gåstaven i asfalten. “Han bit ikkje”, sa eigaren! Kven søren kan vite det???

Vegen i dag har vore opp og ned, opp og ned……. Tre stjerner i “vanskegrad” på Gronze.com.

I morgon er det visst fire stjerner.

Det er verst for beina, til no har det gått bra, men eg har klart å få mi første blemme, trass tiltaka.

Eg er håplaus, men van med det. Det går nok bra denne gangen også.

Varierande type sti i dag, alt frå smal sti gjennom busker og kratt, til gammal, steinlagt veg, til betongveg og asfalt.

Det røyner på beina, før ein ven seg til det.

Fleire mogelege stadar å stoppe i dag. Eg hadde eit kafé von leche-stopp i Zumaia. Der var det fest, det var visst ein baskisk fest fordi det var første fredag i august. Her hadde dei musikk, og boder der dei selde alt mogeleg, både etande og anna. Og alle som deltok var kledde i vakre drakter. Tilsvarande bunadane heime, nesten.

Det var eit kjekt avbrekk.

Var framme i Deba i kvart over 13-tida. Måtte på turistinfoen for å få tildelt seng på herberget. 8 € for ei seng.

Her er 56 plassar og tippar det nærmar seg fullt, så her er mange som går.

Eg ser mange går utan bagasje, som får den frakta. Mange bookar også overnatting på hotell el. likn.

Det er ulike motiv for å gå, like mange motiv som der er pilgrimar.

Men ein tapar litt av “sjela” til Caminoen viss ein ikkje overnattar på herberga der ein møter alle dei andre, der ein må dele rom med fleire og vente i kø på dusj og klevask. Også det å bere med seg det du treng er ein del av den opprinnelege «pakken” å gå ein Camino.

Herberget, Albergue Geltoki, er i 2. og 3.etasje på jernbanestasjonsbygningen.

Mange variantar herberge, det er jo litt artig og spennande.

I morgon går eg til Markina-Xemein, vel 23 km.

🌟🌟🌟🌟🌟

Fleire bilete frå dagens etappe:

Både baskisk og spansk på merkestokkane.

Protest på marked i Deba mot handelsblokaden av Cuba. Baskarane torer å seie ifrå! !

Aug 6 2026

Camino Norte. Dag 3: San Sebastián – Zarautz

Torsdag 6.august -26

32635 skritt

17,5 km (fratrekt det eg gjorde unna i går, med å gå gjennom heile byen til hostalet)

Dagens dyst. Eg starta heilt vest i byen.

Stod opp 6.30, etter ei natt med lite søvn. Kan ikkje skulde på desse kjekke ungdomane, dei stiltra seg inn etter kvart som dei kom. Ei seng stod tom, trudde ingen ville komme der. Men kl 01 dukka det opp ei asiatisk kvinne, som ikkje gjorde noko forsøk på å vere stille, og slo på lys, … i det heile tatt veldig forstyrrande og ganske irriterande 😔

Slik er det av og til!

Åt frukost på hostalet, og eg fekk ikkje betale🙏🏻

“Independencia”, fortsatt er det mange baskarar som ønskjer uavhengigheit frå Spania, sjølv om det er ein avslutta kamp.

23 grader, og fin vandring i dag, tredje dagen på Caminoen, ofte den dagen evt blemmer dukkar opp. Men eg har klart å unngå det, heldigvis, så langt.

Vegen har vore veldig variert, mykje opp og ned, og gjennom skog og utmark, gjennom bondeland, og på ein del asfalt.

Bustadhusa her minner meg litt om Sveits, med synleg treverk på fasaden.

Og ein liten rødstrupe som eg klarte å “fange” før den flaug

Vi gjekk gjennom byen Orio, ein veldig fin og koseleg gammal by, som låg nede ved elva Oria.

Dette var einaste stad med mulegheit for å sette seg ned ein stad,

Vel, det er ikkje heilt sant, undervegs dukka det opp ein hyggeleg stad der ein mann ønska velkommen og bydde på juice og kaffi, og mat om ein ønska det. Alt donativo, ein betalte det ein ville gi. Så trur alle var rause, sjølv om eg mistenkjer at juicen var kjøpt på butikken.

Morsomt med slike stadar, men samtidig så er det litt merkeleg.

Har no etterpå fått vite at dette var eit herberge og restaurant “The yellow Deli” driven av ei religiøs gruppe med opphav i USA på 1970-talet; “The twelve tribes”, som er sjølvstyrte religiøse samfunn, viss eg har forstått det rett.

Ankom Zarautz i 13-tida.

25 grader.

Mange folk på vegen i dag. Blei kjent med ein inder som bur i London, vi støtte på kvarandre fleire gongar på vegen, og vi kom til Zarautz samtidig. Så då slo vi oss likegodt ned på ein restaurant vi passerte, og åt “Menú del día”. Tre rettar til 18€.

Fantastisk mat, beste Menú del dia eg har ete på mine turar. Alt var tilberedt så fint, og alt smakte veldig godt.

No er eg installert på eit rom med 11 andre, på Zarautz Surf House, i lag med ungdommen som er her for å surfe.

Koseleg liten by, med flott strand.

Lite mulegheit for klesvask dei to siste dagane. Set mi lit til at eg får vaska i Deba, dit vegen går i morgon.

Ca 21 km.

Eg skal stå opp tidleg, og få med meg soloppgangen.

¡Hasta mañana!

Getaria i sikte, skal innom der i morgon.

Golf bane er det også i Zarautz, ikkje berre surfing.

Aug 4 2026

Camino Norte. Dag 1: Irún – Pasajes de San Juan

Tysdag 4.august -26

16,9 km.

29000 steg

Kom meg avgarde etter enkel frukost på hostalet, i 7.15-tida.

Synst det er supert å starte tidleg, sjølv om dette eigentleg er seint. Komme seg tidleg fram og sikre seg ei seng for natta.

Fin morgon, 23 grader, og overskya under det meste av dagens vandring.

Det har vore mange pilgrimar på vegen, mange ungdommar. Så her er det ikkje som på Camino Levante med veker utan selskap på vegen.

Eg blei kjent med to jenter frå Madrid, Blanca og Jara, fordi vi stadig støtte på kvarandre.

Dei skulle gå til Bilbao.

Her er dei i fint driv oppover, dei var unge og spreke:

Det har vore ei litt krevjande etappe, først stigning opp Santuario de Guadalupe.

Eg hadde to alternativ vidare, og eg – og dei fleste andre, valde ei hardare rute som var opp i 545 moh, fordi vi her gjekk på ein fjellkam, Jaizkibel-ryggen, med fantastisk utsikt over havet, og mot byen Hondarribia.

Nydeleg tur, over fjellbeiter med kyr, sauer og hestar, og med masse bjørnebærbusker med modne bær langs vegen.

Godt å sjå fleire som støttar palestinarane sin kamp!

Dette var også eit område populært for spanjolar som tydelegvis brukte området som turdestinasjon med camping med familien.

Utfordrande nedatt frå fjellet; tørt og glatt på berg og steinar.

Gjekk gjennom byen Lezo når eg var komt ned til Pasaia-bukta, og då var eg nesten framme i målet for dagens etappe, Pasajes de San Juan, rundt kl 12.

Bur på herberget her, albuerge Santa Ana, som ikkje opna før kl 16.

Det var frustrerande, for vi var fleire som kom kl 12.

Ei snill, spansk dame tilbydde seg å ha tilsyn, så det gjekk an å gå ned til byen og få seg mat.

14 sengar er det her🤔🫣

Heldigvis var det ei dyktig, frivillig dame som kom kl 16, som hadde organisert rettferdig tildeling av sengar før. 7 pilgrimar fekk ikkje plass, men dei fekk hjelp av henne til å finne ein annan stad å bu.

Det er eit merkeleg liv å gå Camino, og leve enkelt, bu på herberge på sovesalar med mange. Vaske kle i kaldt vatn ute, dusje i kø, osv. Men det er likt for alle, og dei fleste er veldig hyggelege folk som det er lett å komme i kontakt med.

Eg kjenner meg alltid litt fortapt i starten, før ein kjem inn i det, og det blir ein naturleg ting.

Slik blir det vel denne gangen også.

Foten har oppført seg fint i dag, men så hadde eg tre innleggshælar, så unngikk strekk på sena.

Og jobb nr 2 er å unngå gnagsår, der har eg etter kvart god erfaring🤪

I morgon er det superkort etappe på ca 7 km, til San Sebastián, der eg har booka ei seng i eit dormitorium for 6.

Eg er i turistsona, stive prisar her, samanlikna med det eg har opplevd på andre stadar.

I San Sebastián skal eg oppsøke decathlon og kjøpe gåstaver. Trur det vil avlaste foten, og så vil det vere eit våpen mot lause hundar🫣

¡Hasta pronto!

Nokre fleire glimt frå dagen:

Smart innretning som hindra dyr å få gjennom.

Aug 3 2026

Camino Norte 2026

Måndag 3.august

No er eg endeleg i Irún, grensebyen mot Frankrike, inst i Biskayabukta. Turen har gått som smurt heilt til Biarritz i Frankrike. Her måtte eg diverre igjen konstatere at mange franskmenn har vanskeleg for å yte service viss ein ikkje snakkar fransk! Så det enda med drosje i staden for buss til togstasjonen. Så viste det seg at toget til Irún gjekk berre til Hendaye, den franske grensebyen. Og ho som selde meg billett dit, sa ingenting om at det gjekk tog vidare til Irún, på andre sida av stasjonen. Det blei oppdaga med flaks.

Men no er eg her, gradestokken viste 26 grader då eg kom fram.

Eg bur på enkel standard 2 stjerner, midt i byståket, på Bar Pensión Bidasoa.

Her frå Irún startar eg altså Camino Norte langs nordkysten av Spania i morgon, tysdag 4.august. Eg har allereie funne vegen ut av byen.

Caminoen er omlag 825 km, og eg planlegg å bruke ca 5 veker på turen.

Eg har verkeleg tenkt å ta det roleg, og nyte det vakre landskapet eg skal gå gjennom.

Omlag 18000 høgdemeter, fordelt på ca 40 etappar, eller meir. Kanskje deler eg fleire etappar i to. Kjem litt an på korleis beina er, og om eg finn plass å overnatte. Dette er høgsesong i Spania, og prisane er høgare enn elles om året.

Men satsar på at dette går bra, for på dei fleste plassane er det kommunale herberge, som ikkje tillèt booking på førehand. Det er eit gode!, verkeleg!

Den nordlege vegen langs kystlina av Spania er ei av dei eldste og mest historiske pilgrimsrutene til Santiago. Denne ruta går gjennom regionane Baskerland, Cantabria og Astrurias, før den svingar sørvest-over inn i Galicia.

Denne ruta blei hovudvegen i middelalderen då maurarane okkuperte store deler av Spania, frå 711-1492, og den franske ruta blei for farleg. Denne ruta blei då spesielt populær, og pilgrimar frå heile Europa reiste ofte med båt til kystbyane i nord, og fortsatte til fots til Santiago.

Vegen følgjer mykje av den gamle romerske vegen Via Agrippa, og er rekna som ei av dei mest fysisk krevjande rutene fordi det er så kupert terreng.

Ruta passerer gjennom byane San Sebastián, Guernica, Bilbao, Santander og Gijón.

I tillegg kjem eg til å gå innom den gamle byen Oviedo. Dette er ein gammal by, seiest å vere grunnlagt i 761, men arkeologane har funne spor etter busetnad allereie frå år 100. Byen er kjent for den heilage katedralen, San Salvador, og er sluttpunktet for Camino del Salvador (fjell-veg, 6 etappar frå León), der målet var å besøke denne katedralen med alle sine heilage relikvier.

Etter fullført Camino del Salvador, gjekk pilegrimane vidare til Santiago på Camino Primitivo.

Dette er ruter som eg planlegg å gå – kanskje neste år…..

I morgon går eg i retning San Sebastián, men stoppar i Pasajes de San Juan, der er det herberge.

16,9 km.

Det er “langt nok” første dagen😊

Nov 9 2024

Tilbake til normalt liv😍

Eg er no tilbake til den normale kvardagen, og det er ein stor overgang. Men eg er betre budd denne gangen, eg veit kva eg går til.

Då eg pakka sekken i august/september, var første “bod” å få sekken så lett som mogeleg.

Eg brukte lang tid på å finne alt eg trengde som vog minst mogeleg.

Eg kjøpte meg ny sekk, 32 liter, Rab, som vog under 1 kg.

Eg kjøpte ny dunsovepose, som vog ca 480 gr, og superlett regnbukse og superlett dun ytterjakke, nesten vektlaust.

Eg kjøpte også silke nattøy, nesten vektlaust.

Sekken blei 6 kg når ferdig pakka.

Når ein vandrar, kan litt mat/frukt komme i tillegg, samt vatn, som kan verte opp til 2 l, avhengig av temperatur.

Eg har gått frå sommar i starten, til haust på slutten. Så eg har sendt heim eit par pakkar med klede som eg ikkje trengte lenger, og kjøpt nytt, varmare tøy då det blei kaldare.

Så den siste månaden hadde eg to ull-T-skjorter, ein langarma, tynn ullgensar, to sett undertøy, tre par labbar (eitt par av ull), ein shorts, ei lett turbukse, og ytterjakke. Ullbuffer, lang, tynn ullbukse (den fekk eg aldri bruk for) og hanskar (i silke) kjøpte eg også etter kvart.

Så når eg har måtta skifta mellom desse plagga i “garderoben”, så blei det enkle val kvar dag😅

Difor blei det veldig rart i dag, då eg plutseleg hadde eit heilt anna utval av klede å velje i.

Eg stod framfor kleskåpet og lurte meg grøn på kva eg skulle ta på meg🤣

No skal eg nyte rolege dagar framover, og glede meg over at veret på Vestlandet er bra, med milde temperaturar.

Takk for turen til alle, seier eg med dette kartet, som syner ruta eg har gått, sånn omlag.

Valencia – Santiago de Compostela

Takk til min australske ven, frå VDLP i fjor, Hugh, som har sendt den til meg.🙏🏻

Camino Levante + Camino de Invierno – ei oversikt over alle etappane, dei første fem i august, før eg avbraut pga varmen, og resten etter 12.september:

August/ September – november 2024:

Valencia – Silla 1/8 – Algemesi 2/8 – La Pobla 3/8 – Xàtiva 4/8 – Moixent 5/8 –

La Font de la Figuera 12/9 – Almansa 13/9 – Alpera 14/9 – Higueruela 15/9 – Chinchilla de Montearagón 16/9 – Albacete 17/9 – La Gineta 18/9 – La Roda 19/9 – San Clemente 20/9 – Las Pedroñeras 21/9 – El Toboso 22/9 – La Villa de Don Fadrique 23/9 – Tembleque 24/9 – Mora 25/9 – Almonacid de Toledo 26/9 – Toledo 27-30/9, Rielves 1/10 – Novés 2/10 – Escalona 3/10 – Cadalso de los Vidrios 4/10 – Cebreros 5/10 – San Bartolomé de Pinares 6/10 – Ávila 7-8/10 – Gotarrendura 9/10 – Arévalo 10/10 – Medina del Campo 11/10 – Tordesillas 12/10 – Mota del Marqués 13/10 – Villalpando 14/10 – Benavente 15-16/10 – Alija del Infantado 17/10 – La Bañeza 18/10 – Astorga 19/10 – Foncebadón 20/10 – Ponferrada 21/10 – Las Médulas 22/10 – Sobradelo 23/10 – A Rúa de Valdeorras 24/10 – Quiroga 25/10 – A Pobra do Brollón 26/10 – Monforte de Lemos 27/10 – Torre Vilariño 28/10 – Chantada 29/10 – Rodeiro 30/10 – Lalín 31/20 – A Bandeira 1/11 – Dornelas/Deseiro 2/11 – Santiago de Compostela 3/11.

Nov 5 2024

Roleg tempo i Santiago de Compostela ❤️

Eg har hatt to utruleg kjekke dagar i Santiago. Mykje takka vere Villar, som er lommekjend her, etter å ha komt her kvart år i 21 år, etter like mange caminoar.

Etter sin første, bestemte ho seg for at ho skulle gå ein kvart år. Respekt!

Ho er berre ein nydeleg person, hjartevarm til tusen, fotograf/journalist. Og ho har nettopp fått vite at når ho kjem heim til Pamplona, skal ho truleg på jobboppdrag til katastroferamma Valencia. Det blir brå overgang etter 4-5 veker åleine på vegen.

I dag har eg vore på messe i katedralen og fått sett “el botafumeiro” igjen. Dette er ein tradisjon som berre finst i katedralen her i Santiago. I andre katedralar er det i mykje mindre målestokk.

Den skal vere eit symbol på renselse, og røyken skal svi vekk lukta av stinkande pilgrimar🤣

Uansett, veldig kjekt å oppleve.

Nokre fakta:

Thurible/kanna svingar opp i nesten 21 m høgde, og har ein boge på 65 m. Toppfart på nesten 70 km i timen.

I tillegg har eg vore hos ein kunstnar, som er god ven av Villar, Juan Carlos Zamora Tamayo, med Zamo Tamay som kunstnarnamn. Kolombianar som bur i Santiago.

Han var berre ein veldig fin og hjartevarm fyr.

Eg har valt meg ein original, som han skal gjere om til ein personleg Compostela til meg❤️

Dette skal bli min personlege Compostela.

Skal hente den i morgon, gler meg veldig til å sjå korleis det har blitt.

I morgon skal eg ta flyet heim til Norge.

Det blir også veldig bra❤️

Santiago-glimt:

Tilgivingas dør, “La puerta de Perdón”. Denne er open berre den eine dagen den 25.juli fell på ein søndag. Neste gong blir i 2027. Du kan berre gå UT av denne døra, og då blir du tilgitt alle dine synder!

Og på hjørnet av katedralen fann eg han her, etter det var blitt mørkt:

Frå innsida av katedralen:

Her gjekk eg altså👍🏻

Meir om Santiago her:

https://www.beringtravel.com/no/inspirasjon/santiago-de-compostela

Nov 3 2024

Dornelas – Santiago de Compostela

Søndag 3.november

Dag 57, etappe 53

40448 steg, 28 km.

Endeleg framme i Santiago de Compostela.

Like stort kvar gong❤️

Eg starta Camino Levante åleine, og eg gjekk inn i Santiago åleine!

Eg klarte det❤️

Det er første gang eg går inn til Santiago åleine. Det var annleis, ingen å dele augneblinken med, men fint også.

Eg kjenner meg overvelda, for det har vore så mykje kjensler undervegs med trøblete leggar, og har aldri vore heilt sikker på korleis det skulle gå.

Men å gi seg har aldri vore eit alternativ.

Eg er lukkeleg over å ha komt fram, og eg er eigentleg kjempestolt av meg sjølv, eg tillet meg å seie det.

Det er heilt rart å tenkje på at eg har halde på med dette i 8 veker og to dagar. Eg fattar det eigentleg ikkje.

1250 km.

Det er jo eigentleg ganske sprøtt, og kanskje må ein vere litt sprø for å gjere det. I allefall Camino Levante, som er den lengste Caminoen, og som blir rekna for å vere den hardaste, som eg har nemnt før, – ikkje pga av lengda, men fordi den er så einsam.

Eg veit no, at hadde ikkje Isabella dukka opp, så hadde eg vore åleine på vegen heilt til Astorga.

Eg trur eg ville ha takla det også, men jammen er det godt med litt selskap.

Dagen i dag blei annleis enn planlagt.

Pga hendinga med hundebitet i går, og eg hadde ambulanse etter Dornelas, så bestemte eg meg for at eg måtte berre gjere gårsdagens etappe ferdig i dag.

Så Carmiña på Reina Lupa, bestilte drosje til meg kl 7 i dag, for å køyre meg dit eg slutta i går. Drosjesjåføren var ein hyggeleg mann, full av bekymring fordi det var mørkt, og han nemnde ein bratt bakke på veg til Pont Ulla, der eg måtte passe på å ikkje falle❤️

Eg var ikkje redd då eg starta og gjekk gjennom skogen (med hauelykt), men eg var ikkje veldig høg i hatten🥺

Den distansen + 10,5 km frå Deseiro/Reina Lupa, blei altså dagens etappe, 28 km.

Eg gjekk kjempefort, og stoppa for kaffi hos Carmiña.

Carmiña, full av omsorg for pilgrimane, og vertinne for eit flott Albergue. I går kveld laga ho nydeleg suppe til Villar og meg, “på huset”😍

Eg ankom Santiago i 13.30 tida. Desse siste 10,5 km var ei rein nyting å gå. Fint ver, fin veg, og merkesteinar som viste nedteljinga. Motiverande.

Nydeleg ver, varmt, 21 grader. Heilt fantastisk.

Det var sterkt å komme fram. Men denne gongen var eg meir førebudd enn i fjor, fekk ikkje kjenslene “i fleisen”, slik eg gjorde då.

Men uansett, sterkt. Eg blir litt overvelda, for det er klart, det har vore ei mental påkjenning å gjere dette, eg må innrømme det.

I kveld har eg vore på messe i katedralen, men eg trur eg vil gå i morgon kl 12 også, kanskje eg får oppleve botafumeiro-en då.

Har møtt på Villar, frå Pamplona, og vi har feira oss sjølve med eit par øl på bar.

Vi bur på San Martín de Pinario, eit gammalt munkekloster, som dei har gjort om til m.a overnatting for pilgrimar og andre. Rett ved sidan av katedralen, supersentralt. Små rom, med eige bad. Billeg, og frukost inkludert.

Nydeleg atmosfære, hyggelege tilsette. Her blir det bra å vere i tre dagar før heimreise.

I morgon? Rusle rundt og nyte langsamt tempo 👍🏻🥰

Glimt frå dagens vandring:

Nov 2 2024

A Bandeira – Dornelas

Lørdag 2.november

Dag 56, etappe 52

9636 steg, 5km

For ein dag!!

Men slik er Caminoen, ein må ta det som kjem, og som skjer på vegen.

Forlét herberget ca halv 8 – etter ei dårleg natt. Fleire som bur der som ikkje tenkjer på at dei skal gå roleg i dørene, t.d. fordi folk har lagt seg.

Nok om det! Får nok sove godt i natt🤞🏻

Frukost på bar, og starta gå kl 8.

Nydeleg ver, men kaldt. Litt tåke.

Hadde bestemt meg for å gå roleg i dag, og verkeleg nyte turen, og naturen og Camino-kjensla. Det gjorde eg også, heilt til eg møtte ein laus hund.

Eit vegkryss mellom to gardar. Hunden sat der så fint, og eg såg eit fint motiv: hunden og vegvisarsteinen for Caminoen. Eg øver meg litt på å ikkje bli redd desse lause hundane, tenkjer at eigaren hadde ikkje lete hunden gå laus, viss den var farleg…… Eg har hatt- etter Toledo – eit par gåstikker, som eg hadde tenkt å ha ned meg heilt hit, der eg bur i kveld, på Albergue Reina Lupa i Deseiro.

Uansett hadde eg ikkje fått dei gjennom sikkerheitskontrollen på flyet heim. Men så gløymde eg dei att på rommet på alberguet i Quiroga, og hadde allereie lagt nøklane til rommet i nøkkelboksen….. 🤨

Så…. Rett før eg kom fram til hunden, la han seg ned, og følgde meg med blikket når eg passerte. Eg likte ikkje auga hans, så eg tenkte at no må eg berre gå veldig roleg….. Han følgde etter meg, og eg gjekk roleg, og så plutseleg hogg han til i bakleggen, rett over hælen!

Å nei!

Dritthund!

Han kom igjen, og eg skreik alt eg klarte at han skulle dra til………!

Nyttelaust å få kontakt med eigar kl 9 ein lørdag, så eg valde å gå til neste plass der det bur folk, Dornelas.

Kyrkja San Martiño i Dornelas, romersk kyrkje frå 1100-talet.

Der traff eg ei dame i ein bil, ved denne kyrkja, som hjelpte meg med å ringe lege.

Deretter kom Villar (som eg nemnde i går), ho hadde slåss mot same hunden.

Ho ringde politiet, og både politi og ambulanse kom.

Så her har vore liv i leiren med heile pakka😅

Lege, sjukehus, dagen har gått med, og eg har enda opp med antibiotika, og ikkje rabies-vaksine. Dei meinte bestemt at eg trengte ikkje det. Stivkrampe-vaksinen tok eg omatt i mars, nettopp med tanke på Caminoen og denne risikoen, heldigvis🙏🏻

Så no endar eg med beslutninga å ta taxi i morgon kl 7, til Dornelas, for å ta resten av dagens etappe + 10,5 km frå her = 27-28 km til Santiago.

Eg kjem då seint fram, men det får våge seg.

Håpar det ikkje blir meir drama 🤞🏻💪🏻

Nov 1 2024

Lalín – A Bandeira

Fredag 1.november

Dag 55, etappe 51

32312 steg, 22 km

I dag har eg vore 8 veker på vandring.

Det er utruleg å tenkje på……

Det er festdag i Spania, det er 1.november, “De dødes dag”, og det er nasjonal fridag.

Men eg lukkast å få frukost på ein open var i Lalin, før eg starta å gå litt før kl. 8. og i dag har eg gått veldig fort. Litt for å teste meg sjølv, men mest fordi vi misforstod litt info på Instagram, om ein som hadde komt til fullt herberge i A Bandeira i går, og eg ville sikre meg ein plass. Og så viste det seg at det ikkje var her det hadde vore fullt😩

Slik kan det gå når ein ikkje sjekkar fakta førut!

56,5 km igjen til Santiago, då eg forlét Lalin. Første del i dag, var på ein fredeleg turveg langs elva Pontiňas, med over 15 små bruer, og eit dusin vassmøller.

I dag har eg gått gjennom skog og jordbruksland, litt som i går. Sterke lukter frå gardane vi passerer.

Mykje mais-avlingar som står og ventar på å bli hausta. Nokre stadar, som her, er maisstokkane skorne ned:

Eg har passert ei nydeleg, lita romersk bru, Ponte Taboada, bygd over elva Deza i 912. Namnet betyr “bru av tre”, og er brua som erstatta tidlegare bru bygd av tre, difor same namnet.

Her er også mange fontener på vegen, der du kan fylle vassflaska med reint, kaldt vatn.

Eg er berre så utruleg heldige med veret! Det er trass alt november. Og i dag har det vore nydeleg og varmt. Har gått i shorts siste veka, og i T-skjorte frå litt utpå dagen, i dag frå i 10-tida. Og meldingane til og med søndag/måndag er fine.

Galicia er, vêrmessig, veldig likt Norge og Vestlandet, som eg har nemnt tidlegare, mykje regn. Så dette har vore full klaff. Eg har hatt skikkeleg med regn berre 3 gongar i løpet av desse 8 vekene. Griseflaks!

Ein plass å sette seg ned, har vore så godt som fråverande tidlegare på vandringa. Har sakna det mange stadar. Men her, i Galicia, har dei sett ut spesielle benkar for pilegrimane.

Andre kan sjølvsagt også bruke dei😀

No er eg her, i A Bandeira, ein lite interessant plass med ei hovudgate, og det er nesten alt. Eg hugsar plassen frå i fjor. Eg er nemleg no komt over på Camino Sanabrés, som er avslutninga på Via de la Plata, og dei to siste etappane eg gjer no, er dei same som i fjor. Det er jo litt koseleg, eg har kjekke minne frå dei.

Eg kom hit før halv 1, og har ete middag på ein restaurant her, og fekk etter kvart selskap av Vellar (frå pizzarestsuranten i går), ei tøff dame frå Pamplona, som har gått Camino Olvidado, og no Invierno. Ho gjekk sin første Camino i jobbsamanheng (journalist) for 20 år sidan, og har sidan gått ein Camino kvart år. Ho er verkeleg veteran!

Her er 5 pilgrimar på herberget i natt, 4 gåande og ein syklist.

I morgon går eg til Deseiro, til Alberguet Reina Lupa, der eg overnatta i fjor.

Gler meg til det.

23 km.