Onsdag 5.august -26.

12 km 

21310 skritt

Veldig OK herberge i San Juan. Det er donativo, som betyr at ein betalar “etter evne”, vanlegvis betyr det 10€. Men eg har også opplevd å ha betalt mindre, og knapt å ha lyst å betale noko; standard og reinslegheit varierer masse. 

Men dette var veldig bra, vertinna hadde verkeleg kustus på ting. 

Alberguet var i enden av kyrkja, høgt oppe – etter ørten trappetrinn, så vi tok morgonstellet til korsang frå kyrkja vegg i vegg, i dag. 

Det hadde regna i natt. 

Utanfor herberget stod det ein mann og ein ung gut og styra, då eg drog. Det var ein onkel og ein nevø som gjekk saman. Eit “prosjekt” dei starta for 6 år sidan, heimafrå i Bordeaux, å gå eit stykke kvart år, til dei nådde Santiago. I år var målet Bilbao. 

Dei sov i hengekøye, og blei overraska av kraftig regn, stakkars🫣😔 

Eg har aldri somla så lenge om morgonen på mine vandringar som eg gjorde i dag. Sidan det var kort veg, og eg hadde sikra meg seng for natta, var det berre å ta livet med ro. 

Herleg! 

Etter ein frukost nede i byen, tok eg båten over bukta, og begynte å gå. Langs promenaden i starten, men så kom stigninga frå 0 moh til ca 200 moh i form av trappetrinn. Minte meg om trappene opp til Ulriken i Bergen. 

Flott utsikt, men mykje tilgrodd av tre som tek utsikten, nett som i Norge. 

Det var heilt nydeleg å gå i dag. Hadde pause frå regnet heile vegen. Eg gjekk i rusletempo, og nytte stillheita rundt meg. 

Eg mintest eit intervju eg høyrde på radioen før eg drog, med ein erfaren vandrar, og ho kalla å gå Camino for ein “avrusning” av støy. 

Og det er slik det er, lære seg å nyte stilla. 

No er det ikkje alltid ein går gjennom slikt landskap som i dag, ofte er det bilveg, og bystøy, og andre vandrarar på vegen som lagar støy. 

Eigentleg var dette ei kort etappe på knappe 8 km, men det har vore ein lang veg gjennom byen. Måtte innom turistkontoret for å få kart til å finne der eg skal bu. Plutseleg fungerte ikkje Google Maps og GPS….tenk så avhengige vi er blitt av dette! 

Tenkjer på den tida då vi fann fram med papirkartet, kor enkelt alt er blitt, men også så sårbart. 

Har kjøpt meg eit par billege gåstavar på Decathlón, må jo sette dei att når eg er framme. Får dei ikkje gjennom i sikkerheitskontrollen, sidan eg reiser med kun handbagasje. 

Regnet møtte meg igjen i San Sebastián, og eg kjøpte paraply 🤪 Sist eg gjekk i Spania, møtte eg ein spanjol som brukte paraply. Når det er lette byger, er det mykje styr med regnbukse og poncho. Viss det regnar i morgon, tek eg den med. Elles let eg den være att til nytte for andre.

Eg er i Baskerland, og for dei som ikkje har vore der, anbefalar eg verkeleg denne regionen. Baskarane er stolte folk, veldig hyggelege, og her er det så utruleg reint overalt. Dei set si ære i å halde byane reine, her er veldig sjeldan noko boss å sjå! 

Og så er det tapas-tradisjonen deira; pinchos. Ein går inn på ein bar og bestiller den/dei ein vil ha. Og alle barar og restaurantar har ulike variantar. 

I natt har eg ha ei seng på eit 6-mannsrom, på Cats San Sebastián, 69 € for ei seng, og hostalet er fullbooka. Sprø pris, men i høgsesongen går det visst an. Og må ein ha ein plass å sove, så tek ein det ein får. 

Så langt deler eg rommet med fire mannfolk, unge karar frå England, Østerrike og Sveits. Og alle er høflege og pratsomme. Dei er jo her for ferie og moro, så er nok ikkje van med ein pilgrim som legg seg tidleg og står opp tidleg. Eg får vere så stille som mogeleg i morgon tidleg🤞🏻Det spørst om dei er like stille når dei kjem “heim” frå liv på byn 🤔😊

Eg overlever vel det også🫣

I morgon går turen vidare til Zarautz, 22,1 km. 

Også der har eg booka seng. 

Når det ikkje finst kommunale herberge, så må ein finne andre stadar, og det er høgsesong og fullbooka overalt.   

Concha-stranda i San Sebastián. Concha (kamskjell) er symbolet for Caminoane i Spania.