Måndag 10. august

24,3 km 

…… steg? 

Veldig hyggeleg kveld i går, med nydeleg middag på herberget, laga av «el hospitalero». 

10 € for tre rettars med vin til, og til hovudrett fekk vi storfekjakar. 😋

Kjekt å ete middag med mange rundt bordet, og mange språk var i sving. Og tenk at vi kunne gløyme å ta bilete!

Solnedgang fekk eg også med meg, som regel har eg lagt meg ved solnedgang. 

Vi oppdaga at herberget i Larrabetzu, målet for i dag, berre har 11 plassar, så eg tenkte eg fekk stå tidleg opp og komme meg avgarde. 

Starta gå kl 6.30. Frukosten var ein time etter, så den ville eg heller ta i Gernika, 7,8 km unna på vegen. 

Fin gåtemperatur. Framme i Gernika viste temperaturen 19 grader, perfekt. 

Fann murmaleriet til Pablo Picasso, ein reproduksjon av hans berømt maleri «Guernika», som er å finne i museet Reina Sofia i Madrid. Maleriet blei målt i 1937, under borgarkrigen, og måler 7,8×3,5m, og er ei skildring av bombinga av byen Gernika 26.april 1937, i gryotta når folk låg og sov. 

Praktisk tala heile byen blei jamna med jorda, og mellom 250 og 1600 menneske blei drept. 

Hitler og nazi-Tyskland stod for bombinga, med 24 bombefly, på oppdrag frå Franco. 

Hitler hadde nokre bomber han skulle sjekke, om dei var gode nok, til dei kommande aksjonane han planla i Europa…… 

Maleriet var ein protest mot Franco, og med fare for at det ville blei øydelagt, blei det ført ut av landet, m.a var det lenge i USA. 

Etter at Spania igjen blei eit demokrati, etter Francos død i 1975, blei biletet omsider ført tilbake til Spania, i 1981. 

Grunnen til at Franco valde Gernika, var at den baskiske motstanden var veldig sterk. Og med å bombe denne viktige byen, trudde dei at dei ville øydeleggje moralen til fienden. 

Gernika hadde vore den åndelige hovudstaden, og var symbolet på baskisk fridom og sjølvstyre. 

Men dei klarte aldri å knuse den motstanden, og fortsatt er den sterk. Mange baskarar ynskjer fortsatt fridom frå Spania, eg har allereie gått forbi mange slagord på vegen denne veka. 

Treet i Gernika, eit eiketre, er sjølve nasjonalsymbolet for baskarane, som i gamle dagar heldt ting i skuggen av tre.

Det gamle treet, der stammen står bevart innebygd, er blitt erstatta av nye, første gang i 1860. 

Eg har teke lite bilete i dag, måtte slå av tlf for å ha litt batteri att til eg kom fram. 

Heller ikkje har eg fått telt skritt. 

Eitt eller anna hadde sviktar under lading i går. 

Eg gjekk veldig fort i dag. Var framme i Larrabetzu 12.30. 

No installert på herberget, som ikkje er blindt dei beste eg har budd på. 

I morgon Bilbao, 18 km. 

Vil nok bruke 5 timar på den turen, ein del stigning siste halvdel. 

Det er meldt veldig varmt. 

Fleire glimt: